The Exposition of the Saptamī Vow Observed Across Twelve Months (Saptamī-vrata-prakāśana)

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि सप्तम्यास्ते व्रतान्यहम् । यानि कृत्वा नरो भक्त्या सूर्यसायुज्यमाप्नुयात् ॥ १ ॥

ஸனாதனன் கூறினான்—நாரதா, கேள்; சப்தமியின் விரதங்களை நான் உரைக்கிறேன். அவற்றை பக்தியுடன் செய்தால் மனிதன் சூரியதேவனுடன் சாயுஜ்யம் அடைவான்.

Verse 2

चैत्रे तु शुक्लसप्तम्यां बहिः स्नानं समाचरेत् । स्थंडिले गोमयालिप्ते गौरमृत्तिकयास्तृते ॥ २ ॥

சைத்ர மாத சுக்ல சப்தமியில் வெளியில் நீராட வேண்டும்; கோமயத்தால் பூசப்பட்டு, மஞ்சள்/வெண்மண் (கௌர மிருத்திகை) பரப்பப்பட்ட ஸ்தண்டிலில் முறையாகச் செயல் புரிய வேண்டும்.

Verse 3

लिखित्वाष्टदलं पद्मं कर्णिकायां विभावम् । विन्यसेत्पूर्वपत्रे तु देवौ द्वौ कृतधातुकौ ॥ ३ ॥

எட்டு இதழ் தாமரையை வரைந்து, அதன் கர்ணிகையில் ‘விபாவ’னை நிறுவ வேண்டும்; கிழக்கு இதழில் உலோகத்தால் செய்யப்பட்ட இரு தேவங்களை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 4

आग्नेयं च न्यसेन्पत्रे गंधर्वौ कृतकारकौ । दक्षिणे च न्यसेत्पत्रे तथैव राक्षसद्वयम् ॥ ४ ॥

ஆக்னேய (தென்-கிழக்கு) இதழில் ‘க்ருத’ ‘காரக’ எனும் இரு கந்தர்வர்களை நிறுவ வேண்டும்; தென் இதழில் அதேபோல் இரு ராக்ஷசர்களையும் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 5

आकृतौ द्वौ न्यसेत्पत्रे नैर्ऋते मुनिसत्तम । काद्रवेयौ महानागौ पश्चिमे कृतचारकौ ॥ ५ ॥

முனிவரே, நைர்ருத (தென்-மேற்கு) இதழில் இரு உருவங்களை நிறுவ வேண்டும்; மேற்கு இதழில் ‘க்ருதசாரக’ எனப் பெயர்பெற்ற காத்ரவேய இரு மகாநாகங்களை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 6

वायव्य यातुधानौ द्वौ उत्तरे च ऋषिद्वयम् । ऐशान्ये विन्यसेत्पत्पे ग्रहमेको द्विजोत्तम ॥ ६ ॥

வாயவ்ய திசையில் இரண்டு யாதுதானர்களை அமைத்து, வடக்கில் இரு ரிஷிகளின் ஜோடியை வைக்க வேண்டும். ஈசான்யத்தில் தாமரை-யந்திரத்தில் ஒரே கிரகத்தை நிறுவுக, ஓ த்விஜோத்தமா.

Verse 7

तेषां संपूजनं कार्यं गंधमाल्यानुलेपनैः । दीपैर्धूपैः सनैवेद्यैस्तांबूलक्रमुकादिभिः ॥ ७ ॥

அவர்களை நறுமணம், மாலைகள், சந்தனாதி பூச்சுகளால் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். தீபம், தூபம், நைவேத்யம், தாம்பூலம், பாக்கு முதலியனையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 8

एवं संपूज्य होमं तु घृतेनाष्टशतं चरेत् । सूर्यस्याष्टाष्ट चान्येषां प्रदद्यादाहुतीः क्रमात् ॥ ८ ॥

இவ்வாறு முறையாகப் பூஜித்து, நெய்யால் எட்டுநூறு முறை ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் வரிசைப்படி சூரியனுக்கு அறுபத்துநான்கு, அதுபோல மற்றவர்களுக்கும் ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 9

नाममंत्रेण वेद्यां वा ततः पूर्णाहुतिं ददेत् । दक्षिणा च ततो देया द्विजेभ्यः शक्तितो द्विज ॥ ९ ॥

பின்னர் நாம-மந்திரத்தால் (அல்லது வேதியில்) பூர்ணாஹுதியை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அதன் பின், ஓ த்விஜா, இயன்ற அளவு பிராமணர்களுக்கு தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும்.

