द्वादशमासेषु अष्टमी-व्रत-कथनम् (Account of the Aṣṭamī Vow Across the Twelve Months)

Verse 1

सनातन उवाच । शुक्लाष्टम्यां चैत्रमासे भवान्याः प्रोच्यते जनिः । प्रदक्षिणशतं कृत्वा कार्यो यात्रामहोत्सवः ॥ १ ॥

சனாதனன் கூறினான்—சைத்ர மாதத்தின் சுக்ல அஷ்டமியில் பவானியின் பிறப்பு அறிவிக்கப்படுகிறது. நூறு பிரதட்சிணைகள் செய்து தேவியின் யாத்திரை மகோৎসவத்தை நடத்த வேண்டும்।

Verse 2

दर्शनं जगदम्बायाः सर्वानंदप्रदं नृणाम् । अत्रैवाशो ककलिकाप्राशनं समुदाहृतम् ॥ २ ॥

ஜகதம்பையின் தரிசனம் மனிதர்க்கு முழுமையான ஆனந்தத்தை அளிக்கும். இங்கேயே ‘ககலிகா-ப்ராசனம்’ எனப்படும் விதி-ஆசாரமும் கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 3

अशोककलिकाश्चाष्टौ ये पिबंति पुनर्वसौ । चैत्रे मासि सिताष्टम्यां न ते शोकमवाप्नुयुः ॥ ३ ॥

சைத்திர மாத சுக்ல அஷ்டமியில் புனர்வசு நட்சத்திர நாளில் அசோக மரத்தின் எட்டு மொட்டுகளைப் பருகுவோர் துயரத்தை அடையார்।

Verse 4

महाष्टमीति च प्रोक्ता देव्याः पूजाविधानतः । वैशाखस्य सिताष्टम्यां समुपोष्यात्र वारिणा ॥ ४ ॥

தேவியின் பூஜா விதிமுறையின்படி இந்த விரதம் ‘மஹாஷ்டமி’ எனப்படுகிறது. வைசாக மாத சுக்ல அஷ்டமியில் இங்கு முறையாக உபவாசம் இருந்து நீரால் மட்டும் வாழ வேண்டும்।

Verse 5

स्नात्वापराजितां देवीं मांसीबालकवारिभिः । स्नापयित्वार्च्य गन्धाद्यैर्नैवेद्यं शर्करामयम् ॥ ५ ॥

நீராடி, மாஂஸீ மற்றும் பாலக கலந்த மணமுள்ள நீரால் அபராஜிதா தேவியை அபிஷேகம் செய்து, சந்தனம் முதலியவற்றால் அர்ச்சித்து, சர்க்கரையால் செய்யப்பட்ட நைவேத்யத்தை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 6

कुमारीर्भोजयेच्चापि नवम्यां पारणाग्रतः । ज्योतिर्मयविमानेन भ्राजमानो यथा रविः ॥ ६ ॥

நவமியில் பாரணைக்கு முன் குமாரிகளுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; அப்போது அவன் சூரியனைப் போல ஒளிவீசி, ஒளிமய விமானத்தில் பிரகாசிப்பான்।

Verse 7

लोकेषु विचरेद्विप्र देव्याश्चैव प्रसादतः । कृष्णाष्टम्यां ज्येष्ठमासे पूजयित्वा त्रिलोचनम् ॥ ७ ॥

ஓ பிராமணரே, தேவியின் அருளால் அவன் உலகங்களில் சுதந்திரமாகச் சுற்றுவான்; ஜ்யேஷ்ட மாத கிருஷ்ண அஷ்டமியில் திரிநேத்திரன் (சிவன்) ஐ வழிபட்ட பின்।

Verse 8

शिवलोके वसेत्कल्पं सर्वदेवनमस्कृतः । ज्येष्ठशुक्ले तथाष्टम्यां यो देवीं पूजयेन्नरः ॥ ८ ॥

ஜ்யேஷ்ட மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ அஷ்டமியில் பக்தியுடன் தேவியை வழிபடும் மனிதன், எல்லாத் தேவராலும் போற்றப்பட்டு சிவலோகத்தில் ஒரு கல்பம் வரை வாசம் செய்கிறான்.

Verse 9

स विमानेन चरति गन्धर्वाप्सरसां गणैः । शुक्लाष्टम्यां तथाऽषाढे स्नात्वा चैव निशांबुना ॥ ९ ॥

ஆஷாட மாதத்தின் சுக்ல அஷ்டமியில் இரவுநீரால் நீராடி, கந்தர்வர்-அப்ஸரஸ்கள் கூட்டத்துடன் திவ்ய விமானத்தில் அவன் உலாவுகிறான்.

Verse 10

तेनैव स्नापयेद्देवीं पूजयेच्च विधानतः । ततः शुद्धजलैः स्नाप्य विलिंपेत्सेंदुचंदनैः ॥ १० ॥

அதே புனிதப் பொருளால் தேவியை அபிஷேகம் செய்து விதிப்படி வழிபட வேண்டும்; பின்னர் தூய நீரால் நீராட்டி, நிலவுபோல் குளிர்ந்த சந்தனக் கலவையால் பூச வேண்டும்.

Verse 11

नैवेद्यं शर्करोपेतं दत्वाऽचमनमर्पयेत् । भोजयित्वा ततो विप्रान्दत्वा स्वर्णं च दक्षिणाम् ॥ ११ ॥

சர்க்கரையுடன் நைவேத்யம் படைத்து, ஆச்சமனத்திற்கான நீரை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; பின்னர் பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து தட்சிணையாக பொன்னை வழங்க வேண்டும்.

