The exposition of the Pañcamī vow to be observed in the twelve months

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पंचम्यास्ते व्रतान्यहम् । यानि भक्त्या समास्थाय सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ १ ॥

சனாதனன் கூறினான்—ஹே பிராமணரே, கேளுங்கள்; பஞ்சமி நாளின் விரதங்களை நான் விளக்குகிறேன். அவற்றை பக்தியுடன் அனுஷ்டித்தால் எல்லா விருப்பங்களும் கிடைக்கும்.

Verse 2

प्रोक्ता मत्स्यजयंती तु पंचमी मधुशुक्लगा । अस्यां मत्स्यावतारार्चा भक्तैः कार्या महोत्सवा ॥ २ ॥

மது (சைத்ர) மாத சுக்லபட்ச பஞ்சமி ‘மத்ஸ்ய ஜயந்தி’ என அறிவிக்கப்பட்டது. அந்நாளில் பக்தர்கள் திருமால் விஷ்ணுவின் மத்ஸ்ய அவதாரத்தை மகோৎসவமாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 3

श्रीपंचमीति चैषोक्ता तत्र कार्यं श्रियोऽर्चनम् । गंधाद्यैरुपचारैस्तु नैवेद्यैः पायसादिभिः ॥ ३ ॥

இந்த விரதம் ‘ஸ்ரீபஞ்சமி’ என அழைக்கப்படுகிறது. அன்றே ஸ்ரீலட்சுமியை வழிபட்டு, சந்தனம் முதலிய உபசாரங்களை அர்ப்பணித்து, பாயசம் (பால்கஞ்சி) போன்ற நைவேத்யங்களை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 4

यो लक्ष्मीं पूजयेच्चात्र तं वै लक्ष्मीर्न मुंचति । पृथ्वीव्रतं तथा चांद्रं हयग्रीवव्रतं तथा ॥ ४ ॥

இங்கே லட்சுமியை வழிபடுகிறவனை லட்சுமி ஒருபோதும் கைவிடமாட்டாள். அதுபோல ப்ருத்வீ-விரதம், சாந்திர-விரதம், ஹயக்ரீவ-விரதமும் விதிக்கப்பட்டுள்ளன।

Verse 5

कार्यं तत्तद्विधानेन तत्तत्सिद्धिमभीप्सुभिः । अथ वैशाखपंचम्यां शेषं चाभ्यर्च्य मानवः ॥ ५ ॥

எந்தெந்த காரியத்தில் வெற்றி விரும்புகிறார்களோ, அவற்றை அவற்றின் விதிப்படி செய்ய வேண்டும். பின்னர் வைசாக பஞ்சமியில் மனிதன் சேஷன் (அனந்தன்) ஐயும் வழிபட வேண்டும்।

Verse 6

सर्वैर्नागगणैर्युक्तमभीष्टं लभते फलम् । तथा ज्येष्ठस्य पंचम्यां पितॄनभ्यर्चयेत्सुधीः ॥ ६ ॥

அனைத்து நாககணங்களின் அருளால் விரும்பிய பலன் கிடைக்கும். அதுபோல ஜ்யேஷ்ட மாத பஞ்சமியில் அறிவுள்ளவன் பித்ருக்களை வழிபட வேண்டும்।

Verse 7

सर्वकामफलावाप्तिर्भवेद्वै विप्रभोजनैः । अथाषाढस्य पंचम्यां वायुं सर्वगतं मुने ॥ ७ ॥

பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம் செய்தால் எல்லா விருப்பங்களின் பலனும் கிடைக்கும். பின்னர், முனிவரே, ஆஷாட பஞ்சமியில் எங்கும் நிறைந்த வாயுவை வழிபட வேண்டும்।

Verse 8

ग्रामाद्बहिर्विनिर्गत्य धरोपस्थे समास्तितः । ध्वजं च पंचवर्णं तु वंशदंडाग्रसंस्थितम् ॥ ८ ॥

கிராமத்துக்கு வெளியே சென்று அவர் தரையில் அமர்ந்தார். அங்கே மூங்கில் தண்டின் உச்சியில் நிலைபெற்ற ஐந்து நிறக் கொடியை நாட்டினார்॥

Verse 9

समुच्छ्रितं निदध्यात्तु कल्पिताब्जे तु मध्यतः । ततस्तन्मूलदेशे तु दिक्षु सर्वासु नारद ॥ ९ ॥