Verse 10

एतत्कृत्वा विधानं तु सर्वसौख्यमवाप्नुयात् । देहांते मण्डलं भानोर्भत्त्वा गच्छेत्परं पदम् ॥ १० ॥

இந்த விதியை நிறைவேற்றினால் எல்லா நலன்களும் இன்பங்களும் கிடைக்கும். மேலும் உயிர் முடிவில் சூரிய மண்டலத்தைத் துளைத்து பரம பதத்தை அடைவான்.

Verse 11

वैशाखशुक्लसप्तम्यां जह्नुना जाह्नवी स्वयम् । क्रोधात्पीता पुनस्त्यक्ता कर्णरंध्रात्तु दक्षिणात् ॥ ११ ॥

வைசாக சுக்லப் பக்கத்தின் சப்தமியில் முனி ஜஹ்னு கோபத்தால் ஜாஹ்னவி கங்கையைத் தானே அருந்தி, பின்னர் தமது வலது காதின் துளையிலிருந்து மீண்டும் வெளியிட்டார்।

Verse 12

तां तत्र पूजयेत्स्नात्वा प्रत्यूषे विमले जले । गंधपुष्पाक्षताद्यैश्च सर्वैरेवोपचारकैः ॥ १२ ॥

விடியற்காலையில் தூய்மையான நீரில் நீராடி அங்கேயே தேவியை வழிபட வேண்டும்; சந்தனம், மலர்கள், அக்ஷதை முதலிய அனைத்துப் உபசாரங்களாலும் அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 13

ततो घटसहस्रं तु देयं गंगाव्रते त्विदम् । भक्त्या कृतं सप्तकुलं नयेत्स्वर्गमसंशयः ॥ १३ ॥

ஆகையால் இந்த கங்கா-விரதத்தில் ஆயிரம் குடங்களைக் தானமாக அளிக்க வேண்டும். பக்தியுடன் செய்தால் அது சந்தேகமின்றி ஏழு தலைமுறைக் குலத்தை ஸ்வர்க்கத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறது।

Verse 14

कमलव्रतमप्यत्र प्रोक्तं तद्विधिरुच्यते । तिलमात्रं तु सौवर्णं विधाय कमलं शुभम् ॥ १४ ॥

இங்கே கமல-விரதமும் கூறப்பட்டுள்ளது; இப்போது அதன் விதி சொல்லப்படுகிறது. எள்ளளவு அளவுடைய, மங்கலமான பொன்னால் செய்யப்பட்ட தாமரையை உருவாக்க வேண்டும்।

Verse 15

वस्त्रयुग्मावृतं कृत्वा गंधधूपादिनार्चयेत् । नमस्ते पद्महस्ताय नमस्ते विश्वधारिणे ॥ १५ ॥

இரண்டு ஆடைகளால் மூடி, சந்தனம், தூபம் முதலியவற்றால் வழிபட்டு இவ்வாறு சொல்ல வேண்டும்— “தாமரைத் தாங்கிய கரத்தவனே, நமஸ்காரம்; உலகைத் தாங்குபவனே, நமஸ்காரம்.”

Verse 16

दिवाकर नमस्तुभ्यं प्रभाकर नमोऽस्तु ते । इति संप्रार्थ्य देवेशं सूर्ये चास्तमुपागते ॥ १६ ॥

ஹே திவாகரா! உமக்கு நமஸ்காரம்; ஹே பிரபாகரா! உமக்கு வணக்கம். இவ்வாறு தேவாதிபதியைப் பிரார்த்தித்து, சூரியன் அஸ்தமிக்கச் சடங்கு நிறைவு பெற்றது।

Verse 17

सोदकुंभं तु तत्पद्मं कपिलां च द्विजेऽर्पयेत् । तद्दिने तूपवस्तव्यं भोक्तव्यं च परेऽहनि ॥ १७ ॥

நீரால் நிரம்பிய குடம், அந்தத் தாமரை, கபிலா (செம்மஞ்சள் நிற) பசு—இவற்றை பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அன்று உபவாசம் இருந்து, மறுநாள் உணவு கொள்ள வேண்டும்।

Verse 18

संभोज्य ब्राह्मणान्भक्त्या व्रतसाकल्यमाप्नुयात् । निबव्रतं च तत्रेव तद्विधानं श्रृणुष्व मे ॥ १८ ॥

பக்தியுடன் பிராமணர்களுக்கு அன்னம் அளித்தால் விரதத்தின் முழுப் பலன் கிடைக்கும். அங்கேயே விரத-சமாபன நியமத்தையும் செய்; அதன் முறையை என்னிடமிருந்து கேள்।

Verse 19

निंबपत्रैः स्मृता पूजा भास्करस्य द्विजोत्तम । खखोल्कायेति मंत्रेण प्रणवाद्येन नारद ॥ १९ ॥

