Pūrṇimā-vrata (Lakṣmī–Nārāyaṇa-vrata): Observance, Moon Arghya, and Annual Udyāpana
சனகர் நாரதருக்கு ‘பூர்ணிமா விரதம்’ எனும் சிறந்த விரதத்தை உபதேசிக்கிறார்—இது பாபநாசி, சோகநிவாரணி, தீய கனவுகள் மற்றும் தீங்கு தரும் கிரகப் பாதிப்புகளிலிருந்து காக்கும். மார்கழி (மார்கசீர்ஷ) சுக்ல பூர்ணிமையிலிருந்து விரதியார் பல் சுத்தம், ஸ்நானம், வெண்வஸ்திரம், ஆசமனம் செய்து நாராயண ஸ்மரணத்துடன் சங்கல்பம் கொண்டு லக்ஷ்மீ–நாராயண பூஜை செய்கிறார்; உபசாரங்கள், கீர்த்தனம்/பாராயணம், மேலும் சதுர ஸ்தண்டிலத்தில் கிருஹ்ய முறையில் நெய்-எள்ளு ஆஹுதிகள் புருஷஸூக்தத்தின்படி செய்து, பின்னர் சாந்திஸூக்தத்தால் சமனம் செய்கிறார். பூர்ணிமை அன்று உபவாசம் இருந்து வெள்ளை மலர்கள், அக்ஷதையுடன் சந்திரனுக்கு அர்க்யம் அளித்து, பாஷண்டரைத் தவிர்த்து இரவு ஜாகரணம் செய்கிறார். மறுநாள் காலை மீண்டும் பூஜை, பிராமண போஜனம், பின்னர் குடும்ப உணவு. மாதந்தோறும் ஒரு வருடம் செய்து, கார்த்திகத்தில் உத்யாபனமாக மண்டப அலங்காரம், சர்வதோபத்ர வடிவம், கும்ப ஸ்தாபனம், பஞ்சாம்ருத அபிஷேகம், குருவுக்கு பிரதிமா-தக்ஷிணை, பிராமண போஜனம், எள்ளுதானம் மற்றும் எள்ளு ஹோமம்—இவையால் செல்வம் பெருகி இறுதியில் விஷ்ணுலோகம் கிடைக்கும்।
Shlokas
Verse 1
सनक उवाच । अन्यद्व्रतवरं वक्ष्य श्रृणुष्व मुनिसत्तम । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखनिबर्हणम् ॥ १ ॥
சனகர் கூறினார்—முனிவருள் சிறந்தவரே! இப்போது இன்னொரு சிறந்த விரதத்தைச் சொல்கிறேன்; கேளுங்கள். இது புண்ணியமளிப்பது, எல்லாப் பாவங்களையும் அகற்றுவது, எல்லாத் துயரங்களையும் நீக்குவது.
Verse 2
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां योषितां तथा । समस्तकामफलदं सर्वव्रतफलप्रदम् ॥ २ ॥
இது பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்ரர் மற்றும் பெண்களுக்கும் எல்லா விருப்பங்களின் பலனையும் அளித்து, எல்லா விரதங்களின் பலனையும் வழங்குகிறது.
Verse 3
दुःस्वन्पनाशनं धर्म्यं दुष्टग्रहनिवारणम् । सर्वलोकेषु विख्यातं पूर्णिमाव्रतमुत्तम् । येन चीर्णेन पापानां राशिकोटिः प्रशाम्यति ॥ ३ ॥
இது தர்மமிக்கது; தீய கனவுகளை அழிப்பது; தீய கிரகத் தாக்கங்களைத் தடுப்பது. எல்லா உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற உத்தம பூர்ணிமா விரதம் இது. இதை முறையாக அனுஷ்டித்தால் பாவங்களின் கோடி குவியலும் தணியும்.