Verse 12

विसृज्य च ततः पश्चात्स्वयं भुंजीत वाग्यतः । एतद्व्रतं नरः कृत्वा देवीलोकमवाप्नुयात् ॥ १२ ॥

பின்னர் விதிக்கப்பட்ட தானம்/விஸர்ஜனம் செய்து, வாக்கை அடக்கி தானே உணவு கொள்ள வேண்டும்; இவ்வாறு விரதம் செய்பவன் தேவிலோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 13

नभःशुक्लेतथाष्टम्यां देवीमिष्ट्वा विधानतः । क्षीरेण स्नापयित्वा च मिष्टान्नं विनिवेदयेत् ॥ १३ ॥

நபஸ் மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ அஷ்டமியில் விதிப்படி தேவியை வழிபட்டு, பால் அபிஷேகம் செய்து, பின்னர் மிஷ்டான்னத்தை நைவேத்யமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 14

ततो द्विजान् भोजयित्वा परेऽह्नि स्वयमप्युत । भुक्त्वा समापयेदद्व्रतं संततिवर्धनम् ॥ १४ ॥

பின்னர் அடுத்த நாளில் த்விஜர்களை (பிராமணர்களை) போஜனம் செய்ய வைத்து, தானும் உணவு உண்டு; இவ்வாறு சந்ததி வளர்க்கும் இந்த விரதத்தை முறையாக நிறைவு செய்ய வேண்டும்।

Verse 15

नभोमासे सिताष्टम्यां दशाफलमिति व्रतम् । उपवासं तु संकल्प्य स्नात्वा कृत्वा च नैत्यिकम् ॥ १५ ॥

நபோமாசத்தின் சுக்ல அஷ்டமியில் ‘தசாபலம்’ எனப்படும் விரதம். உபவாச சங்கல்பம் செய்து, நீராடி, நித்திய கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 16

तुलस्याः कृष्णावर्णाया दलैर्दशभिरर्चयेत् । कृष्णं विष्णुं तथाऽनन्तं गोविन्दं गरुडध्वजम् ॥ १६ ॥

கருமை நிறத் துளசியின் பத்து இலைகளால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்—கிருஷ்ணன், விஷ்ணு, அனந்தன், கோவிந்தன், கருடத்வஜன் என அழைத்து।

Verse 17

दामोदरं हृषीकेशं पद्मनाभं हरिं प्रभुम् । एतैश्च नामभिर्नित्यं कृष्णदेवं समर्चयेत् ॥ १७ ॥

தாமோதரன், ஹ்ருஷீகேசன், பத்மநாபன், ஹரி, பரமப் பிரபு—இந்நாமங்களால் தினமும் ஸ்ரீகிருஷ்ணனை இடையறாது வழிபட வேண்டும்।

Verse 18

नमस्कारं ततः कुर्यात्प्रदक्षिणसमन्वितम् । एवं दशदिनं कुर्याद्व्रतानामुत्तमं व्रतम् ॥ १८ ॥

பின்னர் பிரதட்சிணையுடன் கூடிய நமஸ்காரத்தைச் செய்ய வேண்டும். இவ்விதமாக பத்து நாட்கள் இந்த விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்—இது விரதங்களில் சிறந்த விரதம்.

Verse 19

आदौ मध्ये तथा चांते होमं कुर्याद्विधानतः । कृष्णमंत्रेण जुहुयाच्चरुणाऽष्टोत्तरं शतम् ॥ १९ ॥

தொடக்கத்தில், நடுவில், மேலும் முடிவிலும் விதிப்படி ஹோமம் செய்ய வேண்டும். க்ருஷ்ண மந்திரத்தால் சருவை நூற்று எட்டு முறை ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்.

Verse 20

होमांते विधिना सम्यगाचार्य्यं पूजयेत्सुधीः । सौवर्णे ताम्रपात्रे वा मृन्मये वेणुपात्रके ॥ २० ॥

ஹோமம் முடிந்த பின், ஞானி விதிப்படி ஆசாரியரை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்—பொன் பாத்திரத்தில் அல்லது செம்புப் பாத்திரத்தில், அல்லது மண் பாத்திரத்தில், அல்லது மூங்கில் பாத்திரத்தில் (அர்ப்பணம் செய்து).

Verse 21

तुलसीदलं सुवर्णेन कारयित्वा सुलक्षणम् । हैमीं च प्रतिमां कृत्वा पूजयित्वा विधानतः ॥ २१ ॥

பொன்னால் நற்குறியுடைய துளசி இலைச் சின்னத்தை உருவாக்கி, மேலும் பொன்னாலான பிரதிமையையும் செய்து, விதிப்படி வழிபட வேண்டும்.

Verse 22

निधाय प्रतिमां पात्रे ह्याचार्याय निवेदयेत् । दातव्या गौः सवत्सा च वस्त्रालंकारभूषिता ॥ २२ ॥

பிரதிமையை ஒரு பாத்திரத்தில் வைத்து ஆசாரியருக்கு விதிப்படி சமர்ப்பிக்க வேண்டும். ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் அணிவிக்கப்பட்ட கன்றுடன் கூடிய பசுவையும் தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 23

दशाहं कृष्णदेवाय पूरिका दश चार्पयेत् । ताश्च दद्याद्विधिज्ञाय स्वयं वा भक्षयेद्व्रती ॥ २३ ॥

பத்து நாட்கள் ஸ்ரீகிருஷ்ணதேவனுக்கு தினமும் பத்து பூரிகைகளை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அவற்றை விதி அறிந்த பிராமணருக்கு அளிக்கலாம்; அல்லது விரதம் அனுஷ்டிப்பவன் தானே பிரசாதமாக உண்ணலாம்।

Verse 24

शयनं च प्रदातव्यं यथाशक्ति द्विजोत्तम । दशमेऽह्नि ततो मूर्तिं सद्रव्यां गुरवेऽर्पयेत् ॥ २४ ॥

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே! இயன்ற அளவிற்கு படுக்கை (சயனம்) தானமும் செய்ய வேண்டும். பின்னர் பத்தாம் நாளில் தகுந்த பொருட்களுடன் கூடிய ஒரு மூர்த்தியை குருவிற்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 25

व्रतांते दशविप्रेभ्यः प्रत्येकं दश पूरिकाः । दद्यादेव दशाब्दं तु कृत्वा व्रतमनुत्तमम् ॥ २५ ॥

விரத முடிவில் பத்து பிராமணர்களுக்கு—ஒவ்வொருவருக்கும் பத்து பூரிகைகள்—தானம் செய்ய வேண்டும். இந்த உத்தமமான விரதத்தை நிறைவேற்றி, உண்மையாக பத்து ஆண்டுகள் இவ்வாறே செய்ய வேண்டும்।

Verse 26

उपोष्य विधिना भूयात्सर्वकामसमन्वितः । अंते कृष्णस्य सायुज्यं लभते नात्र संशयः ॥ २६ ॥