ஹே த்விஜோத்தமா! பாஸ்கரனின் பூஜை வேப்பிலை கொண்டு செய்யப்பட வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஹே நாரதா! ‘ஓம்’ எனும் பிரணவத்துடன் ‘ககோல்காய’ மந்திரத்தால் அது நிகழும்।

Verse 20

निंबपत्रं ततोऽश्नीयाच्छयेद्भूमौ च वाग्यतः । द्विजान्परेऽह्नि संभोज्य स्वयं भुंजीत बंधुभिः ॥ २० ॥

பின்னர் வேப்பிலையை உண்டு, மௌனம் காத்து தரையில் படுத்திருக்க வேண்டும். மறுநாள் பிராமணர்களுக்கு அன்னம் அளித்து, அதன் பின் தாம் உறவினர்களுடன் உணவு கொள்ள வேண்டும்।

Verse 21

निंबपत्रव्रतं चैतत्कर्तॄणां सर्वसौख्यदम् । सप्तमी शर्कराख्यैषा प्रोक्ता तच्चापि मे श्रृणु ॥ २१ ॥

இந்த ‘நிம்ப இலை விரதம்’ அதை அனுஷ்டிப்போர்க்கு எல்லா இன்பங்களையும் அளிக்கும். இந்த சப்தமி ‘சர்க்கரா’ எனப் புகழப்படுகிறது; அதையும் என்னிடமிருந்து கேள்.

Verse 22

अमृतं पिबतो हस्तात्सूर्यस्यामृतबिंदवः । निष्पेतुर्भुवि चोत्पन्नाः शालिमुद्गयवेक्षवः ॥ २२ ॥

சூரியன் அமிர்தம் அருந்துகையில் அவன் கையிலிருந்து அமிர்தத் துளிகள் வழிந்தன. அவை பூமியில் விழுந்து நெல், பாசிப்பயறு, யவம், கரும்பு ஆகியன ஆனன.

Verse 23

शर्करा च ततस्तस्मादिक्षुसारामृतोपमा । इष्टा रवेरतः पुण्या शर्करा हव्यकव्ययोः ॥ २३ ॥

அந்த கரும்புச் சாரத்திலிருந்து அமிர்தத்துக்கு ஒப்பான சர்க்கரை தோன்றியது. ஆகவே சர்க்கரை ரவிக்கு (சூரியனுக்கு) பிரியமானது; தேவர்க்கான ஹவியும் பித்ருக்களுக்கான கவ்யமும் இரண்டிற்கும் புண்ணியம் தரும்.

Verse 24

शर्करासप्तमी चैव वाजिमेधफलप्रदा । सर्वदुःखोपशमनी पुत्रसंततिवर्धिनी ॥ २४ ॥

‘சர்க்கரா-சப்தமி’ விரதம் அச்வமேத யாகத்தின் பலனை அளிக்கும். இது எல்லாத் துயரங்களையும் தணித்து, புத்திர-சந்ததி மற்றும் குலவளர்ச்சியைப் பெருக்கும்.

Verse 25

अस्यांतु शर्करादानं शर्कराभोजनं तथा । कर्तव्यं हि प्रयत्नेन व्रतमेतद्रविप्रियम् ॥ २५ ॥

இந்த நாளில் சர்க்கரையைத் தானமாக அளிப்பதும், சர்க்கரையை உணவாக உட்கொள்வதும் முயற்சியுடன் அவசியம் செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில் இந்த விரதம் ரவி (சூரியன்)க்கு மிகப் பிரியமானது.

Verse 26

यः कुर्यात्परया भक्त्या स वै सद्गतिमाप्नुयात् । ज्येष्ठे तु शुक्लसप्तम्यां जात इंद्रो रविः स्वयम् ॥ २६ ॥

இதை பரம பக்தியுடன் செய்பவன் நிச்சயமாக உயர்ந்த சத்கதியை அடைவான். ஜ்யேஷ்ட மாதத்தின் சுக்ல சப்தமியில் இந்திரன் தானே ரவி ரூபமாகப் பிறந்தான்.

Verse 27

तं संपूज्य विधानेन सोपवासो जितेंद्रियः । स्वर्गतिं लभते विप्र देवेंद्रस्य प्रसादतः ॥ २७ ॥

ஓ விப்ரரே! விதிப்படி அவரை வழிபட்டு, உபவாசம் இருந்து, இந்திரியங்களை அடக்கி இருப்பவன், தேவேந்திரன் இந்திரனின் அருளால் ஸ்வர்ககதியை அடைவான்.

