The Narration of the Navamī Vow Observed Across the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । अथ वक्ष्यामि विप्रेंद्र नवम्यास्ते व्रतानि वै । यानि कृत्वा नरा लोके लभंते वांछितं फलम् ॥ १ ॥

சனாதனன் கூறினான்—ஓ பிராமணர்களில் சிறந்தவரே! இப்போது நவமி நாளில் அனுஷ்டிக்க வேண்டிய விரதங்களை நான் விளக்குகிறேன்; அவற்றைச் செய்தால் மனிதர் இவ்வுலகில் விரும்பிய பலனை அடைவர்.

Verse 2

चैत्रस्य शुक्लपक्षे तु श्रीरामनवमीव्रतम् । तत्रोपवासं विधिवच्छक्तो भक्तः समाचरेत् ॥ २ ॥

சைத்ர மாதத்தின் சுக்லபக்ஷத்தில் ஸ்ரீ ராமநவமி விரதம் உள்ளது; அந்நாளில் இயலுமையான பக்தன் விதிப்படி உபவாசம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

Verse 3

अशक्तश्चैकभक्तं वै मध्याह्नोत्सवतः परम् । विप्रान्संभोज्य मिष्टान्नै रामप्रीति सुमाचरेत् ॥ ३ ॥

முழு விதியைச் செய்ய இயலாதவர், மதியநேர உற்சவத்திற்குப் பின் ஏகபக்த விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். பிராமணர்களை இனிப்புணவால் மரியாதையுடன் போஜனம் செய்து, ஸ்ரீராமன் பிரீதிக்காக நன்றாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

Verse 4

गोभूतिलहरिरण्याद्येर्वस्त्रालंकरणेस्तथा । एव यः कुरुते भक्त्या श्रीरामनवमीव्रतम् ॥ ४ ॥

பசு, நிலம், எள், பொன் முதலியனவும், ஆடைகள் மற்றும் அணிகலன்களும் அர்ப்பணித்து பக்தியுடன் ஸ்ரீராமநவமி விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவர் விதிப்படி விரதப் பலனை அடைவார்.

Verse 5

विधूय चेहपापानि व्रजेद्विष्णोः परं पदम् । उक्तं मातृव्रतं चात्र भैरवेण समन्विताः ॥ ५ ॥

இவ்வாழ்வில் சேர்த்த பாவங்களைத் துடைத்தெறிந்து ஒருவர் விஷ்ணுவின் பரமபதத்தை அடைவார். இங்கே பைரவ இணைப்புடன் மாத்ரு-விரதமும் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 6

स्रग्गंधवस्रनमनैवेद्यैश्चतुःष्टिस्तु योगिनीः । अत्रैव भद्रकालो तु योगिनीनां महाबला ॥ ६ ॥

மாலைகள், நறுமணங்கள், ஆடைகள், வணக்கங்கள், நைவேத்யம் ஆகியவற்றால் அறுபத்துநான்கு யோகினிகளைப் பூஜிக்க வேண்டும். இங்கேயே யோகினிகளில் மிகுந்த வல்லமை உடைய பத்ரகாளியையும் வணங்க வேண்டும்.

Verse 7

ब्राह्मणश्रेष्टः सर्वासामाधिपत्येऽभिषेचिता । तस्मात्तां पूजयेच्चात्र सोपवासो जितेंद्रियः ॥ ७ ॥

பிராமணர்களில் சிறந்தவர் அவளை அனைவர் மீதும் ஆட்சியுரிமைக்காக அபிஷேகம் செய்துள்ளார். ஆகவே இங்கே உபவாசத்துடன், இந்திரியங்களை அடக்கி அவளைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 8

राधे नवम्यां दलयोश्चंडिकां यस्तु पूजयेत् । विधिना स विमानेन देवतैः सह मोदते ॥ ८ ॥

ஹே ராதே, நவமி திதியில் தாமரை இதழ்களுடன் விதிப்படி சண்டிகையை வழிபடுகிறவன், தேவர்களுடன் திவ்ய விமானத்தில் மகிழ்வான்.