விதிப்படி உபவாசத்தை அனுஷ்டித்தால், எல்லா விரும்பிய பலன்களும் பெறுவான்; இறுதியில் ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் சாயுஜ்யத்தை அடைவான்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 27

कृष्णजन्माष्टमी चेयं स्मृता पापहरा नृणाम् । केवलेनोपवासेन तस्मिञ्जन्मदिने हरेः ॥ २७ ॥

இந்த கிருஷ்ண ஜன்மாஷ்டமி மனிதர்களின் பாவங்களை அழிப்பதாக ஸ்மரிக்கப்படுகிறது. ஹரியின் அந்த பிறந்த நாளில் வெறும் உபவாசம் செய்தால்கூட பாவம் நீங்கும்।

Verse 28

सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः । उपवासी तिलैः स्नातो नद्यादौ विमले जले ॥ २८ ॥

இதில் ஐயமில்லை—ஏழு பிறவிகளில் செய்த பாவங்களிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும். உபவாசம் இருந்து, எள்ளுடன் நதி முதலிய தூய நீரில் நீராடினால் தூய்மை பெறுவான்।

Verse 29

सुदेशे मंडपे क्लृप्ते मंडलं रचयेत्सुधीः । तन्मध्ये कलशं स्थाप्य ताम्रजं वापि मृन्मयम् ॥ २९ ॥

உகந்த இடத்தில் மண்டபத்தை அமைத்து, ஞானி ஒரு மண்டலத்தை வரைய வேண்டும். அதன் நடுவில் கலசத்தை நிறுவ வேண்டும்—செம்பினாலோ அல்லது மண்ணினாலோ செய்தது.

Verse 30

तस्योपरि न्यसेत्पात्रं ताम्रं तस्योपरि स्थिताम् । हैमीं वस्त्रयुगाच्छन्नां कृष्णस्य प्रतिमां शुभम् ॥ ३० ॥

அக் கலசத்தின் மேல் செம்புப் பாத்திரத்தை வைக்க வேண்டும்; அதன் மேல் மங்களமான ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் திருவுருவை நிறுவ வேண்டும்—பொன்னால் ஆனது, இரு ஆடைகளால் மூடப்பட்டது।

Verse 31

पाद्याद्यैरुपचारैस्तु पूजयेत्स्निग्धमानसः । देवकीं वसुदेवं च यशोदां नंदमेव च ॥ ३१ ॥

அன்புப் பக்தியால் உருகிய மனத்துடன் பாத்யம் முதலிய உபசாரங்களால் பூஜிக்க வேண்டும்; தேவகி-வசுதேவர், மேலும் யசோதா மற்றும் நந்தரையும் மரியாதையுடன் வணங்கிப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 32

व्रजं गोपांस्तथा गोपीर्गाश्च दिक्षु समर्चयेत् । तत आरार्तिकं कृत्वा क्षमाप्यानम्य भक्तितः ॥ ३२ ॥

வ்ரஜதாமம், கோபர்கள், கோபியர், பசுக்கள் ஆகியவற்றை எல்லாத் திசைகளிலும் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். பின்னர் ஆரத்தி செய்து, மன்னிப்புக் கேட்டு, பக்தியுடன் வணங்க வேண்டும்।

Verse 33

तिष्ठेत्तथैवार्द्धरात्रे पुनः संस्नापयेद्धरिम् । पंचामृतैः शुद्धजलैर्गंधाद्यैः पूजयेत्पुनः ॥ ३३ ॥

அதே முறையில் அர்த்தராத்திரியில் மீண்டும் ஸ்ரீஹரியை ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். பஞ்சாமிருதமும் தூய நீரும் கொண்டு, சந்தனம் முதலிய உபசாரங்களால் மீண்டும் பூஜிக்க வேண்டும்॥

Verse 34

धान्याकं च यवानीं च शुंठीं खंडं च नारद । साज्यं रौप्ये धृतं पात्रे नैवेद्यं विनिवेदयेत् ॥ ३४ ॥

ஓ நாரதா! கொத்தமல்லி, ஓமம் (யவானி), சுக்கு, கற்கண்டு/சர்க்கரை மற்றும் நெய்—நெய்யை வெள்ளிப் பாத்திரத்தில் வைத்து—நைவேத்யமாக முறையாக சமர்ப்பிக்க வேண்டும்॥

Verse 35

पुनरारार्तिकं कृत्वा दशधा रूपधारिणम् । विचिंतयन्मृगांकाय दद्यादर्घ्यं समुद्यते ॥ ३५ ॥

மீண்டும் ஆரத்தி செய்து, மான் குறியுடைய சந்திரன் பத்து ரூபங்களைத் தரித்ததாக தியானித்து, எழுந்து அர்க்யத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்॥

Verse 36

ततः क्षमाप्य देवेशं रात्रिखंडं नयेद्व्रती । पौराणिकैः स्तोत्रपाठैर्गीतवाद्यैरनेकधा ॥ ३६ ॥

பின்னர் தேவேசனிடம் மன்னிப்பு வேண்டி, விரதம் இருப்பவன் இரவு நேரத்தை கழிக்க வேண்டும்—புராணப் பாராயணம், ஸ்தோத்திரப் பாராயணம், பக்திப் பாடல்கள் மற்றும் வாத்திய சேவை முதலிய பல வகைகளால்॥

Verse 37

ततः प्रभाते विप्रग्र्यान्भोजयेन्मधुरान्नकैः । दत्वा च दक्षिणां तेभ्यो विसृजेत्तुष्टमानसः ॥ ३७ ॥

பின்னர் விடியற்காலையில் சிறந்த பிராமணர்களுக்கு இனிய உணவுகளால் போஜனம் அளிக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு தக்ஷிணை அளித்து, திருப்தியான மனத்துடன் மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும்॥

Verse 38

ततस्तां प्रतिमां विष्णोः स्वर्णधेनुधरान्विताम् । गुरवे दक्षिणां दत्वा विसृज्याश्रीत च स्वयम् ॥ ३८ ॥