Verse 28

आषाढशुक्लसप्तम्यां विवस्वान्नाम भास्करः । जातस्तं तत्र संप्रार्च्य गन्धपुष्पादिभिः पृथक् ॥ २८ ॥

ஆஷாட மாத சுக்ல சப்தமியில் பாஸ்கரன் ‘விவஸ்வான்’ என்ற நாமத்துடன் வெளிப்பட்டான். ஆகவே அங்கே அவனை நறுமணம், மலர் முதலியவற்றை தனித்தனியாக அர்ப்பணித்து முறையாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 29

लभते सूर्यसायुज्यं विप्रेंद्रात्र न संशयः । श्रावणे शुक्लसप्तम्यामव्यंगाख्यं व्रतं शुभम् ॥ २९ ॥

ஓ விப்ரேந்திரரே! இதில் ஐயமில்லை; ஸ்ராவண மாத சுக்ல சப்தமியில் ‘அவ்யங்க’ எனப்படும் இந்த மங்கள விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவன் சூரியனுடன் சாயுஜ்யத்தை அடைவான்.

Verse 30

कार्पासं तु चतुर्हस्तं सार्द्ध वस्त्रं हि गोपतेः । पूजांते प्रीतये देयं व्रतमेतच्छुभावहम् ॥ ३० ॥

கோபதியின் திருப்திக்காக பூஜை முடிவில் நான்கு முழ அளவுள்ள பருத்தி ஆடையை, உரிய உடையுடன் சேர்த்து, அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இந்த விரதம் மங்களத்தை அளிப்பது.

Verse 31

यदि चेद्धस्तयुक्तेयं तदा स्यात्पापनाशिनी । अस्यां दानं जपो होमः सर्वं चाक्षय्यतां व्रजेत् ॥ ३१ ॥

இந்த விரதம்/புண்ணியகாலம் ஹஸ்த நக்ஷத்திரத்துடன் சேர்ந்தால் அது பாபநாசினியாகும். அதில் செய்யும் தானம், ஜபம், ஹோமம்—எல்லாம் அక్షய புண்ணியத்தை அளிக்கும்.

Verse 32

भाद्रे तु शुक्लसप्तम्याममुक्ताभरणव्रतम् । सोमस्य तु महेशस्य पूजनं चात्र कीर्तितम् ॥ ३२ ॥

பாத்ர மாதம் சுக்ல பக்ஷத்தின் சப்தமியில் ‘அமுக்தாபரண’ எனும் விரதம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும். அந்த விரதத்தில் சோம ரூப மகேசன் (சிவன்) வழிபாடும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 33

गंगादिभिः षोडशभिरुपचारैः समर्चनम् । प्रार्थ्य प्रणम्य विसृजेत्सर्वकामसमृद्धये ॥ ३३ ॥

கங்காஜலம் முதலியவற்றால் தொடங்கி, பதினாறு உபசாரங்களால் (தெய்வத்தை) முறையாக ஆராதிக்க வேண்டும். வேண்டி, வணங்கி, பின்னர் விடைபெற்று நிறைவு செய்ய வேண்டும்—எல்லா விருப்பங்களின் செழிப்பிற்காக.

Verse 34

फलसप्तमिका चेयं तद्विधानमुदीर्यते । नालिकेरं च वृंताकं नारंगं बीजपूरकम् ॥ ३४ ॥

இது ‘பல-சப்தமி’; இப்போது அதன் விதி கூறப்படுகிறது—தேங்காய், கத்தரிக்காய், ஆரஞ்சு, மற்றும் பீஜபூரகம் (சிட்ரான்/பெரிய எலுமிச்சை) அர்ப்பணிக்க/பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 35

कूष्मांडं बृहतीपूगमिति सप्त फलानि वै । महादेवस्य पुरतो विन्यस्यापरदोरकम् ॥ ३५ ॥

கூஷ்மாண்டம் (சாம்பல் பூசணிக்காய்), ப்ருஹதீ-பழம், பூகம் (பாக்கு) முதலிய ஏழு பழங்களை மகாதேவரின் முன் வைத்து, பின்னர் மற்ற கையில் ரக்ஷாசூத்திரம் கட்ட வேண்டும்.

Verse 36

सप्ततन्तुकृतं सप्तग्रंथियुक्तं द्विजोत्तम । संपूज्य परया भक्त्या धारयेद्वामके करे ॥ ३६ ॥

ஓ த்விஜோத்தமா! ஏழு நார்களும் ஏழு முடிச்சுகளும் கொண்ட புனித நூலை பரம பக்தியுடன் பூஜித்து இடது கையில் அணிய வேண்டும்।

Verse 37

स्त्री नरो दक्षिणे चैव यावद्वर्षं समाप्यते । संभोज्य विप्रान्सप्तैव पायसेन विसृज्यस तान् ॥ ३७ ॥

பெண்ணும் ஆணும் தக்ஷிணையாக ஒரு முழு ஆண்டு வரை அளிக்கப்பட வேண்டும். பின்னர் ஏழு பிராமணர்களுக்கு பாயசம் அளித்து மரியாதையுடன் விடை கொடுக்க வேண்டும்।