அந்தக் கொடியை உயர்ந்து நிற்பதாக, கற்பனைத் தாமரையின் நடுவில் இருப்பதாகத் தியானிக்க வேண்டும். பின்னர், ஓ நாரதா, அதன் அடிப்பகுதியில் எல்லாத் திசைகளிலும் அவ்வாறே பாவனை செய்ய வேண்டும்॥

Verse 10

लोकपालान्समभ्यर्च्य कुर्याद्वायुपरीक्षणम् । प्रथमादिषु यामेषु यो यो वायुः प्रवर्तते ॥ १० ॥

லோகபாலர்களை முறையாக அர்ச்சித்து, வायु-பரிசோதனையைச் செய்ய வேண்டும். முதல் முதலான யாமங்களில் எந்த எந்த வायु செயல்படுகிறதோ அதை கவனிக்க வேண்டும்॥

Verse 11

तस्मै तस्मै दिगीशाय पूजां सम्यक् प्रकल्पयेत् । एवं स्थित्वा निराहारस्तत्र यामचतुष्टयम् ॥ ११ ॥

ஒவ்வொரு திசை-ஈசனுக்கும் முறையாகப் பூஜையை ஏற்படுத்தி நடத்த வேண்டும். இவ்வாறு நிலைத்து, உணவின்றி இருந்து, அங்கே நான்கு யாமங்கள் தங்க வேண்டும்॥

Verse 12

सायमागत्य गेहं स्वं भुक्त्वा स्वल्पं समाहितः । लोकपालान्नमस्कृत्य स्वप्याद्भूमितले शुचौ ॥ १२ ॥

மாலையில் தன் இல்லத்துக்கு வந்து, மனத்தை ஒருமைப்படுத்தி சிறிதளவு உணவு உண்ண வேண்டும். லோகபாலர்களுக்கு வணங்கி, தூய தரையில் உறங்க வேண்டும்॥

Verse 13

यः स्वप्नो जायते तस्यां रात्रौ यामे चतुर्थके । स एव भविता नूनं स्वप्न इत्याह वै शिवः ॥ १३ ॥

இராவின் நான்காம் யாமத்தில் தோன்றும் கனவு நிச்சயமாக நிறைவேறும்—கனவுகள் குறித்து சிவன் இவ்வாறு கூறினான்.

Verse 14

अशुभे तु समुत्पन्ने शिवपूजापरायणः । सोपवासो नयेदष्टयामं तद्दिनमेव वा ॥ १४ ॥

அசுபம் நிகழ்ந்தால், சிவபூஜையில் ஈடுபட்டவன் உபவாசத்துடன் ஒழுங்காக எட்டு யாமங்கள் (முழு நாள்) அல்லது குறைந்தது அந்த நாளையே தவத்தில் கழிக்க வேண்டும்.

Verse 15

भोजयित्वा द्विजानष्टौ ततः शुभफलं लभेत् । व्रतमेतत्समुदितं शुभाशुभनिदर्शनम् ॥ १५ ॥

எட்டு த்விஜர்களுக்கு உணவளித்த பின், சுப பலன் கிடைக்கும். இந்த விரதம் சுபமும் அசுபமும் இரண்டையும் காட்டுவதாக அறிவிக்கப்பட்டது.

Verse 16

नृणां सौभाग्यजनकमिह लोके परत्र च । श्रावणे कृष्णपंचम्यां व्रतं ह्यन्नसमृद्धिदम् ॥ १६ ॥

இந்த விரதம் மனிதர்க்கு இவ்வுலகிலும் அடுத்துலகிலும் நல்வாழ்வை அளிக்கும். ஸ்ராவண மாதத்தின் கிருஷ்ண பஞ்சமியில் அனுஷ்டித்தால் அது அன்னச் செழிப்பை வழங்கும்.

Verse 17

चतुर्थ्यां दिनशेषे तु सर्वाण्यन्नानि नारद । पृथक् पात्रेषु संस्थाप्य जलैराप्लावयेत्सुधीः ॥ १७ ॥

நாரதா, சதுர்த்தி நாளில் நாள் முடிவிற்கு முன் மீதமுள்ள நேரத்தில், ஞானி எல்லா உணவுகளையும் தனித்தனிப் பாத்திரங்களில் வைத்து நீரால் நன்கு தெளித்து ஈரப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 18

ततो पात्रांतरे तत्तु निष्कास्यांबु निधापयेत् । प्रातर्भानौ समुदिते पितॄंश्चैव तथा ऋषीन् ॥ १८ ॥

பின்பு அந்த நீரை மற்றொரு பாத்திரத்தில் மாற்றி வைத்திடுக. காலையில் சூரியன் உதித்தபோது அதனால் பித்ருக்களையும் ரிஷிகளையும் தர்ப்பணம் செய்து போற்றுக.