Verse 9

ज्येष्ठशुक्लनवम्यां तु सोपवासो नरोत्तमः । उमां संपूज्य विधिवत्कुमारीर्भोजयेद्द्विजान् ॥ ९ ॥

ஜ்யேஷ்ட மாத சுக்லபக்ஷ நவமியில் சிறந்த மனிதன் உபவாசம் இருந்து, விதிப்படி உமையை வழிபட்டு குமாரிகளுக்கும் இருமுறை பிறந்தோருக்கும் (பிராமணர்களுக்கும்) உணவளிக்க வேண்டும்.

Verse 10

स्वभक्त्या दक्षिणां दत्वा शाल्यन्नं पयसाऽश्नुयात् । उमाव्रतमिदं विप्र यः कुर्याद्विधिवन्नरः ॥ १० ॥

பக்தியுடன் தக்ஷிணை அளித்து, பின்னர் பாலுடன் சாலி அரிசி உணவை உண்ண வேண்டும். ஓ விப்ரரே, இதுவே உமா-விரதம்; இதை விதிப்படி செய்பவன் விரதத்தை நிறைவேற்றுவான்.

Verse 11

स भुक्त्वेह वरान्भोगानंते स्वर्गगतिं लभेत् । आषाढे मासि विप्रेंद्र यः कुर्यात्पक्षयोर्द्विज ॥ ११ ॥

இவ்வுலகில் சிறந்த போகங்களை அனுபவித்து, இறுதியில் ஸ்வர்கப் பாதையை அடைவான்—ஓ விப்ரேந்திரரே—ஆஷாட மாதத்தில் இரு பக்ஷங்களிலும் (இவ்விரதத்தை) செய்கிற இருமுறை பிறந்தவன்.

Verse 12

नक्तं चैंद्रीं समभ्यर्च्येदैरावतगतां सिताम् । स भवेद्वैवलोके तु भोगभारग्देवयानगः ॥ १२ ॥

இரவில் ஐந்த்ரீ தேவியை வழிபட்டு—ஐராவதத்தின் மேல் அமர்ந்த, வெண்மையும் ஒளிமிக்கதுமான ரூபமாக தியானித்தால்—அவன் வைவைஸ்வத லோகத்தில் போகங்களைத் தாங்குபவனாகவும் தேவர்களின் யானத்தில் செல்லுபவனாகவும் ஆவான்.

Verse 13

श्रावणे मासि विप्रेन्द्र यः कुर्यान्नक्तभोजनम् । पक्षयोरुपवासं वा कौमारीं चंडिकां यजेत् ॥ १३ ॥

ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே! ஸ்ராவண மாதத்தில் யார் இரவில் மட்டும் உண்பதெனும் நக்தபோஜன விரதம் மேற்கொள்கிறாரோ, அல்லது இரு பக்ஷங்களிலும் உபவாசம் செய்கிறாரோ, அவர் கௌமாரி ரூபிணியான சண்டிகையை வழிபட வேண்டும்।

Verse 14

एवं पापहरां गंधैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः । नैवेद्यैर्विविधैश्चैव कुमारीभोजनैस्तथा ॥ १४ ॥

இவ்வாறு பாபநாசக முறையில் நறுமணப் பொருட்கள், மலர்கள், தூபம், தீபம் ஆகியவற்றாலும், பலவகை நைவேத்யங்களாலும், மேலும் குமாரிகளுக்கு உணவளித்தும் பூஜை செய்ய வேண்டும்।

Verse 15

एवं यः कुरुते भक्त्या कौमारीव्रतमुत्तमम् । स विमानेन गच्छेद्वै देवीलोकं सनातनम् ॥ १५ ॥

இவ்வாறு பக்தியுடன் சிறந்த கௌமாரி விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவன், நிச்சயமாக விண்ணரசு விமானத்தில் தேவீலோகமான சனாதன தாமத்திற்குச் செல்கிறான்।

Verse 16

भाद्रे तु नवमी शुक्ला नंदाह्वा परिकीर्तिता । तस्यां यः पूजयेद्दुर्गां विधिवच्चोपचारकैः ॥ १६ ॥

பாத்ரபத மாதத்தில் சுக்ல நவமி ‘நந்தா’ எனப் புகழப்படுகிறது; அத்திதியில் யார் விதிப்படி உரிய உபசாரங்களுடன் துர்கையைப் பூஜிக்கிறாரோ।