Verse 38

स्वयं भुंजीत मतिमान् व्रतसंपूर्तिहेतवे । फलानि तानि देयानि सप्तस्वपि द्विजेषु च ॥ ३८ ॥

விரதம் நிறைவேறுவதற்காக அறிவுள்ளவன் தானும் (விரத உணவை) உண்ண வேண்டும். மேலும் அந்தப் பழங்களை ஏழு த்விஜர்களுக்கும் தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 39

एवं तु सप्त वर्षाणि कृत्वोपास्य यथाविधि । सायुज्यं लभते विप्र महादेवस्य तद्व्रती ॥ ३९ ॥

இவ்வாறு விதிப்படி ஏழு ஆண்டுகள் வழிபாடு செய்து, ஓ விப்ரா, அந்த விரததாரி மகாதேவரின் சாயுஜ்யம் (ஒன்றுபாடு) பெறுவான்।

Verse 40

आश्विने शुक्लपक्षे तु विज्ञेया शुभसप्तमी । तस्यां कृतस्नानपूजो वाचयित्वा द्विजोत्तमान् ॥ ४० ॥

ஆச்வின மாத சுக்லபக்ஷத்தில் வரும் சுப சப்தமியை அறிய வேண்டும். அன்றன்று நீராடி பூஜை செய்து த்விஜோத்தமர்களால் பாராயணம் செய்யச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 41

आरभ्य कपिलांगां च संपूज्य प्रार्थयेत्ततः । त्वामहं दद्मि कल्याणि प्रीयतामर्यमा स्वयम् ॥ ४१ ॥

விதியைத் தொடங்கி கபிலாங்கையை முறையாகப் பூஜித்து பின்னர் வேண்டுதல் செய்ய வேண்டும்— “அருள்மிகு கல்யாணியே! உன்னை (திருமணமாக) நான் அளிக்கிறேன்; ஆர்யமா தாமே மகிழ்வாராக।”

Verse 42

पालय त्वं जगत्कृत्स्नं यतोऽसि धर्मसम्भवा । इत्युक्त्वा वेदविदुषे दत्त्वा कृत्वा च दक्षिणाम् ॥ ४२ ॥

“முழு உலகையும் காப்பாயாக; நீ தர்மத்திலிருந்து பிறந்தவள்” என்று கூறி, வேதத்தில் தேர்ந்த அறிஞருக்கு உரிய தக்ஷிணையை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 43

नमस्कृत्य स्वयं विप्र विसृजेत्प्राशयेत्वरवयम् । पंचगव्यं व्रतं चेत्थं विधाय श्वो द्विजोत्तमान् ॥ ४३ ॥

முதலில் வணங்கி, பிராமணன் தானே அவர்களை விடைபெறச் செய்து, பின்னர் சிறந்தவர்களுக்கு அதை அருந்தச் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு பஞ்சகவ்ய விரதத்தை நிறைவேற்றி அடுத்த நாள் உயர்ந்த இருமுறை பிறந்தவர்களை மரியாதையுடன் போஜனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 44

भोजयित्वा स्वयं चाद्यात्तदन्नं द्विजशेषितम् । कृतं ह्येतद्व्रतं विप्र सुभाष्यं श्रद्धयान्वितः ॥ ४४ ॥

முதலில் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு போஜனம் அளித்து, பின்னர் அவர்களுக்குப் பின் மீதமுள்ள அதே அன்னத்தைத் தானும் உண்ண வேண்டும். ஓ விப்ரரே! श्रद्धை மற்றும் மங்களமான சொற்களுடன் செய்தாலே இந்த விரதம் முறையாக நிறைவேறும்।

Verse 45

देवदेवप्रसादेन भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् । अथ कार्तिकशुक्लायां शाकाख्यं सप्तमीव्रतम् ॥ ४५ ॥

தேவர்களின் தேவனின் அருளால் இன்பமும் முக்தியும் இரண்டும் கிடைக்கும். இனி கார்த்திக மாத சுக்லபட்சத்தின் சப்தமியில் அனுஷ்டிக்கப்படும் ‘சாக’ எனப்படும் விரதம் கூறப்படுகிறது।

Verse 46

तस्यां तु सप्तशाकानि सस्वर्णकमलानि च । प्रदद्यात्सप्तविप्रेभ्यः शाकाहारस्ततः स्वयम् ॥ ४६ ॥

அந்நேரத்தில் ஏழு வகை காய்கறிகளையும் பொற்கமல மலர்களையும் ஏழு பிராமணர்களுக்கு அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் தானே காய்கறி உணவால் வாழ வேண்டும்।