பின்பு பொன்னால் ஆன பசு-தானத்துடன் கூடிய விஷ்ணுவின் அந்தத் திருவுருவை அர்ப்பணித்து, குருவுக்கு தக்ஷிணை அளித்து, விதிப்படி கிரியையை நிறைவு செய்து, இறுதியில் தானே ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் சரணத்தை அடைய வேண்டும்।

Verse 39

दारापत्यसुहृद्भृत्यरेवं कृत्वा व्रत नरः । साक्षाद्गोकमाप्नोति विमानवरमास्थितः ॥ ३९ ॥

மனைவி, பிள்ளைகள், நண்பர்கள், பணியாளர்கள் உடன் இவ்வாறு விரதம் செய்பவன், சிறந்த விமானத்தில் அமர்ந்து நேரடியாக கோகுல-லோகத்தை அடைவான்।

Verse 40

नैतेन सदृशं चान्यद्व्रतमस्ति जगत्त्रये । कृतेन येन लभ्येत कोट्यैकादशकं फलम् ॥ ४० ॥

மூன்று உலகங்களிலும் இதற்கு ஒப்பான வேறு விரதம் இல்லை; இதைச் செய்தால் பதினொன்று கோடி அளவிலான பெரும் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 41

शुक्लाष्टम्यां नभस्यस्य कुर्याद्राधाव्रतं नरः । पूर्ववद्राधिकां हैमीं कलशस्थां प्रपूजयेत् ॥ ४१ ॥

நபஸ்ய (பாத்ரபத) மாதத்தின் சுக்ல அஷ்டமியில் ராதா-விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; முன் கூறியபடி கலசத்தின் மீது வைத்த பொன்னாலான ராதிகையை விதிப்படி வழிபட வேண்டும்।

Verse 42

मध्याह्ने पूजयित्वेनामेकभक्तं समापयेत् । शक्तो भक्तश्चोपवासं परेऽह्नि विधिना ततः ॥ ४२ ॥

மதியவேளையில் பூஜை செய்து, இறுதியில் ஏகபக்தம் (ஒருமுறை உணவு) கொண்டு நிறைவு செய்ய வேண்டும்; பின்னர் இயலுமையான பக்தன் அடுத்த நாள் விதிப்படி உபவாசம் இருக்க வேண்டும்।

Verse 43

सुवासिनीर्भोजयित्वा गुरवे प्रतिमार्पणम् । कृत्वा स्वयं च भुंजीतं व्रतमेवं समापयेत् ॥ ४३ ॥

சுமங்கலிப் பெண்களுக்கு உணவளித்து, குருவிற்கு பிரதிமையை அர்ப்பணித்து, பின்னர் தானும் உண்பான்; இவ்விதம் விரதம் நிறைவு பெறும்।

Verse 44

व्रतेनानेन विप्रर्षे कृतेन विधिना व्रती । रहस्यं गोष्ठजं लब्ध्वा राधापरिकरे वसेत् ॥ ४४ ॥

ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே! விதிப்படி இவ்விரதத்தை ஆற்றும் விரதியான், கோகுலத்தில் பிறந்த இரகசியத்தைப் பெற்று, ராதையின் பரிகரர்களுடன் வாசம் செய்வான்।

Verse 45

दूर्वाष्टमीव्रतं चात्र कथितं तच्च मे श्रृणु । शुचौ देशे प्रजातायां द्वर्वायां द्विजसत्तम ॥ ४५ ॥

இங்கே தூர்வாஷ்டமி விரதம் கூறப்பட்டது; இப்போது என்னிடமிருந்து கேள், ஓ இருபிறப்போரில் சிறந்தவரே—தூய இடத்தில் வளர்ந்த புனித தூர்வா புல்லுடன் (இது செய்யப்பட வேண்டும்)।

Verse 46

स्थाप्य लिंगं ततो गंधैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः । नैवेद्यैरर्चयेद्भक्त्या दध्यक्षतफलादिभिः ॥ ४६ ॥

லிங்கத்தை நிறுவிய பின், சந்தனம் முதலிய நறுமணங்கள், மலர்கள், தூபம், தீபம் ஆகியவற்றாலும், தயிர், அக்ஷதம், பழம் முதலிய நைவேத்யங்களாலும் பக்தியுடன் அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 47

अर्घ्यं प्रदद्यात्पूजांते मंत्राभ्यां सुसमाहितः । त्वं दूर्वेऽमृतजन्माऽसि सुरासुरनमस्कृते ॥ ४७ ॥

பூஜையின் முடிவில் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி இவ்விரு மந்திரங்களால் அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்—“ஓ தூர்வே! நீ அமிர்தத்தில் பிறந்தவள்; தேவரும் அசுரரும் உன்னை வணங்குகின்றனர்।”

Verse 48

सौभाग्यं संततिं देहि सर्वकार्यकरी भव । यथा शाखा प्रशाखाभिर्विस्तृताऽसि महीतले ॥ ४८ ॥

எனக்கு நல்வாழ்வும் சந்ததியும் அருள்வாயாக; என் எல்லா முயற்சிகளையும் நிறைவேற்றுபவளாக இரு—மரக்கிளை துணைக்கிளைகளுடன் பூமியெங்கும் விரிவதுபோல்।

Verse 49

तथा विस्तृतसंतानं देहि मेऽप्यजरामरम् । ततः प्रदक्षिणीकृत्य विप्रान्संभोज्य तत्र वै ॥ ४९ ॥

அதேபோல் எனக்கும் பெருகிய சந்ததியை அருள்வாயாக—மூப்பு, மரணம் எனும் துண்டிப்பால் அறுபடாத குலநதி போல. பின்னர் பிரதட்சிணை செய்து அங்கே பிராமணர்களுக்கு உணவளித்தான்.

Verse 50

भुक्त्वा स्वयं गृहं गच्छेदत्वा विप्रेषु दक्षिणाम् । फलानि च प्रशस्तानि मिष्टानि सुरभीणि च ॥ ५० ॥

தானே உணவு உண்டு வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும்; பிராமணர்களுக்கு தகுந்த தட்சிணை அளிக்க வேண்டும்—மேலும் சிறந்த, இனிய, மணமிக்க கனிகளையும் வழங்க வேண்டும்.