Verse 4
मार्गशीर्षे सितेपक्षे पूर्णायां नियतः शुचिः । स्नानं कुर्याद्यथाचारं दन्तधावनपूर्वकम् ॥ ४ ॥
மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ பூர்ணிமை நாளில், கட்டுப்பாடுடன் தூய்மையாய் இருந்து, முதலில் பற்களைத் துலக்கி, முறையின்படி நீராட வேண்டும்.
Verse 5
शुक्लाम्बरधरः शुद्धो गृहमागगत्य वाग्यतः । प्रक्षाल्य पादावाचम्य स्मरत्रारायणं प्रभुम् ॥ ५ ॥
தூய வெள்ளை ஆடை அணிந்து, பரிசுத்தனாய், இல்லம் திரும்பி வாக்கை அடக்கி, பாதங்களை கழுவி ஆச்சமனம் செய்து, பரமப் பிரபு நாராயணனை நினைக்க வேண்டும்।
Verse 6
नित्यं देवार्चनं कृत्वा पश्वात्संकल्पपूर्वकम् । लक्ष्मी नारायणं देवमर्चयेद्भक्तिभावतः ॥ ६ ॥
நித்தியமாக தேவாராதனை செய்து, பின்னர் சங்கல்பம் செய்து, பக்தி உணர்வுடன் லக்ஷ்மீ-நாராயண தேவனை அர்ச்சிக்க வேண்டும்।
Verse 7
आवाहनासनाद्यैश्च गन्धपुष्पादिभिर्व्रती । नमो नारायणायेति पूजयेद्भक्तितत्परः ॥ ७ ॥
விரதம் மேற்கொண்ட பக்தன், ஆவாஹனம், ஆசனம் முதலிய முறைகளாலும், சந்தனம், மலர்கள் முதலியவற்றாலும், ‘நமோ நாராயணாய’ என்று கூறி பக்தியுடன் பூஜிக்க வேண்டும்।
Verse 8
गीतैर्वाद्यैश्च नृत्यैश्च पुराणपठनादिभिः । स्तोत्रैर्वाराधयेद्देवं व्रतकृत्सुसमाहितः ॥ ८ ॥
பக்திப் பாடல்கள், வாத்தியங்கள், நடனம்; புராணப் பாராயணம் முதலியவை; மற்றும் ஸ்தோத்திரங்கள் ஆகியவற்றால்—விரதம் செய்பவன் மனம் ஒருமுகமாக இருந்து தேவனை ஆராதிக்க வேண்டும்।
Verse 9
देवस्य पुरतः कृत्वा स्थण्डिलं चतुरस्रेकम् । अरत्निमात्रं तत्रान्गिं स्थापयेद्गृह्यमार्गतः । आज्यभागान्तर्पयन्तं कृत्वा पुरुषसूक्ततः । चरणा च तिलैश्वापि घृतेन जुहुयात्तथा ॥ ९ ॥
தேவனின் முன்னிலையில் ஒரு அரத்தினி அளவுள்ள சதுர ஸ்தண்டிலத்தை அமைத்து, கிருஹ்ய முறையின்படி அங்கு அக்னியை நிறுவ வேண்டும். பின்னர் புருஷஸூக்தப்படி ஆஜ்யபாகங்களை ஹோமம் செய்து, எள்ளும் நெய்யும் கொண்டு விதிப்படி ஆஹுதிகளையும் அளிக்க வேண்டும்।
Verse 10
एकवारं द्विवारं वात्रिवारं वापि शक्तितः । होमं कुर्यात्प्रयत्नेन सर्वपापनिवृत्तये ॥ १० ॥
தன் ஆற்றலுக்கேற்ப—ஒருமுறை, இருமுறை அல்லது மும்முறையும்—அனைத்துப் பாவநிவாரணத்திற்காக முயற்சியுடன் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 11
प्रायश्चित्तादिकं सर्वं स्वगृह्योक्तविधानतः । समाप्य होमं विधिवच्छान्तिसूक्तं जपेद्रुधः ॥ ११ ॥
தன் க்ருஹ்யசூத்திரத்தில் கூறிய விதிப்படி பிராயச்சித்தம் முதலிய அனைத்தையும் நிறைவேற்றி, விதிவழியாக ஹோமத்தை முடித்து, பின்னர் சாந்திசூக்தத்தை முறையாக ஜபிக்க வேண்டும்।
Verse 12
पश्चाद्देवं समागत्य पुनः पूजां प्रकल्पयेत् । तथोपवासं देवाय ह्यर्पयेद्भक्तिसंयुतः ॥ १२ ॥
பின்னர் மீண்டும் தேவனை அணுகி மறுபடியும் பூஜையை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்; பக்தியுடன் அந்த உபவாசத்தையும் ஆண்டவருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।
Verse 13
पौर्णमास्यां निराहारः स्थित्वा देव तवाज्ञया । भोक्ष्यामि पुण्डरीकाक्ष परेऽह्नि शरणं भव ॥ १३ ॥
“தேவா! உமது ஆணையின்படி பௌர்ணமியில் நான் நிராஹாரமாக இருப்பேன். புண்டரீகாக்ஷா! மறுநாள் உண்பேன்—நீயே என் சரணம் ஆகுக.”