Verse 19

देवांश्चाभ्यर्च्य सुस्नातं कृत्वा नैवेद्यमग्रतः । तदन्नं याचकेभ्यस्तु प्रयच्छेत्प्रीतमानसः ॥ १९ ॥

தேவர்களை வழிபட்டு நன்றாக நீராடி, முன்னே நைவேத்யம் வைத்து, மகிழ்ந்த மனத்துடன் அந்த அன்னத்தை யாசகர்களுக்கு அளிக்க வேண்டும்.

Verse 20

सर्वं दिनं क्षिपेदेवं प्रदोषे तु शिवालये । गत्वा संपूजयेद्देवं लिंगरूपिणमीश्वरम् ॥ २० ॥

இவ்வாறு நாள் முழுதும் கழித்து, பிரதோஷ வேளையில் சிவாலயத்திற்குச் சென்று, லிங்கரூப ஈசுவரனை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 21

गंधपुष्पादिभिः सम्यक्पूजयित्वा महेश्वरम् । जपेत्पञ्चाक्षरी विद्यां शतं चापि सहस्रकम् ॥ २१ ॥

சந்தனம், மலர்கள் முதலியவற்றால் மகேசுவரனை முறையாகப் பூஜித்து, பஞ்சாட்சரீ வித்யையை நூறு முறை அல்லது ஆயிரம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 22

जपं निवेद्य देवाय भवाय भवरूपिणे । स्तुत्वा सर्वैर्वौदिकैश्च पौराणैश्चाप्यनाकुलः ॥ २२ ॥

தன் ஜபத்தை பவரூபியான பவதேவனுக்கு அர்ப்பணித்து, மனக்கலக்கம் இன்றி வேதிகமும் புராணிகமும் ஆகிய ஸ்தோத்திரங்களால் அவரைத் துதிக்க வேண்டும்.

Verse 23

प्रार्थयेद्देवमीशानं शश्वत्सर्वान्नसिद्धये । शारदीयानि चान्नानि तथा वासंतिकान्यपि ॥ २३ ॥

எல்லா வகை அன்னமும் தவறாது கிடைக்க ஈசான ஆண்டவனை எப்போதும் வேண்ட வேண்டும்—சரத்கால அன்னமும், வசந்தகால அன்னமும் உட்பட।

Verse 24

यानि स्युस्तैः समृद्धोऽहं भूयां जन्मनि जन्मनि । एवं संप्रार्थ्य देवेशं गृहमागत्य वै स्वकम् ॥ २४ ॥

“அந்த அருள்களாலேயே நான் பிறவி பிறவியாக வளமுடன் இருப்பேனாக.” இவ்வாறு தேவேசனை மனமுருக வேண்டி, தன் இல்லத்திற்குத் திரும்பினான்.

Verse 25

दत्वान्नं ब्राह्मणादिभ्यः पक्वं भुञ्जीत वाग्यतः । एतदन्नव्रतं विप्र विधिनाऽचरितं नृभिः ॥ २५ ॥

பிராமணர் முதலியோருக்கு சமைத்த அன்னத்தை அளித்து, வாக்கில் கட்டுப்பாடு கொண்டு, தானும் சமைத்த அன்னமே உண்ண வேண்டும். ஓ விப்ரரே, இதுவே விதிப்படி செய்ய வேண்டிய அன்னவிரதம்.

Verse 26

सर्वान्नसंपज्जनकं परलोके गतिप्रदम् । श्रावणे शुक्लपञ्चजम्यां नृभिरास्तिक्यतत्परैः ॥ २६ ॥

ஸ்ராவண மாத சுக்ல பஞ்சமியில், நம்பிக்கையில் நிலைத்தோர், எல்லா அன்ன வளத்தையும் அளித்து பரலோகத்தில் நல்வழி தரும் அந்த விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 27

द्वारस्योभयतो लेख्या गोमयेन विषोल्बणाः । गंधाद्यैः पूजयेत्तांश्च तथेंद्राणीमनंतरम् ॥ २७ ॥

வாசலின் இருபுறமும் கோமயத்தால் விஷநிவாரக மங்களக் குறியீடுகளை வரைய வேண்டும். பின்னர் நறுமணம் முதலிய உபசாரங்களால் அவற்றை வழிபட்டு, அதன் பின் இந்திராணியை ஆராதிக்க வேண்டும்.