Verse 51

एवं पुण्या पापहरा नृणा दूर्वाष्टमी द्विज । चतुर्णामपि वर्णानां स्त्रीजनानां विशेषतः ॥ ५१ ॥

இவ்வாறு, ஓ இருமுறைப் பிறந்தவரே, தூர்வாஷ்டமி விரதம் மிகப் புண்ணியமானதும் பாபநாசகமும் ஆகும். அது நான்கு வர்ணங்களுக்கும் நன்மை தரும்; குறிப்பாக பெண்களுக்கு மிகச் சிறப்பு.

Verse 52

या न पूजयते दूर्वा नारी मोहाद्यथाविधि । जन्मानि त्रीणि वैधव्यं लभते सा न संशयः ॥ ५२ ॥

மயக்கத்தால் விதிப்படி தூர்வாவை வழிபடாத பெண், ஐயமின்றி மூன்று பிறவிகளிலும் கைம்மை நிலையை அடைவாள்.

Verse 53

यदा ज्येष्ठर्क्षसंयुक्ता भवेच्जैवाष्टभी द्विज । ज्येष्ठा नाम्नी तु सा ज्ञेया पूजिता पापनाशिनी ॥ ५३ ॥

ஓ த்விஜனே! அஷ்டமி திதி ஜ்யேஷ்டா நக்ஷத்திரத்துடன் சேர்ந்தால் அது ‘ஜ்யேஷ்டா’ என அறியப்படும்; பக்தியுடன் பூஜித்தால் பாவங்களை அழிக்கும்.

Verse 54

अथैनां तु समारभ्य व्रतं षोडशवासरम् । महालक्ष्म्याः समुद्दिष्टं सर्वसंपद्विवर्धनम् ॥ ५४ ॥

பின்னர் இந்த விரதத்தைத் தொடங்கி பதினாறு நாட்கள் அனுஷ்டிக்க வேண்டும். இது மகாலக்ஷ்மிக்காக விதிக்கப்பட்டது; எல்லா செல்வங்களையும் நல்வாழ்வையும் வளர்க்கும்.

Verse 55

करिष्येऽहं महालक्ष्मीव्रतं ते त्वत्परायणः । तदविघ्नेन मे यातु समाप्तिं त्वत्प्रसादतः ॥ ५५ ॥

ஓ மகாலக்ஷ்மீ! உன்னையே சரணமாகக் கொண்டு உன் மகாலக்ஷ்மீ விரதத்தை நான் மேற்கொள்கிறேன். உன் அருளால் அது எனக்கு தடையின்றி நிறைவேறட்டும்.

Verse 56

इत्युच्चार्य ततो बद्धा डोरक दक्षिणे करे । षोडशग्रंथिसहितं गुणैः षोडशभिर्युतम् ॥ ५६ ॥

இவ்வாறு மந்திரத்தை உச்சரித்து, பின்னர் வலது கையில் டோரகத்தை கட்ட வேண்டும்—பதினாறு முடிச்சுகளுடன், பதினாறு மங்கள குணங்களால் நிறைந்ததாக.

Verse 57

ततोऽन्वहं महालक्ष्मीं गंधाद्यैरर्च्चयेद्व्रती । यावत्कृष्णाष्टमी तत्र चरेदुद्यापनं सुधीः ॥ ५७ ॥

அதன்பின் விரதம் மேற்கொண்டவர் தினமும் நறுமணம் முதலிய உபசாரங்களால் மகாலக்ஷ்மியை அர்ச்சிக்க வேண்டும். கிருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமி வந்தபோது, ஞானி அந்த விரதத்தின் உத்யாபன (நிறைவு) கிரியையைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 58

वस्त्रमंडपिकां कृत्वा सर्वतोभद्रमंडले । कलशं सुप्रतिष्ठाप्य दीपमुद्द्योतयेत्ततः ॥ ५८ ॥

சர்வதோபத்ர மண்டலத்தின் மீது வஸ்திர மண்டபத்தை அமைத்து, கலசத்தை உறுதியாக பிரதிஷ்டை செய்து, பின்னர் தீபத்தை ஏற்ற வேண்டும்।

Verse 59

उत्तार्य डोरकं बाहोः कुंभस्याधो निवेदयेत् । चतस्रः प्रतिमाः कृत्वा सौवर्णीस्तत्स्वरूपिणीः ॥ ५९ ॥

கையில் இருந்த டோரகம் (ரட்சா-ஸூத்திரம்) அகற்றி, கும்பத்தின் கீழ் நிவேதிக்க வேண்டும். பின்னர் அதே உருவத்தையுடைய நான்கு பொன் பிரதிமைகளை செய்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 60

स्नपनं कारयेत्तासाः जलैः पञ्चामृतैस्तथा । उपचारैः षोडशभिः पूजयित्वा विधानतः ॥ ६० ॥

அவற்றிற்கு நீராலும் பஞ்சாமிர்தத்தாலும் ஸ்நபனம் (அபிஷேகம்) செய்ய வேண்டும். பின்னர் விதிப்படி ஷோடசோபசாரங்களால் பூஜித்து நிறைவேற்ற வேண்டும்।

Verse 61

जागरस्तत्र कर्तव्यो गीतवादित्रनिः स्वनैः । ततो निशीथे संप्राप्तेऽभ्युदितेऽमृतदीधितौ ॥ ६१ ॥

அங்கே பாடலும் வாத்தியங்களின் ஒலியுமுடன் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் நிசீதம் (நள்ளிரவு) வந்தபோது அமிர்தக் கதிர்களையுடைய சந்திரன் உதித்தால் விதி தொடரும்।

Verse 62

दत्वार्घ्यं बंधनं द्रव्यैः श्रीखंडाद्यैर्विधानतः । चंद्रमण्डलसंस्थायै महालक्ष्यै प्रदापयेत् ॥ ६२ ॥

அர்க்யம் அளித்து, ஸ்ரீகண்டம் முதலிய திரவியங்களால் விதிப்படி பந்தனம் (கட்டுதல்/அர்ப்பணம்) செய்து, சந்திரமண்டலத்தில் நிலைபெற்ற மகாலக்ஷ்மிக்கு அதைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 63

क्षीरोदार्णवसंभूत महालक्ष्मीसहोदर । पीयूषधाम रोहिण्याः सहिताऽर्घ्यं गृहाण मे ॥ ६३ ॥