Verse 14
इति विज्ञाप्य देवायह्यर्घ्यं दद्यात्तथैन्दवे । जानुभ्यामवनीं गत्वा शुक्लपुष्पाक्षतान्वितः ॥ १४ ॥
இவ்வாறு தேவனிடம் விண்ணப்பித்து, சந்திரனுக்கும் அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்; இரு முழங்கால்களாலும் தரையில் தாழ்ந்து, வெள்ளைப் பூக்களும் அக்ஷதமும் உடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।
Verse 15
क्षीरोदार्णवसंभूत अत्रिगोत्रसमुद्भव । ग्रहाणार्घ्यं मया दत्तं रोहिणीनायक प्रभो । एवमर्घ्यं प्रदायेन्दोः प्रार्थयेत्प्राञ्जलिस्ततः ॥ १५ ॥
பாற்கடலில் தோன்றியவனே, அத்ரி கோத்திரத்தில் உதித்தவனே, ரோஹிணியின் நாயகப் பெருமானே! நான் அளித்த அர்க்யத்தை ஏற்றருள்வாயாக. இவ்வாறு சந்திரனுக்கு அர்க்யம் அளித்து, பின்னர் கைகூப்பி வேண்டுதல் செய்ய வேண்டும்.
Verse 16
तिष्टन्पूर्वमुखो भूत्वा पश्यन्निन्दुं च नारद ॥ १६ ॥
நாரதா! கிழக்கு நோக்கி நின்று, சந்திரனை நோக்கிப் பார்ப்பாயாக.
Verse 17
नमः शुक्लांशवे तुभ्यं द्विजराजाय ते नमः । रोहिणीपतये तुभ्यं लक्ष्मीभ्रात्रे नमोऽस्तु ते ॥ १७ ॥
வெண்கதிர் தாங்கியவனே! உனக்கு நமஸ்காரம். இருபிறப்போரின் அரசனே! உனக்கு நமஸ்காரம். ரோஹிணியின் கணவனே! உனக்கு நமஸ்காரம். லக்ஷ்மியின் சகோதரனே! உனக்கு வணக்கம் உண்டாகுக.
Verse 18
ततश्च जागरं कुर्यात्पुराणश्रवणादिभिः । जितेन्द्रियश्च संशुद्धः पाषण्डालोकवर्जितः ॥ १८ ॥
பின்னர் புராணம் கேட்பது முதலிய புண்ணியச் செயல்களால் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்; இந்திரியங்களை அடக்கி, தூய்மையடைந்து, பாஷண்டர்களின் கூட்டத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
Verse 19
ततः प्रातः प्रकुर्वीत स्वाचारं च यथाविधि । पुनः संपूजयेद्देवं यथाविभवविस्तरम् ॥ १९ ॥
பின்னர் காலையில் விதிப்படி தன் நித்யாசாரத்தைச் செய்ய வேண்டும்; மீண்டும் தன் வசதிக்கேற்ப விரிவாக இறைவனைப் பூஜிக்க வேண்டும்.
