Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 123
Jīva–Ātman Inquiry; Kṣetrajña Doctrine; Karma-based Varṇa; Four Āśramas and Sannyāsa Discipline
परिव्राजकानां पुनराचारः तद्यथा । विमुच्याग्निं धनकलत्रपरिबर्हसंगेष्वात्मानं स्नेहपाशानवधूय परिव्रजंति । समलोष्टाश्मकांचनास्त्रिवर्गप्रवृत्तेष्वसक्तबुद्धयः ॥ १२३ ॥
parivrājakānāṃ punarācāraḥ tadyathā | vimucyāgniṃ dhanakalatraparibarhasaṃgeṣvātmānaṃ snehapāśānavadhūya parivrajaṃti | samaloṣṭāśmakāṃcanāstrivargapravṛtteṣvasaktabuddhayaḥ || 123 ||
பரிவ்ராஜக சந்நியாசிகளின் ஒழுக்கம் இதுவே: அவர்கள் இல்லற அக்கினியைத் துறந்து, செல்வம்-மனைவி-பரிக்ரஹம் ஆகிய பற்றுகளிலிருந்து தம்மை விடுவித்து, நேசப் பாசங்களை உதறி அலைவர். அவர்களுக்கு மண் கட்டி, கல், பொன் அனைத்தும் சமம்; மேலும் திரிவர்கம் (தர்மம்-அர்த்தம்-காமம்) சார்ந்த செயல்களில் கூட மனம் பற்றாது॥१२३॥
Sanatkumara (teaching Narada in the Moksha-Dharma dialogue context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vairagya
FAQs
It defines the inner and outer marks of the parivrājaka: abandoning ritual identity tied to household fires, cutting attachment to wealth and family, and cultivating equanimity—key traits that mature into moksha-oriented living.
By demanding freedom from possessiveness and worldly aims, it prepares the mind for single-pointed Godward orientation; such non-attachment is a supportive ground for pure bhakti where the heart is no longer bound by snehapāśa (bonds of affection).
It implicitly references the śrauta-smārta ritual framework (maintaining sacred fires like agnihotra) and clarifies that the renunciate stage involves formally relinquishing that householder ritual obligation rather than continuing it as a basis of identity.