ஹே பாற்கடலில் தோன்றியவனே, ஹே மகாலக்ஷ்மியின் சகோதரனே, ஹே அமிர்தத் தாமமே! ரோஹிணியுடன் என் அர்க்யத்தை ஏற்றருள்வாயாக।

Verse 64

क्षीरोदार्णवसम्भूते कमले कमलालये । विष्णुवक्षस्थलस्थे मे सर्वकामप्रदा भव ॥ ६४ ॥

ஹே பாற்கடலில் பிறந்த கமலையே, ஹே தாமரையிலிருப்பவளே, ஹே விஷ்ணுவின் மார்பில் உறைவவளே! எனக்கு எல்லா விருப்பங்களையும் அருள்பவளாக இருப்பாயாக।

Verse 65

एकनाथे जगन्नाथे जमदग्निप्रियेऽव्यये । रेणुके त्राहि मां देवि राममातः शिवं कुरु ॥ ६५ ॥

ஹே ரேணுகா தேவியே! நீயே ஒரே அடைக்கலம், ஜகந்நாதி, ஜமதக்னிக்கு பிரியமானவளே, அழிவிலாதவளே—என்னை காத்தருள்வாயாக. ஹே ராமனின் தாயே! எனக்கு நன்மை அருள்வாயாக।

Verse 66

मंत्रैरेतैर्महालक्ष्मीं प्रार्थ्य श्रोत्रिययोषितः । सम्यक्संपूज्य ताः सम्यग्गंधयावककज्जलैः ॥ ६६ ॥

இந்த மந்திரங்களால் மகாலக்ஷ்மியை வேண்டி, வேதபாராயணப் பிராமணக் குடும்பப் பெண்களை முறையாக மதித்து வழிபட்டு, நறுமணம், யாவகச் சாந்து, கண்மை (காஜல்) ஆகியவற்றால் தகுந்தவாறு அலங்கரிக்க வேண்டும்।

Verse 67

संभोज्य जुहुयादग्नौ बिल्वपद्मकपायसैः । तदलाभे घृतैर्विप्र गृहेभ्यः समिधस्तिलान् ॥ ६७ ॥

அழைக்கப்பட்டவர்களை உணவளித்த பின், அக்னியில் வில்வம் மற்றும் பத்மகச் சேர்க்கையுடன் செய்த பாயசத்தால் ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும். அது கிடைக்காவிடில், ஹே விப்ரரே, வீட்டிலிருந்து சமித்து மற்றும் எள்ளை கொண்டு வந்து நெய்யால் ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்।

Verse 68

मृत्युंजयाय च परं सर्वरोगप्रशांतये । चंदनं तालपत्रं च पुष्पमालां तथाऽक्षतान् ॥ ६८ ॥

அனைத்து நோய்களும் முற்றிலும் தணியப் பரம ம்ருத்யுஞ்ஜயருக்கு சந்தனம், தாளபத்திரம், மலர்மாலை மற்றும் அக்ஷதம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 69

दुर्वां कौसुम्भसूत्रं च युगं श्रीफलमेव वा । भक्ष्याणि च नवे शूर्पे प्रतिद्रव्यं तु षोडश ॥ ६९ ॥

துர்வா புல், கௌசும்ப நிற நூல், யுகம் (நுகம்) அல்லது ஸ்ரீபலம் (தேங்காய்), மேலும் புதிய சூற்பத்தில் வைத்த உணவுப்படையல்கள்—ஒவ்வொரு பொருளும் பதினாறு என அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 70

समाच्छाद्यान्यशूर्पेण व्रती दद्यात्समन्त्रकम् । क्षीरोदार्णवसंभूता लक्ष्मीश्चन्द्रसहोदरा ॥ ७० ॥

மற்றொரு சூற்பத்தால் மூடி, விரதம் அனுஷ்டிப்பவன் மந்திரத்துடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்—“பாற்கடலில் பிறந்த லக்ஷ்மி, சந்திரனின் சகோதரி।”

Verse 71

व्रतेनानेन संतुष्टा भवताद्विष्णुवल्लभा । चेतस्रः प्रतिमास्तास्तु श्रोत्रियेभ्यः समर्पयेत् ॥ ७१ ॥

இந்த விரதத்தால் விஷ்ணுவின் பிரியமான தேவி திருப்தியடையட்டும். பின்னர் அந்த நான்கு பிரதிமைகளையும் ஶ்ரோத்ரிய பிராமணர்களுக்கு சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 72

ततस्तु चतुरो विप्रान् षोडशापि सुवासिनीः । मिष्टान्नेनाशयित्वा तु विसृजेत्ताः सदक्षिणाः ॥ ७२ ॥

பின்பு நான்கு விப்ரர்களையும் பதினாறு சுவாசினிகளையும் இனிப்புணவால் போஜனம் செய்து திருப்திப்படுத்தி, தக்ஷிணையுடன் மரியாதையாக அனுப்ப வேண்டும்।

Verse 73

समाप्तिनियमः पश्चाद्भुञ्जीतेष्टैः समन्वितः । एतद्व्रतं महालक्ष्म्याः कृत्वा विप्र विधानतः ॥ ७३ ॥

முடிவுச் சடங்குகளை நிறைவேற்றிய பின், அனுமதிக்கப்பட்ட விருப்ப உணவுகளை உண்ண வேண்டும். ஓ பிராமணரே, விதிப்படி மகாலக்ஷ்மி விரதம் செய்தால் அதன் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 74

भुक्त्वेष्टानैहिकान् कामांल्लक्ष्मीलोके वसेच्चिरम् । एषाऽशोकाष्टमी चोक्ता यस्यां पूर्णं रमाव्रतम् ॥ ७४ ॥

விரும்பிய உலகியலான இன்பங்களை அனுபவித்து, அவர் நீண்ட காலம் லக்ஷ்மி-லோகத்தில் வாசிப்பார். இதுவே ‘அசோகாஷ்டமி’; அன்றே ரமா (லக்ஷ்மி) விரதம் நிறைவு பெறுகிறது.