Verse 20
ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या ततश्च प्रयतो नरः । बन्धुभृत्यादिभिः सार्धं स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ २० ॥
தன் சக்திக்கேற்ப முதலில் பிராமணர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; பின்னர் கட்டுப்பாட்டுடன், கவனமாக, வாக்கை அடக்கி, உறவினர்‑பணியாளர் முதலியோருடன் தானும் உண்பான்।
Verse 21
एवं पौषादिमासेषु पूर्णमास्यामुपोषितः । अर्चयेद्भक्तिसंयुक्तो नारायणमनायमम् ॥ २१ ॥
இவ்வாறு பௌஷம் முதலிய மாதங்களில் பௌர்ணமி நாளில் உபவாசம் இருந்து, பக்தியுடன், துன்பமும் சிதைவும் அற்ற நாராயணனை அர்ச்சிக்க வேண்டும்।
Verse 22
एवं संवत्सरं कृत्वा कार्तिक्यां पूर्णिमादिने । उद्यापनं प्रकुर्वीत तद्विधानं वदामि ते ॥ २२ ॥
இவ்வாறு ஒரு ஆண்டு முழுதும் செய்து, கார்த்திக மாத பௌர்ணமி நாளில் உத்யாபனம் (நிறைவு சடங்கு) செய்ய வேண்டும்; அதன் விதியை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்।
Verse 23
मण्डपं कारयेद्दिव्यं चतुरस्त्रं सुमङ्गलम् । शोभितं पुष्पमालाभिर्वितानध्वजराजितम् ॥ २३ ॥
தெய்வீகமான, சதுர வடிவமும் மிக மங்களகரமுமான மண்டபத்தை அமைக்கச் செய்ய வேண்டும்; அது மலர்மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, விதானங்களும் கொடிகளும் கொண்டு ஒளிர வேண்டும்।
Verse 24
बहुदापसमाकीर्णं किङ्किणीजालशोभितम् । दर्पंणैश्चामरैश्चैव कलशैश्च समावृतम् ॥ २४ ॥
அம்மண்டபம் பலவகைச் சேவகர் கூட்டங்களால் நிறைந்ததாகவும், கிங்கிணி மணிகளின் வலை அலங்காரத்தால் ஒளிர்வதாகவும், கண்ணாடிகள், சாமரங்கள், கலசங்கள் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்।
Verse 25
तन्मध्ये सर्वतोभद्रं पञ्चवर्णविराजितम् । जलपूर्णं ततः कुम्भं न्यसेत्तस्योपरि द्विज ॥ २५ ॥
அதன் நடுவில் ஐந்து நிறங்களால் ஒளிரும் சர்வதோபத்ர வடிவத்தை அமைத்து; அதன் மேல் நீரால் நிரம்பிய கும்பத்தை வைக்க வேண்டும், ஓ த்விஜா।
Verse 26
पिधाय कुम्भं वस्त्रेण सुसूक्ष्मेणाति शोभितम् । हेम्ना वा रजतेनापि तथा ताम्रेण वा द्विज । लक्ष्मीनारायणं देवं कृत्वा तस्योपरि न्यसेत् ॥ २६ ॥
நீரால் நிரம்பிய கும்பத்தை மிக நுண்மையான, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட துணியால் மூடி—அது பொன், வெள்ளி அல்லது செம்பாக இருந்தாலும்—ஓ த்விஜா, அதன் மேல் லக்ஷ்மீ-நாராயண தேவனை உருவாக்கி/பிரதிஷ்டை செய்து வைக்க வேண்டும்।
Verse 27
पञ्चामृतेन संस्नाप्याभ्यर्च्यगन्धादिभिः क्रमात् । भक्ष्मैर्भोज्यादिनैवेद्यैर्भक्तितः संयतेन्द्रियः ॥ २७ ॥
பஞ்சாமிருதத்தால் தேவனை அபிஷேகம் செய்து, பின்னர் வரிசையாக கந்தம் முதலிய உபசாரங்களால் அர்ச்சித்து; இந்திரியங்களை அடக்கி பக்தியுடன் பலகாரம்-உணவு முதலிய நைவேத்யத்தை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।
