The Outline (Anukramaṇī) of the Viṣṇu Purāṇa
இந்த அதிகாரத்தில் பிரம்மா மகாவைஷ்ணவமான விஷ்ணு புராணத்தின் அனுக்ரமணியை அறிவித்து, அதன் பரிமாணமும் பாபநாசக மகிமையும் கூறுகிறார். பின்னர் அதன் ஆறு அம்சங்கள் தொகுக்கப்படுகின்றன: (1) ஸிருஷ்டி, தேவர்களின் தோற்றம், சமுத்திரமந்தனம், தக்ஷனிலிருந்து வம்சாவளிகள்; துருவன், ப்ருது, ப்ரசேதஸ்கள், ப்ரஹ்லாதன், ப்ரியவ்ரத வம்சம் மற்றும் தீப-வர்ஷாதி பூகோளவியல். (2) பாதாளம், நரகங்கள், ஏழு ஸ்வர்கங்கள், சூரிய-சந்திர இயக்க ஜ்யோதிஷம், வாரங்களின் தன்மைகள்; பரதனின் மோட்சோபதேசம், நிதாக–ரிபு உரையாடல். (3) மன்வந்தரங்கள், வ்யாசாவதாரம், நரகமோசன கர்மங்கள், ஸகர–ஔர்வ தர்மோபதேசம், ஸ்ராத்த விதி, வர்ணாஷ்ரம தர்மங்கள், ஸதாசாரம் மற்றும் மாயாஜன்ய மோகம. (4) சூரிய-சந்திர வம்ச அரசக் கதைகள். (5) கிருஷ்ணாவதார விசாரம், கோகுலம் முதல் மதுரா-த்வாரகா வரை லீலைகள், தைத்யவதம், திருமணங்கள், அஷ்டாவக்ர கதை. (6) கலியுக நடத்தை, நான்கு வகை ப்ரளயம், காண்டிக்யரின் பிரஹ்மஞானம்; மேலும் விஷ்ணுதர்மோத்தரத்தின் தர்மவசனங்கள்—விரதங்கள், யம-நியமங்கள், தர்மசாஸ்திர-அர்த்தசாஸ்திரம், வேதாந்தம், ஜ்யோதிஷம், ஸ்தோத்திரங்கள், மனுக்கள். இறுதியில் பலஸ்ருதி—படித்தல், கேட்டல், எழுதுதல், தானம், உபதேசம் ஆகியவற்றால் புண்ணியம் மற்றும் விஷ்ணுலோகப் பிராப்தி।
Shlokas
Verse 1
श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं वैष्णवं महत् । त्रयोविंशतिसहस्रं सर्वपातकनाशनम् ॥ १ ॥
ஸ்ரீ பிரம்மா கூறினார்—குழந்தையே, கேள்; நான் மகத்தான வைஷ்ணவ புராணத்தை உரைப்பேன்; அது இருபத்துமூன்று ஆயிரம் ச்லோகங்களைக் கொண்டது, எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.
Verse 2
यत्रादिभागे निर्विष्टाः षडंशाः शक्तिजेन ह । मैत्रेयायादिमे तत्र पुराणस्यावतारिकाम् ॥ २ ॥
அதன் தொடக்கப் பகுதியில் சக்திஜர் ஆறு பிரிவுகளை அமைத்தார்; அங்கேயே மைத்ரேயருக்காக இப்புராணத்தின் முன்னுரை (அவதாரிகா)யையும் கூறினார்।
Verse 3
आदिकारणसर्गश्च देवादीनां च संभवः । समुद्रमथनाख्यानं दक्षादीनां ततोऽन्वयः ॥ ३ ॥
அதில் முதற்காரணத்திலிருந்து படைப்பு, தேவர்கள் முதலியோரின் தோற்றம், பாற்கடல் கடைதல் கதையும், அதன் பின் தக்ஷர் முதலியோரிலிருந்து தொடங்கும் வம்ச வரிசைகளும் கூறப்பட்டுள்ளன।
Verse 4
ध्रुवस्य चरितं चैव पृथोश्चरितमेव च । प्रचेतसं तथाख्यानं प्रह्लादस्य कथानकम् ॥ ४ ॥
துருவனின் புனிதச் சரிதமும், அரசன் ப்ருதுவின் நற்கருமங்களும், பிரசேதர்களின் உபாக்யானமும், பிரஹ்லாதனின் அமுதக் கதையும் கூறப்படுகின்றன.