Verse 47

द्वितीयेऽह्नि द्विजान्भोज्य दत्वा तेभ्योऽन्नदक्षिणाम् । विसृज्य बंधुभिः सार्द्धं स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ ४७ ॥

இரண்டாம் நாளில் இருபிறப்பினரை உணவளித்து அவர்களுக்கு அன்னமும் தக்ஷிணையும் கொடுத்து; பின்னர் அவர்களை அனுப்பி, உறவினர்களுடன் தானே உண்டு, வாக்கை அடக்கி இருக்க வேண்டும்।

Verse 48

मार्गस्य सितसप्तम्यां मित्रव्रतमुदाहृतम् । यद्विष्णोर्दक्षिणं नेत्रं तदेव कृतवानिह ॥ ४८ ॥

மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் சுக்ல சப்தமியில் ‘மித்ர-விரதம்’ என உரைக்கப்படுகிறது; விஷ்ணுவின் வலது கண் எதுவோ அதுவே இங்கு இதன் புனித அடையாளமாக நிறுவப்பட்டுள்ளது।

Verse 49

अदित्यां कश्यपाज्जज्ञे मित्रो नामा दिवाकरः । अतोऽस्यां पूजनं तस्य यथोक्तविधिना द्विज ॥ ४९ ॥

அதிதியிடத்தில் கஷ்யபரால் ‘மித்ர’ எனப்படும் திவாகரன் பிறந்தான்; ஆகவே, ஓ இருபிறப்பினனே, இந்நாளில் அவனுக்கு விதிப்படி பூஜை செய்ய வேண்டும்।

Verse 50

कृत्वा द्विजान्भोजयित्वा सप्तैव मधुरादिना । सुवर्णदक्षिणां दत्वा विसृज्याश्नीत च स्वयम् ॥ ५० ॥

விதியை நிறைவேற்றி, இருபிறப்பினரை ஏழு வகை இனிப்புப் படையல்கள் முதலியவற்றால் உணவளிக்க வேண்டும்; பொன் தக்ஷிணை அளித்து மரியாதையுடன் அனுப்பி, பின்னர் தானே உண்ண வேண்டும்।

Verse 51

कृत्वैतद्विधिना लोकं सृर्य्यस्य व्रजति ध्रुवम् । द्विजो ब्राह्मं तथा शूद्रः सत्कुले जन्म चाप्नुयात् ॥ ५१ ॥

இந்த விதிப்படி இதைச் செய்தால் நிச்சயமாக சூரியலோகத்தை அடைவான். த்விஜன் பிராமணப் பதவியைப் பெறுவான்; சூத்ரனும் நல்ல குலத்தில் பிறப்பைப் பெறுவான்.

Verse 52

पौषस्य शुक्लसप्तम्यां व्रतं चाभयसंज्ञितम् । उपोष्य भानुं त्रिःसन्ध्यं समभ्यर्च्य धरास्थितः ॥ ५२ ॥

பௌஷ மாத சுக்ல சப்தமியில் ‘அபய’ எனப்படும் விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். உபவாசம் இருந்து, தரையில் தங்கி, காலை-நண்பகல்-மாலை மூன்று சந்திகளிலும் பானுவை முறையாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 53

क्षीरसिक्तान्नसंबद्धं मोदकं प्रस्थसंमितम् । द्विजाय दत्वा भोज्यान्यान्सप्ताष्टभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ ५३ ॥

பாலில் நனைத்த அன்னத்துடன் கட்டிய ஒரு பிரஸ்த அளவுள்ள மோதகத்தைத் தயாரித்து ஒரு த்விஜனுக்கு தானம் செய்ய வேண்டும். மேலும் ஏழு அல்லது எட்டு பிராமணர்களுக்கு பிற உணவுகளும் தக்ஷிணையும் வழங்க வேண்டும்.

Verse 54

पृथवी वा सुवर्णं वा विसृज्याश्नीत च स्वयम् । अभयाख्यं व्रतं त्वेतत्सर्वस्याभयदं स्मृतम् ॥ ५४ ॥

நிலமோ பொன்னோ தானம் செய்து, பின்னர் தானே உணவு உண்ண வேண்டும். இது ‘அபய’ எனப்படும் விரதம்; அனைவருக்கும் அச்சமின்மையை அளிப்பதாக ஸ்மிருதிகளில் கூறப்படுகிறது.

Verse 55

मार्तंडाख्यं व्रतं नाम कथयंति द्विजाः परे । एकमेवेति च प्रोक्तमेकदैवतया बुधैः ॥ ५५ ॥

சில பிற பண்டித த்விஜர்கள் ‘மார்த்தாண்ட’ எனும் விரதத்தைச் சொல்கிறார்கள். ஞானிகள் இதை ‘ஒன்றே’ எனவும் கூறுவர்; ஏனெனில் இது ஒரே தேவதையை மையமாகக் கொண்டு அனுஷ்டிக்கப்படுகிறது.