Verse 75

अत्राशोकस्य पूजा स्यादेकभक्तं तथा स्मृतम् । कृत्वाऽशोकव्रतं नारी ह्यशोका शोकजन्मनि ॥ ७५ ॥

இங்கு அசோக (மரம்/தெய்வம்) வழிபாடு செய்ய வேண்டும்; மேலும் ‘ஏகபக்த’ (ஒரே வேளை உணவு) என்பதும் விதியாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. அசோக விரதம் செய்யும் பெண், துக்கம் நிறைந்த பிறவியிலும் ‘அசோகா’—துக்கமற்றவள்—ஆகிறாள்.

Verse 76

यत्र कुत्रापि संजाता नात्र कार्या विचारणा । आश्विने शुक्लपक्षे तु प्रोक्ता विप्र महाष्टमी ॥ ७६ ॥

இது எங்கு எப்படியாயினும் நிகழ்ந்தாலும், இதைப்பற்றி மேலும் ஆராய வேண்டியதில்லை. ஓ பிராமணரே, ஆஷ்வின மாத சுக்லபக்ஷத்தில் இதுவே ‘மஹாஷ்டமி’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 77

तत्र दुर्गाचनं प्रोक्तं सव्रैरप्युपचारकैः । उपवासं चैकभक्तं महाष्टम्यां विधाय तु ॥ ७७ ॥

அங்கே தேவீ துர்கையின் வழிபாடு, எல்லா உபசாரங்களும் அர்க்யாதி சேவைகளும் உடன் கூறப்பட்டுள்ளது. மஹாஷ்டமியில் நோன்பிருந்து ‘ஏகபக்த’ முறையைப் பின்பற்றி, பின்னர் விதிப்படி செயலைத் தொடங்க வேண்டும்.

Verse 78

सर्वतो विभवं प्राप्य मोदते देववच्चिरम् । ऊर्ज्जे कृष्णादिकेऽष्टम्यां करकाख्यं व्रतं स्मृतम् ॥ ७८ ॥

எல்லாத் திசைகளிலும் செல்வச் செழிப்பைப் பெற்று, மனிதன் தேவர்களைப் போல நீண்ட காலம் மகிழ்வான். ஊர்ஜ மாதத்தில் கிருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமியில் ‘கரக விரதம்’ என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 79

तत्रोमासहितः शंभुः पूजनीयः प्रयत्नतः । चंद्रोदयेऽर्घदानं च विधेयं व्रतिभिः सदा ॥ ७९ ॥

அங்கே உமையுடன் கூடிய சம்பு (சிவன்) மிக முயற்சியுடன் வழிபடப்பட வேண்டும். மேலும் சந்திரோதயத்தில் விரதம் அனுஷ்டிப்போர் எப்போதும் அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 80

पुत्रं सर्वगुणोपेतमिच्छद्भिर्विविधं सुखम् । गोपाष्टमीति संप्रोक्ता कार्तिके धवले दले ॥ ८० ॥

அனைத்து நற்குணங்களும் உடைய மகனையும் பலவிதமான இன்பங்களையும் விரும்புவோர், கார்த்திக மாதத்தின் சுக்லபக்ஷத்தில் கூறப்பட்ட ‘கோபாஷ்டமி’ விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 81

तत्रकुर्याद्गवां पूजां गोग्रासं गोप्रदक्षिणाम् । गवानुगमनं दानं वांछन्सर्वाश्च संपदः ॥ ८१ ॥

அங்கே பசுக்களை வழிபட்டு, அவற்றுக்கு ஒரு வாய்க்கடா தீவனம் அளித்து, அவற்றை வலம் வர வேண்டும். எல்லாச் செல்வங்களையும் விரும்புவோர் பசுக்களை பக்தியுடன் பின்தொடர்ந்து சேவை செய்து தானமும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 82

कृष्णाष्टम्यां मार्गशीर्षे मिथुनं दर्भनिर्मितम् । अनघां चानघां तत्र बहुपुत्रसमन्वितम् ॥ ८२ ॥

மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமியில் தர்பைப் புல்லால் ஒரு ஜோடியை உருவாக்க வேண்டும்; அங்கே ‘அனகா’ மற்றும் ‘அனக’ ஆகியோரைக் பல புத்ரங்களை அருள்வோர் என நிறுவ வேண்டும்.

Verse 83

स्थापयित्वा शुभे देशे गोमयेनोपलेपिते । पूजयेद्गन्धपुष्पाद्यैरुपचारैः पृथग्विधैः ॥ ८३ ॥

கோமயத்தால் பூசப்பட்ட மங்கள இடத்தில் நிறுவி, தூபம்-கந்தம், மலர்கள் முதலிய பலவகை தனித்தனியான உபசாரங்களால் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 84

संभोज्य द्विजदांपत्यं विसृजेल्लब्धदक्षिणम् । व्रतमेतन्नरः कृत्वा नारी वा विधिपूर्वकम् ॥ ८४ ॥

இரு வேதியர் தம்பதியரை உணவளித்து, தக்ஷிணை அளித்து மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும். இவ்விரதத்தை விதிப்படி செய்தால்—ஆண் அல்லது பெண்—முறையாக நிறைவேறுகிறது।

Verse 85

पुत्रं सल्लक्षणोपेतं लभते नात्र संशयः ॥ ८५ ॥

அவன் மங்கள லட்சணங்களும் நற்குணங்களும் உடைய மகனைப் பெறுவான்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 86

मार्गाशीर्षसिताष्टम्यां कालभैरवसन्निधौ । उपोष्य जागरं कृत्वा महापापैः प्रमुच्यते ॥ ८६ ॥

மார்கழி (மார்கசீர்ஷ) மாதத்தின் சுக்ல அஷ்டமியில் காலபைரவனின் சன்னிதியில் உபவாசம் இருந்து விழித்திருப்பவன் மகாபாபங்களிலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 87

यत्किंचिदशुभं कर्म कृतं मानुषजन्मनि । तत्सर्वं विलयं याति कालभैरवदर्शनात् ॥ ८७ ॥

மனிதப் பிறவியில் செய்த எந்த அசுபக் கர்மமும், காலபைரவனின் தரிசனமாத்திரத்தால் அனைத்தும் கரைந்து அழிந்துவிடும்।

Verse 88

अथ पौषसिताष्टम्यां श्राद्धमष्टकसंज्ञितम् । पितॄणां तृप्तिदं वर्षं कुलसन्ततिवर्द्धनम् ॥ ८८ ॥

இப்போது பௌஷ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ அஷ்டமியில் ‘அஷ்டகா’ எனப்படும் ஸ்ராத்தத்தைச் செய்ய வேண்டும். அது பித்ருக்களுக்கு ஒரு வருடம் முழுதும் திருப்தி அளித்து, குலசந்ததியை வளர்க்கும்.

