Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 82
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
ञित्स्वरितेतश्च उभे यक्च स्याद्भावकर्मणोः । सौकर्यातिशयं चैव यदाद्योतयितुं मुने ॥ ८२ ॥
ñitsvaritetaśca ubhe yakca syādbhāvakarmaṇoḥ | saukaryātiśayaṃ caiva yadādyotayituṃ mune || 82 ||
மேலும் ஞித், ஸ்வரித (குறிகள்), மற்றும் யக் என்பதின் இரு வடிவங்களும்—பாவம் மற்றும் கர்மம் ஆகிய இரண்டையும் குறிப்பதற்குப் பயன்படும்; முனிவரே, சொல்லாற்றலில் விசேஷ எளிமை/சுலபத்தன்மை என்ற பொருளைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துவதற்காக।
Sanatkumara (teaching Narada in a technical/śāstra mode)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It emphasizes that precise śāstric expression—through correct grammatical markers and accents—supports clarity in conveying dharma and liberating knowledge (mokṣa-oriented teaching).
Indirectly: accurate pronunciation and grammatical intent preserve the meaning of mantras and hymns, which safeguards authentic Viṣṇu-bhakti practice and transmission.
Vedāṅga disciplines of Vyākaraṇa (grammar: markers like ñit/yaK) and Śikṣā (phonetics: svarita accent) are highlighted to indicate intended meaning such as bhāva vs. karman with greater clarity.