Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 39
Jyotiṣa-śāstra Saṅgraha: Threefold Division, Gaṇita Methods, Muhūrta, and Planetary Reckoning
इष्टकर्मवधेमूलं च्युतं मिश्रात्कलांतरे । मानघ्नकालश्चातीतकालाघ्नफलसंहृताः ॥ ३९ ॥
iṣṭakarmavadhemūlaṃ cyutaṃ miśrātkalāṃtare | mānaghnakālaścātītakālāghnaphalasaṃhṛtāḥ || 39 ||
இஷ்டகர்மங்களின் புண்ணியத்தை அழிக்கும் மூலக் காரணம், கலந்த நோக்கத்தால் உண்டானது, காலப்போக்கில் தானே விலகி விழும். மேலும் அகந்தையைச் சிதைக்கும் காலம் வந்தபோது, ஏற்கெனவே காலத்தால் குறைந்துகொண்டிருந்த பலன்கள் முழுவதும் தீர்ந்து விடுகின்றன।
Sanatkumara (teaching Narada in the Moksha-dharma dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It emphasizes that ritual merit is time-bound and can be undermined when actions are “mixed” with ego or worldly motives; time ultimately exhausts such fruits, urging a turn toward moksha-oriented practice.
By showing the fragility of time-limited ritual rewards, it indirectly points to steadier spiritual refuge—single-pointed devotion and surrender—rather than prideful reliance on one’s ritual accomplishments.
A key ritual principle: the “phala” of karma depends on purity of intention and proper conditions; mixed motivations and the factor of kāla (timing/seasonal ripening) affect the fruition and eventual depletion of results.