Verse 5
पृथग्राज्याधिकाराख्या प्रथमोंऽशइतीरितः । प्रियव्रताऽन्वयाख्याख्यानं द्वीपवर्षनिरूपणम् ॥ ५ ॥
“தனித்த அரசாட்சியும் அதிகாரமும்” எனப்படும் முதல் அங்கம் கூறப்படுகிறது; அதில் பிரியவ்ரத வம்ச வரலாறும், தீவுகள் மற்றும் வர்ஷங்களின் விளக்கமும் உள்ளது.
Verse 6
पातालनरकाख्यानं सप्तस्वर्गनिरूपणम् । सूर्यादिवारकथनं पृथग्लक्षणसंयुतम् ॥ ६ ॥
பாதாளங்களும் நரகங்களும் பற்றிய உபாக்யானம், ஏழு ஸ்வர்கங்களின் விளக்கம், மேலும் சூரியன் முதலிய கிரகங்களின் வருணனை—வாரங்களின் இலக்கணங்களுடன்—தனித்த தன்மையோடு கூறப்படுகிறது.
Verse 7
चरितं भरतस्याथ मुक्तिमार्गनिदर्शनम् । निदाघऋभुसंवादो द्वितीयोंश उदाहृतः ॥ ७ ॥
அடுத்து பரதனின் சரிதம் கூறப்படுகிறது; அது முக்தி மார்க்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது; மேலும் நிதாக–ரிபு உரையாடல் இரண்டாம் அங்கமாக எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.
Verse 8
मन्वन्तरसमाख्यानं वेदव्यासावतारकम् । नरकोद्धारकं कर्म गदितं च ततः परम् ॥ ८ ॥
பின்பு மன்வந்தரங்களின் வரலாறுகள், வேதவ்யாசரின் அவதாரக் கூறுகள், மேலும் அதன் பின் நரகத்திலிருந்து மீட்கும் கர்மங்களும் அனுஷ்டானங்களும் உரைக்கப்படுகின்றன.
Verse 9
सगरस्यौर्वसंवादे सर्वधर्मनिरूपणम् । श्राद्धकल्पं तथोद्दिष्टं वर्णाश्रमनिबन्धनम् ॥ ९ ॥
சகரன்–ஔர்வன் உரையாடலில் எல்லா தர்மங்களின் விளக்கம் உள்ளது; ஸ்ராத்த விதியும் கூறப்பட்டுள்ளது; வர்ண–ஆஸ்ரமத்திற்கேற்ப கடமைகளின் ஒழுங்கும் நிர்ணயிக்கப்பட்டது।
Verse 10
सदाचारश्च कथितो मायामोहकथा ततः । तृतीयोंऽशोऽयमुदितः सर्वपापप्रणाशनः ॥ १० ॥
நல்லொழுக்கம் கூறப்பட்டது; அதன் பின் மாயையால் உண்டாகும் மோகத்தின் கதை. இவ்வாறு மூன்றாம் பகுதி உரைக்கப்பட்டது—அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.