Verse 28

संपूज्य स्वर्णरूप्यादिदध्यक्षतकुशांबुभिः । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैर्दीपैर्नैवेद्यसंचयैः ॥ २८ ॥

தங்கம்-வெள்ளி முதலியவற்றாலும், தயிர், அக்ஷதை, குசா புல், புனித நீராலும்; மேலும் நறுமணம், மலர்கள், தூபம், தீபம், மிகுந்த நைவேத்தியங்களாலும் இறைவனை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 29

ततः प्रदक्षिणीकृत्य तद्द्रव्यं संप्रणम्य च । संप्रार्थ्य भक्तिभावेन विप्राग्र्येषु समर्पयेत् ॥ २९ ॥

பின்பு பிரதட்சிணை செய்து, அந்தப் பொருளுக்கு வணங்கி; பக்தி உணர்வுடன் வேண்டி, அதை முதன்மை பிராமணர்களிடம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 30

यदिदं स्वर्णरौप्यादि द्रव्यं वै विप्रसात्कृतम् । तदनंतफलं भूयान्मम जन्मनि जन्मनि ॥ ३० ॥

இந்த தங்கம்-வெள்ளி முதலிய செல்வம் பிராமணருக்கு உண்மையாய் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது; அது எனக்கு பிறவி தோறும் முடிவில்லா பலன் தரும் புண்ணியமாக ஆகுக।

Verse 31

इत्येवं ददतो द्रव्यं भक्तिभावेन नारद । प्रसन्नः स्याद्धनाध्यक्षः स्वर्णादिकसमृद्धिदः ॥ ३१ ॥

நாரதா! இவ்வாறு பக்தி உணர்வுடன் செல்வத்தைத் தானம் செய்பவரிடம், செல்வத்தின் அதிபதியான இறைவன் மகிழ்ந்து தங்கம் முதலிய செழிப்பை அருள்வான்।

Verse 32

एतद्व्रतं नरः कृत्वा विप्रान्संभोज्य भक्तितः । पश्चात्स्वयं च भुञ्जीत दारापत्यसुहृद्दृतः ॥ ३२ ॥

இந்த விரதத்தை நிறைவேற்றி, பக்தியுடன் பிராமணர்களுக்கு உணவு அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் மனைவி, பிள்ளைகள், நண்பர்கள் சூழ தானும் உணவருந்த வேண்டும்।

Verse 33

भाद्रे तु कृष्णपंचम्यां नागान् क्षीरेण तर्पयेत् ॥ ३३ ॥

பாத்ரபத மாதம் கிருஷ்ணபட்ச பஞ்சமியில் நாகர்களுக்கு பாலால் தர்ப்பணம் செய்து திருப்தி அளிக்க வேண்டும்।

Verse 34

यस्तस्याऽसप्तमं यावत्कुलं सर्पात्सुनिर्भयम् । भाद्रस्य शुक्लपंचम्यां पूजयेदृषिसत्तमान् ॥ ३४ ॥

பாத்ரபத மாதம் சுக்லபட்ச பஞ்சமியில் உயர்ந்த ரிஷிகளை வழிபடுவோரின் குலம் ஏழாம் தலைமுறை வரை பாம்பு-பயமின்றி முழுமையாக நிர்பயமாகும்।

Verse 35

प्रातर्नद्यादिके स्नात्वा कृत्वा नित्यमतंद्रितः । गृहमागत्य यत्नेन वेदिकां कारयेन्मृदा ॥ ३५ ॥

விடியற்காலையில் நதி முதலிய புனித நீரில் நீராடி, சோம்பல் இன்றி நித்திய கர்மங்களை செய்து, வீட்டிற்கு வந்து கவனத்துடன் மண்ணால் வேதிகையை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 36

गोमयेनोपलिप्याथ कृत्वा पुष्पोपशोभिताम् । तत्रास्तीर्य कुशान्विप्रऋषीन्सप्त समर्चयेत् ॥ ३६ ॥

பின்னர் கோமயத்தால் லேபனம் செய்து மலர்களால் அலங்கரித்து, அங்கே குச்சைப் புல்லை விரித்து ஏழு பிராமண ரிஷிகளை முறையாக அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 37