Verse 28
जागरं च तथा कुर्यार्त्सम्यक्छ्ररद्धासमन्वितः । परेऽह्नि प्रातर्विधिवत्पूर्ववद्विष्णुमर्चयेत् ॥ २८ ॥
அதேபோல் முறையான நம்பிக்கையுடன் ஜாகரணம் (விழிப்பிரிவு) செய்ய வேண்டும்; அடுத்த நாள் காலை முன்புபோல விதிப்படி விஷ்ணுவை வழிபட வேண்டும்।
Verse 29
आचार्याय प्रदातव्या प्रतिमा दक्षिणान्विता । ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या विभवे सत्यवारितम् ॥ २९ ॥
ஆசாரியருக்கு தக்ஷிணையுடன் பிரதிமையை அளிக்க வேண்டும்; மேலும் தன் சக்திக்கேற்ப பிராமணர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்—தன் வளத்தைப் பற்றி உண்மையுடன், பொய்யான ஆடம்பரமின்றி।
Verse 30
तिलदानं प्रकुर्वीत यथाशक्त्या समाहितः । कुर्यादग्नौ च विधिवतिलहोमं विचक्षणः ॥ ३० ॥
யதாசக்தி மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி எள்ளுதானம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் விவேகி விதிப்படி அக்னியில் எள்ளு ஹோமத்தையும் செய்ய வேண்டும்।
Verse 31
एवं कृत्वा नरः सम्यक् लक्ष्मीनारायणव्रतम् । इह भुक्त्वा महाभोगान्पुत्रपौत्रसमन्वितः ॥ ३१ ॥
இவ்வாறு முறையாக லக்ஷ்மீ–நாராயண விரதத்தை நிறைவேற்றினால், மனிதன் இவ்வுலகிலேயே பெரும் போகங்களையும் செல்வங்களையும் அனுபவித்து, புத்ர-பௌத்திரர்களுடன் கூடியவனாகிறான்।
Verse 32
सर्वपापविनिर्मुक्तः कुलायुतसमन्वितः । प्रयाति विष्णुभवनं योगिनामपि दुर्लभम् ॥ ३२ ॥
அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, தன் குலத்தின் பலருடன் கூடி, யோகிகளுக்கும் அரிதான விஷ்ணு-தாமத்தை அடைகிறான்।
Frequently Asked Questions
The chapter frames the vow as a graha-śānti and doṣa-praśamana practice: worship of Lakṣmī–Nārāyaṇa plus mantra-governed homa (Puruṣa-sūkta) and Śānti-sūkta recitation functions as a pacificatory ritual complex, with Chandra-arghya explicitly aligning the observance to lunar influence and mental auspiciousness.
Śauca (bath, white clothing, ācamana), saṅkalpa, Lakṣmī–Nārāyaṇa pūjā with upacāras, gṛhya-homa with ghee/sesame offerings and prescribed sūktas, fasting on Pūrṇimā, Chandra-arghya with akṣata and white flowers, night vigil with Purāṇa-śravaṇa, next-day worship and Brāhmaṇa-feeding, and annual udyāpana with maṇḍapa/kumbha/pratimā-dāna and tila-homa.
Udyāpana is the formal completion rite that ‘seals’ a year-long vrata through intensified worship, gifts, and feeding of Brāhmaṇas; Kārtika is traditionally Vaiṣṇava-auspicious and ritually potent for Viṣṇu-centered observances, making it a fitting calendrical endpoint for a Lakṣmī–Nārāyaṇa vow.