Verse 17

सोऽश्वमेधफलं लब्ध्वा विष्णुलोके महीयते । आश्विने शुक्लनवमी महापूर्वा प्रकीर्तिता ॥ १७ ॥

அவன் அஸ்வமேத யாகத்தின் சமமான பலனைப் பெற்று விஷ்ணுலோகத்தில் பெருமையுடன் போற்றப்படுகிறான்; மேலும் ஆஸ்வின மாத சுக்ல நவமி ‘மஹாபூர்வா’ எனப் பிரசித்தம்।

Verse 18

अपराह्णे शमीपूजा कार्याऽस्यां प्राग्दिशि द्विज । ततो निशायां प्राग्यामे खङ्गं धनुरिषून्गदाम् ॥ १८ ॥

ஓ த்விஜரே, பிற்பகலில் இங்கு கிழக்குத் திசை நோக்கி சமீ மரத்தைப் பூஜிக்க வேண்டும். பின்னர் இரவின் முதல் யாமத்தில் வாள், வில், அம்புகள், கதையைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 19

शूलं शक्तिं च परशुं धुरिकां चर्म खेटकम् । छत्रं ध्वजं गजं चाश्व गोवृषं पुस्तकं तुलाम् ॥ १९ ॥

திரிசூலம், சக்தி, பரசு, நுகம்; தோல் கேடகம்; குடை மற்றும் கொடி; யானை மற்றும் குதிரை; பசு மற்றும் காளை; நூல் மற்றும் தராசு—இவற்றையும் (பூஜிக்க வேண்டும்).

Verse 20

दंडं पाशं चक्रशंखौ गंधाद्यैरुपचारकैः । संपूज्य महिषं तत्र भद्रकाल्यै समालभेत् ॥ २० ॥

தண்டம், பாசம், சக்கரம், சங்கம்—இவற்றை நறுமணம் முதலிய உபசாரங்களால் முறையாகப் பூஜித்து, அங்கே பத்ரகாளிக்கு எருமை பலியை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 21

एवं बलिं विधायाथ भुक्त्वा पवान्नमेव च । द्विजेभ्यो दक्षिणां दत्वा व्रतं तत्र समापयेत् ॥ २१ ॥

இவ்வாறு பலி விதித்து, பின்னர் புனித அன்னமே உண்ண வேண்டும். த்விஜர்களுக்கு தக்ஷிணை அளித்து, அங்கேயே விரதத்தை நிறைவு செய்ய வேண்டும்.

Verse 22

एवं यः पूजयेद्दुर्गां नॄणां दुर्गतिनाशिनीम् । इह भुक्त्वा वरान्भोगानंते स्वर्गतिमाप्नुयात् ॥ २२ ॥

இவ்வாறு மனிதரின் துர்கதியை அழிக்கும் துர்கா தேவியை யார் பூஜிக்கிறாரோ, அவர் இவ்வுலகில் சிறந்த போகங்களை அனுபவித்து, இறுதியில் ஸ்வர்கப் பாதையை அடைவார்.

Verse 23

कार्तिके शुक्लनवमी याऽक्षया सा प्रकीर्तता । तस्यामश्वत्थमूले वै तर्प्पणं सम्यगाचरेत् ॥ २३ ॥

கார்த்திக மாத சுக்லபட்ச நவமி ‘அக்ஷயா’ எனப் புகழப்படுகிறது. அந்நாளில் அரசமர (அஷ்வத்த) வேரடியில் முறையாக தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 24

देवानां च ऋषीणां च पितॄणां चापि नारद । स्वशाखोक्तैस्तथा मंत्रैः सूर्यायार्घ्यं ततोऽर्पयेत् ॥ २४ ॥

நாரதா! தேவர்கள், ரிஷிகள், பித்ருக்கள் ஆகியோரின் பொருட்டு, தன் வேதசாகையில் கூறப்பட்ட மந்திரங்களால் பின்னர் சூரியனுக்கு அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 25

ततो द्विजान्भोजयित्वा मिष्टान्नेन मुनीश्वर । स्वयं भुक्त्वा च विहरेद्द्विजेभ्यो दत्तदक्षिणः ॥ २५ ॥

பின்னர், முனீஸ்வரா! இனிய சிறந்த உணவால் த்விஜர்களை போஜனம் செய்ய வைத்து, அவர்களுக்கு தக்ஷிணை அளித்து, தானும் உண்டு அதன் பின் அமைதியாக காலத்தை கழிக்க வேண்டும்.

