Anukramaṇī (Synoptic Table of Contents) of the Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa

Verse 1

श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पुराणं नारदीयकम् । पंचविंशतिसाहस्रं बृहत्कल्पकथाश्रयम् ॥ १ ॥

ஸ்ரீபிரம்மா கூறினார்—ஓ விப்ரரே, கேளுங்கள்; இருபத்திஐந்தாயிரம் ச்லோகங்களைக் கொண்டதும், ப்ருஹத்-கல்பக் கதாபரம்பரையை ஆதாரமாகக் கொண்டதும் ஆன நாரதீய புராணத்தை நான் உரைப்பேன்.

Verse 2

सूतशौनकसंवादः सृष्टिसंक्षेपवर्णनम् । नानाधर्मकथाः पुण्याः प्रवृत्ते समुदाहृताः ॥ २ ॥

இங்கே சூதர்-சௌனகர் உரையாடல், படைப்பின் சுருக்கமான விளக்கம், மேலும் பரம்பரையாக வழங்கப்பட்ட பலவகை புண்ணிய தர்மக் கதைகள் கூறப்பட்டுள்ளன.

Verse 3

प्राग्भागे प्रथमे पादे सनकेन महात्मना । द्वितीये मोक्षधर्माख्ये मोक्षोपायनिरूपणम् ॥ ३ ॥

முன்பகுதியின் முதல் பாதத்தில் மகாத்மா சனகர் பொருளை விளக்கினார்; ‘மோக்ஷதர்மம்’ எனப்படும் இரண்டாம் பாதத்தில் மோக்ஷத்திற்கான வழிமுறைகள் கூறப்பட்டுள்ளன।

Verse 4

वेदांगानां च कथनं शुकोत्पत्तिश्च विस्तरात् । सनंदनेन गदिता नारदाय महात्मने ॥ ४ ॥

இங்கே வேதாங்கங்களின் விளக்கமும், சுகரின் தோற்றக் கதையும் விரிவாக உள்ளது—அதை மகாத்மா சனந்தனர் மகாத்மா நாரதருக்கு உரைத்தார்।

Verse 5

महातंत्रे समुद्दिष्टं पशुपाशविमोक्षणम् । मंत्राणां शोधनं दीक्षामंत्रोद्धारश्च पूजनम् ॥ ५ ॥

மஹாதந்திரத்தில் ஜீவனின் பாசப் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை, மந்திர சுத்திகரிப்பு, தீட்சை, தீட்சா மந்திரங்களின் எடுத்துரைத்தல்/நிர்ணயம், மேலும் பூஜை முறைகள் தெளிவாக கூறப்பட்டுள்ளன।

Verse 6

प्रयोगाः कवचं नामसहस्रं स्तोत्रमेव च । गणेशसूर्यविष्णूनां शिवशक्त्योरनुक्रमात् ॥ ६ ॥

வரிசையாக கணேசன், சூரியன், விஷ்ணு மற்றும் சிவ-சக்திக்கான பிரயோகங்கள், கவசங்கள், நாமசஹஸ்ரங்கள், ஸ்தோத்திரங்களும் கூறப்பட்டுள்ளன।

Verse 7

सनत्कुमारमुनिना नारदाय तृतीयके । पुराणलक्षणं चैव प्रमाणं दानमेव च ॥ ७ ॥

மூன்றாம் பாதத்தில் முனி சனத்குமாரர் நாரதருக்கு புராணத்தின் இலக்கணங்கள், பிரமாணம் (சரியான அறிவின் அளவுகோல்கள்) மற்றும் தானதர்மத்தை உபதேசித்தார்।

Verse 8

पृथक्पृथक् समुद्दिष्टं दानकालपुरःसरम् । चैत्रादिसर्वमासेषु तिथीनांचपृथक्पृथक् ॥ ८ ॥

தானம் செய்ய வேண்டிய காலம் உரிய சந்தர்ப்பத்தை முதலில் கூறி தனித்தனியாக விளக்கப்பட்டுள்ளது; மேலும் சைத்ரம் முதலான எல்லா மாதங்களிலும் திதிகளும் ஒவ்வொன்றாக வரிசைப்படி தனித்தனியாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன।

Verse 9

प्रोक्तं प्रतिपदादीनां व्रतं सर्वाघनाशनम् । सनातनेन मुनिना नारदाय चतुर्थके ॥ ९ ॥

பிரதிபதா முதலிய திதிகளிலிருந்து தொடங்கும், எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் விரதம் கூறப்பட்டுள்ளது; நான்காம் பாதத்தில் முனி சனாதனன் அதை நாரதருக்கு உபதேசித்தான்।

Verse 10

पूर्वभागोऽयमुदितो बृहदाख्यानसंज्ञितः । अस्योत्तरे विभागे तु प्रश्न एकादशीव्रते ॥ १० ॥

இந்த முன்னிலைப் பகுதி ‘பிருஹதாக்கியானம்’ எனப் பெயரிட்டு விளக்கப்பட்டுள்ளது; இதன் பின்வரும் பிரிவில், ஆனால், ஏகாதசி விரதம் குறித்த விசாரணை உள்ளது।

Verse 11

वसिष्ठेनाथ संवादो मांधातुः परिकीर्तितः । रुक्मांगदकथा पुण्यामोहिन्युत्पत्तिकर्म च ॥ ११ ॥