Verse 56

माघे तु कृष्णसप्तम्यां व्रतं सर्वाप्तिसंज्ञकम् । समुपोष्य दिने तस्मिन्सम्पूज्यादित्यबिम्बकम् ॥ ५६ ॥

மாசி (மா஘) மாதத்தின் கிருஷ்ணபட்ச சப்தமியில் ‘சர்வாப்தி’ எனும் விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். அன்றைய தினம் முழு உபவாசம் இருந்து, விதிப்படி ஆதித்யனின் சூரியபிம்பத்தை வழிபட வேண்டும்।

Verse 57

सौवर्णं गंधपुष्पाद्यैः कृत्वा रात्रौ च जागरम् । परेऽह्नि विप्रान्सम्भोज्य पायसेन तु सप्त वै ॥ ५७ ॥

நறுமணப் பொருட்கள், மலர்கள் முதலியவற்றுடன் பொன்னாலான அர்ப்பணத்தைச் செய்து, இரவில் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும். அடுத்த நாள் பாயசம் (கீரை/க்ஷீர்) கொண்டு ஏழு பிராமணர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்।

Verse 58

दक्षिणां नालिकेराणि तेभ्यो दत्वा गुरुं ततः । सौवर्णं तु रवेर्बिम्बं युक्तं दक्षिणयान्यया ॥ ५८ ॥

முதலில் அவர்களுக்கு தேங்காய் வடிவில் தக்ஷிணை அளித்து, பின்னர் குருவிற்கு சூரியனைச் சுட்டும் பொன்னாலான பிம்பத்தை கூடுதல் தக்ஷிணையுடன் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 59

समर्प्य च भृशं प्रार्थ्य विसृज्याद्यात्स्वयं ततः । एतत्सर्वाप्तिदं नाम संप्रोक्तं सार्वकामिकम् ॥ ५९ ॥

அதைச் சமர்ப்பித்து மிகுந்த பக்தியுடன் வேண்டி, பின்னர் அதை விசர்ஜனம் செய்து தானே புறப்பட வேண்டும். இது ‘சர்வாப்தித’ எனப் பெயர்பெற்று, எல்லா நியாயமான விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுவதாக கூறப்படுகிறது।

Verse 60

व्रतस्यास्य प्रभावेण द्वैतं सिध्येद्धि सर्वथा । माघस्य शुक्लसप्तम्यामचलाख्यं व्रतं स्मृतम् ॥ ६० ॥

இந்த விரதத்தின் மகிமையால் இருவகை பலனும் முழுமையாகச் சித்தியாகும். மா஘ மாதத்தின் சுக்லபட்ச சப்தமியில் ‘அசல’ எனும் விரதம் நினைவுகூரப்படுகிறது।

Verse 61

त्रिलोचनजयंतीयं सर्वपापहरा स्मृता । रथाख्या सप्तमी चेयं चक्रवर्तित्वदायिनी ॥ ६१ ॥

இது ‘திரிலோசன-ஜயந்தி’ எனப்படும்; எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும் என்று ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகிறது. ‘ரதா-சப்தமி’ எனும் இச்சப்தமி சக்கரவர்த்தித் தன்மையை அளிக்கும்.

Verse 62

अस्यां समर्च्य सवितुः प्रतिमां तु हैमीं हैमाश्वयुक्तरथगां तु ददेत्सहेभाम् । यो भावभक्तिसहितः स गतो हि लोकं शम्भोः स मोदत इहापि च भुक्तभोगः ॥ ६२ ॥

இந்நாளில் சவித்ரு (சூரியன்) தேவனின் பொன் பிரதிமையை முறையாக ஆராதித்து, பொன் குதிரைகள் இழுக்கும் ரதத்தையும் யானைகளுடன் தானமாக அளிக்க வேண்டும். இதை பக்தி-பாவத்துடன் செய்பவன் ஷம்பு (சிவன்) லோகத்தை அடைவான்; இவ்வுலகிலும் நல்வாழ்வுப் பயன்களை அனுபவித்து மகிழ்வான்.

Verse 63

भास्करी सप्तमी चेयं कोटिभास्वद्ग्रहोपमा । अरुणोदयवेलायामस्यां स्नानं विधीयते ॥ ६३ ॥

இது பாஸ்கரீ சப்தமி; கோடி கோடி பிரகாசமான சூரியர்களுக்கு ஒப்பான ஒளியுடையது. இந்நாளில் அருணோதய நேரத்தில் நீராடல் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 64

अर्कस्य च बदर्याश्च सप्त सप्त दलानि वै । निधाय शिरसि स्नायात्सप्तजन्माघशांतये ॥ ६४ ॥

அர்க்கத்தின் ஏழு இலைகளையும் பதரியின் ஏழு இலைகளையும் தலையில் வைத்து நீராட வேண்டும்; இதனால் ஏழு பிறவிகளின் பாவங்கள் சாந்தமடையும்.