Verse 89

शुक्लाष्टम्यां तु पौषस्य शिवं सम्पूज्य भक्तितः । भुक्तिमुक्तिमवाप्नोति भक्तिमेकां समाचरन् ॥ ८९ ॥

பௌஷ மாத சுக்ல அஷ்டமியில் பக்தியுடன் சிவனை முறையாகப் பூஜிப்பவன், ஒருமுக பக்தியைப் பின்பற்றி போகமும் மோக்ஷமும் இரண்டையும் அடைவான்.

Verse 90

कृष्णाष्टम्यां तु माघस्य भद्रकालीं समर्चयेत् । भक्तितो वैरिवृन्दघ्नीं सर्वकामप्रदायिनीम् ॥ ९० ॥

மाघ மாத கிருஷ்ண அஷ்டமியில் பக்தியுடன் பத்ரகாளியை வழிபட வேண்டும்; அவள் பகைவர்களின் கூட்டத்தை அழிப்பவள், எல்லாக் காமங்களையும் அருள்பவள்.

Verse 91

माघमासे सिताष्टम्यां भीष्मं संतर्पयद्द्विज । संततिं त्वव्यवच्छिन्नामिच्छंश्चाप्यपराजयम् ॥ ९१ ॥

ஓ இருபிறப்பாளனே! மाघ மாத சுக்ல அஷ்டமியில் பீஷ்மருக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; இடையறாத சந்ததி மற்றும் தோல்வியின்மை (அபராஜயம்) விரும்புவோர் இதைச் செய்யட்டும்.

Verse 92

फाल्गुने त्वसिताष्टम्यां भीमां देवीं समर्चयेत् । तत्र व्रतपरो विप्र सर्वकामसमृद्धये ॥ ९२ ॥

பால்குன மாத கிருஷ்ண அஷ்டமியில் பீமா தேவியை முழு மரியாதையுடன் வழிபட வேண்டும். ஓ பிராமணனே! அங்கு விரதத்தில் உறுதியாக இருப்பதால் எல்லா விருப்பங்களின் முழு செழிப்பு கிடைக்கும்.

Verse 93

शुक्लाष्टम्यां फाल्गुनस्य शिवं चापि शिवां द्विज । गंधाद्यैः सम्यगभ्यर्च्य सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ॥ ९३ ॥

ஓ இருபிறப்பாளனே! பால்‌குண மாத சுக்ல அஷ்டமியில் நறுமணம் முதலியவற்றால் முறையாக சிவனையும் சிவையையும் அர்ச்சித்தால், அவன் எல்லாச் சித்திகளுக்கும் அதிபதியாகிறான்.

Verse 94

फाल्गुनापरपक्षे तु शीतलामष्टमीदिने । पूजयेत्सर्ववपक्कानैः सप्तम्यां विधिवत्कृतैः ॥ ९४ ॥

பால்‌குண மாதக் கிருஷ்ணபட்சத்தில் வரும் சீதலா-அஷ்டமி நாளில், சப்தமியில் விதிப்படி சமைத்த எல்லா வகை பக்குவ அன்ன நைவேத்யங்களால் தேவீ சீதலையைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 95

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता । शीतले त्वं जगद्वात्री शीतलायै नमोनमः ॥ ९५ ॥

ஓ சீதலே! நீ உலகத்தின் தாய்; ஓ சீதலே! நீ உலகத்தின் தந்தை. ஓ சீதலே! நீ உலகைத் தாங்கி வளர்க்கும் தாத்ரி—சீதலையுக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்.

Verse 96

वन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् । मार्जनी कलशोपेतां विस्फोटकविनाशिनीम् ॥ ९६ ॥

நான் தேவீ சீதலையை வணங்குகிறேன்—கழுதையின் மேல் அமர்ந்தவள், திசைகளையே ஆடையாகக் கொண்ட திகம்பரி, துடைப்பும் கலசமும் ஏந்தியவள், வெடிப்புப் புண்கள்/சின்னம்மை போன்ற நோய்களை அழிப்பவள்.

Verse 97

शीतले शीतले चेत्थं ये जपंति जले ल्थिताः । तेषां तु शीतला देवी स्याद्विस्फोटकशांतिदा ॥ ९७ ॥

நீரில் நின்றபடி ‘சீதலே, சீதலே’ என்று இவ்வாறு ஜபிப்போருக்கு, தேவீ சீதலா வெடிப்புநோய்/சின்னம்மை போன்ற துன்பங்களைத் தணிக்கும் அருளாளியாகிறாள்.

Verse 98

इत्येवं शीतलामन्त्रैर्यः समर्चयते द्विज । तस्य वर्षं भवेच्छांतिः शीतलायाः प्रसादतः ॥ ९८ ॥

ஓ இருபிறப்பாளனே! இவ்விதமாக சீதலா தேவியின் மந்திரங்களால் முறையாக அவளை வழிபடுவோருக்கு, சீதலாவின் அருளால் ஆண்டு முழுவதும் அமைதியும் தணிவும் நிலவும்.

Verse 99

सर्वमासोभये पक्षे विधिवच्चाष्टमीदिने । शिवां वापिशिवं प्रार्च्यलभते वांछितं फलम् ॥ ९९ ॥

ஒவ்வொரு மாதத்திலும், இரு பக்ஷங்களிலும் வரும் அஷ்டமி நாளில், முறையாக தேவீ சிவாவையோ அல்லது பகவான் சிவனையோ வழிபடுவோர் விரும்பிய பலனை அடைவர்.

Verse 100

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थिताष्टमीव्रतकथनं नाम सप्तदशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११७ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பாதத்தில் ‘பன்னிரண்டு மாதங்களிலும் அனுஷ்டிக்கப்படும் அஷ்டமி விரதக் கதனம்’ எனும் நூற்று பதினேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.