Verse 11
सूर्यवंशकथ पुण्या सोमवंशाऽनुकीर्तनम् । चतुर्थेंऽशेमुनिश्रेष्ठ नानाराजकथान्वितम् ॥ ११ ॥
முனிவரே! நான்காம் பகுதியில் சூரியவம்சத்தின் புண்ணியக் கதைவும், சோமவம்சத்தின் அனுகீர்த்தனமும் உள்ளது; பல அரசர்களின் கதைகளால் அது நிறைந்துள்ளது।
Verse 12
कृष्णावतारसंप्रश्नो गोकुलीया कथा ततः । पूतनादिवधो बाल्ये कौमारेऽघादिहिंसनम् ॥ १२ ॥
அடுத்து ஸ்ரீகிருஷ்ண அவதாரம் குறித்து விசாரணை; பின்னர் கோகுலக் கதை; குழந்தைப் பருவத்தில் பூதனா முதலியோரின் வதம், சிறுவயதில் அகன் முதலியோரின் அழிவு.
Verse 13
कैशोरे कंसहननं माथुरं चरितं तथा । ततस्तु यौवने प्रोक्ता लीला द्वारवतीभवा ॥ १३ ॥
இளமைப் பருவத்தில் கம்சன் வதமும் மதுரா சரிதமும் கூறப்படுகிறது; அதன் பின் யௌவனத்தில் த்வாரவதி (த்வாரகா) தொடர்பான தெய்வீக லீலைகள் உரைக்கப்படுகின்றன।
Verse 14
सर्वदैत्यवधो यत्र विवाहाश्च पृथग्विधाः । यत्र स्थित्वाजगन्नाथः कृष्णो योगेश्वरेश्वरः ॥ १४ ॥
அங்கே எல்லா தைத்யர்களின் வதமும் பலவகைத் திருமணங்களும் கூறப்படுகின்றன; அங்கேயே நிலைத்து ஜகந்நாதன் ஸ்ரீகிருஷ்ணன், யோகீஸ்வரர்களுக்கும் ஈஸ்வரன், வெளிப்படுகிறார்.
Verse 15
भूभारहरणं चक्रे परेषां हननादिभिः । अष्टावक्रीयमाख्यानं पंचमोंऽश इतीरितः ॥ १५ ॥
அவர் பகைவர்களை வதம் செய்வதுபோன்ற செயல்களால் பூமியின் பாரத்தை நீக்கினார்; அஷ்டாவக்ரர் தொடர்பான ஆக்யானம் ஐந்தாம் அங்கம் என அறிவிக்கப்பட்டது.
Verse 16
कलिजं चरितं प्रोक्तं चातुर्विध्यं लयस्य च । ब्रह्मज्ञानसमुद्देशः खांडिक्यस्य निरूपितः ॥ १६ ॥
கலியுகத்திற்குரிய நடத்தை கூறப்பட்டது; மேலும் பிரளயத்தின் நான்கு வகைப் பிரிவும்; காண்டிக்யர் போதித்த பிரம்மஞானத்தின் சுருக்கமான வழிகாட்டலும் விளக்கப்பட்டது.
Verse 17
केशिध्वजेन चेत्येष षष्ठोंऽशः परिकीर्तितः । अतः परं तु सूतेन शौनकादिभिरादरात् ॥ १७ ॥
இவ்வாறு கேசித்வஜனால் இந்த ஆறாம் அங்கம் கூறப்பட்டது; அதன் பின் சூதர், சௌனக முதலிய முனிவர்களுக்கு மரியாதையுடன் விவரிக்கிறார்.
Verse 18
पृष्टेन चोदिताः शश्वद्विष्णुधर्मोत्तराह्वयाः । नानाधर्मकथाः पुण्या व्रतानि नियमा यमाः ॥ १८ ॥
கேள்வியால் தொடர்ந்து தூண்டப்பட்ட ‘விஷ்ணுதர்மோத்தர’ எனப்படும் உபதேசங்கள் பல புனித தர்மக் கதைகளை—விரதங்கள், நியமங்கள், யமங்கள்—வெளிப்படுத்துகின்றன.