வசிஷ்டருடன் மன்னன் மாந்தாதாவின் உரையாடல் கூறப்பட்டுள்ளது; மேலும் ருக்மாங்கதனின் புனிதக் கதை, மோஹினியின் தோற்றமும் செயல்களும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன।

Verse 12

वसुशापश्च मोहिन्यै पश्चादुद्धरणक्रिया । गंगाकथा पुण्यतमा गयायात्रानुकीर्तनम् ॥ १२ ॥

பின்னர் மோஹினியின்மேல் வசுக்கள் இட்ட சாபம், அதன் பின் விடுதலைச் சடங்கு; மிகப் புண்ணியமான கங்கை வரலாறு, மேலும் கயா யாத்திரையின் அனுகீர்த்தனமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 13

काश्या माहात्म्यमतुलं पुरुषोत्तमवर्णनम् । यात्राविधानं क्षेत्रस्य बह्वाख्यानसमन्वितम् ॥ १३ ॥

இதில் காசியின் ஒப்பற்ற மகிமை, புருஷோத்தம பரமனின் வருணனை, மேலும் அந்தப் புனிதக் க்ஷேத்திரத்தின் யாத்திரை விதிமுறை—பல உபாக்யானங்களுடன்—விளக்கப்படுகிறது।

Verse 14

प्रयागस्याथ माहात्म्यं कुरुक्षेत्रस्य तत्परम् । हरिद्वारस्य चाख्यानं कामोदाख्यानकं तथा ॥ १४ ॥

அடுத்து பிரயாகத்தின் மகிமை, பின்னர் முறையே குருக்ஷேத்திரத்தின் மகிமை; ஹரித்வாரத்தின் வரலாறு, அதுபோல ‘காமோத’ எனப்படும் உபாக்யானமும் (சொல்லப்படுகிறது)।

Verse 15

बदरीतीर्थमाहात्म्यं कामाक्षायास्तथैव च । प्रभासस्य च माहात्म्यं पुष्कराख्यानकं ततः ॥ १५ ॥

பின்னர் பதரீ தீர்த்தத்தின் மகிமை, அதுபோல காமாக்ஷாவின் மகிமை; பிரபாசத்தின் மகிமையும், அதன் பின் புஷ்கர உபாக்யானமும் (சொல்லப்படுகிறது)।

Verse 16

गौतमाख्यानकं पश्चाद्वेदपादस्तवस्ततः । गोकर्णक्षेत्रमाहात्म्यं लक्ष्मणाख्यानकं तथा ॥ १६ ॥

அதன்பின் கௌதம உபாக்யானம், பின்னர் வேதபாத ஸ்தவம்; கோகர்ண க்ஷேத்திரத்தின் மகிமை, அதுபோல லக்ஷ்மண உபாக்யானமும் (விளக்கப்படுகிறது)।

Verse 17

सेतुमाहात्म्यकथनं नर्मदातीर्थवर्णनम् । अवंत्याश्चैव माहात्म्यं मधुरायास्ततः परम् ॥ १७ ॥

சேதுவின் மகிமை கூறல், நர்மதா தீர்த்தத்தின் வருணனை, அவந்தியின் மகிமை, அதன் பின் மதுராவின் மகிமை (போதிக்கப்படுகிறது)।

Verse 18

बृन्दावनस्य महिमा पशोर्ब्रह्मांतिके गतिः । मोहिनीचरितं पश्चादेवं पश्चादेवं वै नारदीयकम् ॥ १८ ॥

அடுத்ததாக விருந்தாவனத்தின் மகிமை; பின்னர் பிரம்மாவின் சன்னிதியில் ஒரு மிருகம்கூட உயர்ந்த கதியை அடைந்த வரலாறு. அதன் பின் மோகினியின் சரிதம்—இவ்வாறு ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நாரதீய புராணம் முன்னே செல்கிறது.

Verse 19

यः शृणोति नरो भक्त्याश्रावयेद्वा समाहितः । स याति ब्रह्मणो धाम नात्र कार्या विचारणा ॥ १९ ॥

பக்தியுடன் இதைக் கேட்பவனும், அல்லது ஒருமுகச் சித்தத்துடன் இதை ஓதச் செய்வவனும், பிரம்மனின் தாமத்தை அடைவான்; இதில் மேலும் ஆராய வேண்டியதில்லை.

Verse 20

यस्त्वेतदिषुपूर्णायां धेनूनां सप्तकान्वितम् । प्रदद्याद्दिजंर्याय संलभेन्मोक्षमेव च ॥ २० ॥

ஆனால் அம்புகளால் நிரம்பிய தூணீருடன் ஏழு பசுக்களின் தொகுதியை ஒரு சிறந்த பிராமணருக்கு தானமாக அளிப்பவன், நிச்சயமாக மோக்ஷத்தையும் அடைவான்.

Verse 21

यश्चानुक्रमणीमेतां नारदीयस्य वर्णयेत् । श्रृणुयद्वैकचित्तेन सोऽपि स्वर्गगतिं लभेत् ॥ २१ ॥

நாரதீய புராணத்தின் இந்த அனுக்ரமணியை விளக்குபவனும், அல்லது ஒருமுகச் சித்தத்துடன் கேட்பவனும், அவனும் ஸ்வர்ககதியை அடைவான்.

Verse 22

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे नारदीयपुराणानुक्रमणीकथनं नाम सप्तनवतितमोऽध्यायः ॥ ९७ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பாதத்தில், ‘நாரதீய புராண அனுக்ரமணி கூறல்’ எனும் தொண்ணூற்றேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.