Verse 65

पुत्रप्रदं व्रतं चात्र प्राहादित्यः स्वयं प्रभुः । यो माघसितप्तम्यां पूजयेन्मां विधानतः ॥ ६५ ॥

இங்கு புத்திரம் அளிக்கும் விரதத்தை ஆண்டவர் ஆதித்யன் தாமே கூறினார்—மாசி/மா஘ மாத சுக்ல சப்தமியில் விதிப்படி என்னை வழிபடுபவன் சந்தானம் பெறுவான்.

Verse 66

तस्याहं पुत्रतां यास्ये स्वांशेन भृशतोषितः । तस्माज्जितेंद्रियो भूत्वा समुपोष्य दिवानिशम् ॥ ६६ ॥

அவன்மேல் என் சுவாம்சத்தால் மிகுந்த திருப்தியடைந்து நான் அவனுடைய மகனாகப் பிறப்பேன். ஆகவே புலன்களை வென்று பகலும் இரவும் முறையாக உபவாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 67

पूजयेदपरे चाह्नि होमं कृत्वा द्विजां स्ततः । दध्योदनेन पयसा पायसेन च भोजयेत् ॥ ६७ ॥

பின்னர் நாளின் பிந்தைய பகுதியில் ஹோமம் செய்து, முறையாக பூஜை செய்து, அதன் பின் இருபிறப்பினரான (பிராமணர்களான)வர்களுக்கு தயிர் கலந்த சாதம், பால், பாயசம் ஆகியவற்றால் போஜனம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 68

अनेन विधिना यस् कुरुते पुत्रसप्तमीः । लभते स तु सत्पुत्रं चिरायुषमनामयम् ॥ ६८ ॥

இந்த விதிமுறையின்படி புத்திர-சப்தமி விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவன், நீண்ட ஆயுளும் நோயற்ற தன்மையும் உடைய நல்ல மகனைப் பெறுவான்.

Verse 69

तपस्यशुक्लसप्तम्यां व्रतमर्कपुटं चरेत् । अर्कपत्रैर्यजेदर्कमर्कपत्राणि चाश्नुयात् ॥ ६९ ॥

தபஸ்ய (பால்குன) மாதத்தின் சுக்ல சப்தமியில் ‘அர்கபுட’ எனும் விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். அர்க இலைகளால் அர்கத் தாவரத்தை வழிபட்டு, நியம உணவாக அர்க இலைகளையும் உட்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 70

अर्कनाम जपेच्छश्वदित्थं चार्कपुटव्रतम् । धनदं पुत्रदं चैतत्सर्वपापप्रणाशनम् ॥ ७० ॥

இவ்வாறு எப்போதும் ‘அர்க’ நாமத்தை ஜபிக்க வேண்டும்—இதுவே அர்கபுட விரதம். இது செல்வத்தையும் புத்திரப் பேற்றையும் அளித்து, எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும்.

Verse 71

त्रिवर्गदामिति प्राहुः केचिदेतद्वतं द्विज । यज्ञव्रतं तथाप्यन्ये विधिवद्धोमकर्मणा ॥ ७१ ॥

ஓ த்விஜரே! சிலர் இந்த விரதத்தை ‘திரிவர்கதா’ எனக் கூறுவர்; மற்றவர்கள் விதிப்படி ஹோமக் கிரியையால் நடைபெறுவதால் இதை ‘யஜ்ஞ-விரதம்’ என அழைப்பர்।

Verse 72

सर्वासु सर्वमासेषु सप्तमीषु द्विजोत्तमः । भास्कराराधनं प्रोक्तं सर्वकामिकमित्यलम् ॥ ७२ ॥

ஓ த்விஜோத்தமரே! ஒவ்வொரு மாதத்திலும் வரும் ஒவ்வொரு சப்தமியிலும் பாஸ்கரனை ஆராதிப்பது கூறப்பட்டுள்ளது—அது தன்னிலேயே போதுமானதாக இருந்து எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும்.

Verse 73

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितसप्तमीव्रतनिरूपणं नाम षोडशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११६ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீபிருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், பிருஹதுபாக்யானத்தில், நான்காம் பாதத்தில் ‘பன்னிரண்டு மாதங்களிலும் அனுஷ்டிக்கப்படும் சப்தமி விரதத்தின் விளக்கம்’ எனும் நூற்று பதினாறாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।