Verse 19
धर्मशास्त्रं चार्थशास्त्रं वेदांतं ज्योतिषं तथा । वंशाख्यानं प्रकरणात् स्तोत्राणि मनवस्तथा ॥ १९ ॥
இதில் தர்மசாஸ்திரமும் அர்த்தசாஸ்திரமும், வேதாந்தமும் ஜ்யோதிஷமும் உள்ளன; பிரகரணங்களின்படி வம்சவிவரங்கள், ஸ்தோத்திரங்கள், மனுக்களின் வரலாறும் கூறப்பட்டுள்ளது।
Verse 20
नानाविद्यास्तथा प्रोक्ताः सर्वलोकोपकारिकाः । एतद्विष्णुपुराणं वै सर्वशास्त्रार्थसंग्रहम् ॥ २० ॥
இவ்வாறு பலவகை வித்யைகள் எல்லா உலகங்களுக்கும் நன்மை தருமாறு கூறப்பட்டன. உண்மையாகவே இந்த விஷ்ணுபுராணம் எல்லாச் சாஸ்திரங்களின் சாரார்த்தத் தொகுப்பாகும்।
Verse 21
वाराहकल्पवृत्तांतं व्यासेन कथितं त्विह । यो नरः पठते भक्त्या यः श्रृणोति च सादरम् ॥ २१ ॥
இங்கு வ்யாசர் உரைத்த வராஹகல்பத்தின் வரலாற்றை—யார் பக்தியுடன் படிக்கிறாரோ, அல்லது மரியாதையுடன் கேட்கிறாரோ—(அவர் மங்களப் பயனை அடைவார்)।
Verse 22
तावुभौ विष्णुलोकं हि व्रजेतां भुक्तभोगकौ । तल्लिखित्वा च यो दद्यादाषाढ्यां घृतधेनुना ॥ २२ ॥
அவர்கள் இருவரும் புண்ணியப் பயனை அனுபவித்து விஷ்ணுலோகத்திற்குச் செல்கிறார்கள். மேலும், இதை எழுதிவைத்து ஆஷாட மாதத்தில் நெய்த்-தேனுவுடன் தானமாக அளிப்பவன் அந்தப் புண்ணியத்தை அடைவான்।
Verse 23
सहितं विणुभक्ताय पुराणार्थविदेद्विज । स याति वैष्णवं धाम विमानेनार्कवर्चसा ॥ २३ ॥
ஓ த்விஜரே! புராணங்களின் பொருளை அறிந்து அதை முழுமையாக விஷ்ணுபக்தனுக்கு உபதேசிப்பவன், சூரிய ஒளிபோல் பிரகாசிக்கும் விமானத்தில் வைஷ்ணவ தாமத்தை அடைவான்।
Verse 24
यश्च विष्णुपुराणस्य समनुक्रमणीं द्विज । कथयेच्छृणुयाद्वापि स पुराणफलं लभेत् ॥ २४ ॥
ஓ இருபிறப்பாளனே! விஷ்ணு புராணத்தின் சமனுக்ரமணியைப் பாராயணம் செய்தாலும் அல்லது கேட்டாலும், அவன் அந்தப் புராணத்தின் முழுப் புண்ணியப் பயனை அடைவான்.
Verse 25
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे विष्णुपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम चतुर्नवतितमोऽध्यायः ॥ ९४ ॥
இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பாதத்தில், ‘விஷ்ணு புராண அனுக்ரமணீ நிரூபணம்’ எனும் தொண்ணூற்று நான்காம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.
Frequently Asked Questions
It functions as a canonical index: by listing divisions and topics (cosmology, dynasties, avatāra-kathā, ritual law, and mokṣa teachings), it validates the Viṣṇu Purāṇa’s scope and provides a study-map that mirrors the Purāṇic method of synthesizing many śāstric domains into a single devotional framework.
Devotional reading (pāṭha) and reverent listening (śravaṇa) to the Varāha-kalpa narration, reciting or hearing the anukramaṇī itself, and also writing and gifting the text—especially in Āṣāḍha with a ghṛta-dhenū (ghee-cow)—as well as teaching Purāṇic meaning to a Viṣṇu devotee.