Verse 26

एवं यः कुरुते भक्त्या जपदानं द्विजार्चनम् । होमं च सर्वमक्षय्यं भवेदिति विधेर्वयः ॥ २६ ॥

இவ்வாறு பக்தியுடன் ஜபம், தானம், த்விஜார்ச்சனை, ஹோமம் செய்பவரின் அனைத்தும் அக்ஷயமாகும்; இதுவே விதியின் உரை.

Verse 27

मार्गे तु शुक्लनवमी नंदिनी परिकीर्तिता । तस्यामुपोषितो यस्तु जगदंबां प्रपूजयेत् ॥ २७ ॥

மார்கசீர்ஷ மாத சுக்லபட்ச நவமி ‘நந்தினி’ எனப் போற்றப்படுகிறது. அந்நாளில் உபவாசமிருந்து யார் ஜகதம்பாவை முறையாகப் பூஜிக்கிறாரோ அவர் புண்ணியம் பெறுவர்.

Verse 28

गंधाद्यैः सोऽश्वमेधस्य फलभाङ्नात्र संशयः । पौषे शुक्लनवम्यां तु महामायां प्रपूजयेत् ॥ २८ ॥

நறுமணப் பொருட்கள் முதலியவற்றை அர்ப்பணித்தால் அவன் அச்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுவான்—இதில் ஐயமில்லை. பௌஷ மாத சுக்லப் பக்ஷ நவமியில் மகாமாயையை முழு பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்.

Verse 29

एकभक्तपरो विप्र वाजपेयफलाप्तये । माघमासे तु वा शुक्ला नवमी लोकपूजिता ॥ २९ ॥

ஓ பிராமணரே, ஏகபக்த (ஒருவேளை உணவு) விரதத்தைப் பின்பற்றுபவன் வாஜபேய யாகத்தின் பலனை அடைவான். மாக மாதத்தின் சுக்ல நவமி உலகில் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.

Verse 30

महानंदेति सा प्रोक्ता सदानंदकरी नृणाम् । तस्यां स्नानं तथा दानं जपो होम उपोषणम् ॥ ३० ॥

அவள் ‘மகாநந்தா’ எனப் புகழப்படுகிறாள்; மனிதர்க்கு எப்போதும் ஆனந்தம் அளிப்பவள். அவளில் நீராடல், தானம், ஜபம், ஹோமம், உபவாசம் ஆகியவை செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 31

सर्वमक्षयतां याति नात्र कार्या विचारणा । फाल्गुनामलपक्षस्य नवमी या द्विजोत्तम ॥ ३१ ॥

எல்லாம் அழியாததாக ஆகும்—இதில் ஆராய வேண்டியதில்லை. ஓ இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவரே, பங்குனி மாதத்தின் தூய சுக்லப் பக்ஷ நவமி அன்று.

Verse 32

आनंदा सा महापुण्या सर्वपापहरा स्मृता । सोपवासोऽर्चयेत्तत्र यस्त्वानंदां द्विजोत्तम ॥ ३२ ॥

‘ஆனந்தா’ எனப்படும் அந்தத் திதி/விரதம் மிகப் புண்ணியமானது, எல்லாப் பாவங்களையும் போக்குவதாக நினைவுகூரப்படுகிறது. ஓ இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவரே, அங்கே உபவாசத்துடன் ஆனந்தாவை வழிபடுபவன்.

Verse 33

स लभेद्वांछितान्कामान्सत्यं सत्यं मयोदितम् ॥ ३३ ॥

அவன் நிச்சயமாக விரும்பிய பயன்களை அடைவான்; இது உண்மை—உண்மை—என்னால் உரைக்கப்பட்டது.

Verse 34

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितनवमीव्रतकथनं नामाष्टादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११८ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தில், சதுர்த்தபாதத்தில் ‘பன்னிரண்டு மாதங்களில் அனுஷ்டிக்கப்படும் நவமீ விரதக் கதனம்’ எனும் நூற்றுப் பதினெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.