गन्धैश्च विविधैः पुष्पैर्धूपैर्दीपैः सुशोभनेः । कश्यपोऽत्रिर्भरद्वाजौ विश्वामित्रोऽथ गौतमः ॥ ३७ ॥

பலவகை நறுமணங்கள், விதவித மலர்கள், தூபம், தீபம் ஆகியவற்றால் மிக அழகுற அலங்கரிக்கப்பட்ட அங்கே கஷ்யபர், அத்ரி, பரத்வாஜர், விஸ்வாமித்ரர் மற்றும் கௌதமர் (ரிஷிகள்) இருந்தனர்।

Verse 38

जमदग्निर्वसिष्ठश्च सप्तैते ऋषयः स्मृताः । एतैभ्योऽघ्य च विधिवत्कल्पयित्वा प्रदाय च ॥ ३८ ॥

ஜமதக்னி, வசிஷ்டர்—இவர்களுடன் பிறரும் சேர்ந்து சப்தரிஷிகள் என நினைக்கப்படுகின்றனர். விதிப்படி அர்க்யம் தயாரித்து பக்தியுடன் அவர்களுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 39

नैवेद्यं विपचेद्वीमान्श्यामाकाद्यैरकृष्टकैः । तन्निवेद्य विसृज्येमान्स्वयं चाद्यात्तदेव हि ॥ ३९ ॥

ச்யாமாகம் முதலிய பயிரிடாத தானியங்களால் விஷ்ணு-ஆசனம் (வீமான்) பொருட்டு நைவேத்யம் சமைக்க வேண்டும். அதை நிவேதித்து அவர்களை விடுவித்து, தானும் அதே பிரசாதத்தை உண்ண வேண்டும்.

Verse 40

अनेन विधिना सप्त वर्षाणि प्रतिवत्सरम् । कृत्वा व्रतांते वरयेदाचार्यान् सप्त वैदिकान् ॥ ४० ॥

இந்த விதிப்படி ஆண்டுதோறும் ஏழு ஆண்டுகள் இந்த விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். விரத முடிவில் ஏழு வைதிக ஆசாரியர்களை முறையாகப் போற்றி தகுந்த தானம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 41

प्रतिमाः सप्तकुर्वींत सुवर्णेन स्वशक्तितः । जटिलाः साक्षसूत्राश्च कमण्डलुसमन्विताः ॥ ४१ ॥

தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப பொன்னால் ஏழு திருவுருவங்களைச் செய்ய வேண்டும்—ஜடாதாரிகளாக, யஜ்ஞோபவீதத்துடன், கமண்டலுவுடன் கூடியவையாக.

Verse 42

संस्थाप्य कलशेष्वेतांस्ताम्रेषु मृन्मयेषु वा । स्नापयेद्विधिवद्भक्त्या पृथक्पंचामृतैरपि ॥ ४२ ॥

இவற்றை செம்பு அல்லது மண் கலசங்களில் நிறுவி, விதிப்படி பக்தியுடன், தனித்தனியாக பஞ்சாமிருதத்தால் அபிஷேகம் (ஸ்நானம்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 43

उपचारैः षोडशभिस्ततः संपूज्य भक्तितः । अर्घ्यं दत्वा ततो होमं तिलव्रीहियवादिभिः ॥ ४३ ॥

பின்னர் பக்தியுடன் பதினாறு உபசாரங்களால் முழுமையாகப் பூஜித்து, அர்க்யம் அர்ப்பணித்து, எள், அரிசி, யவம் முதலியவற்றால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 44

। सहस्तोमाइति ऋखा नामनन्त्रैस्तु वा पृथक् । पुण्यैर्मन्त्रैस्तथैवान्यैर्हुत्वा पूर्णाहुतिं चरेत् ॥ ४४ ॥

‘ஸஹஸ்தோமா’ எனும் ருக் மந்திரத்தை ஜபித்தோ, அல்லது தனித்தனியாக உரிய நாமமந்திரங்களோடு, புண்ய மந்திரங்களும் பிற விதி மந்திரங்களும் கொண்டு ஆஹுதிகள் அளித்து, இறுதியில் பூர்ணாஹுதி செய்ய வேண்டும்।

Verse 45

ततस्तु सप्त गा दद्याद्वस्त्रालंकारसंयुताः । आचार्यं पूजयेज्जैव वस्त्रालंकारभूषणैः ॥ ४५ ॥

அதன்பின் ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் உடைய ஏழு பசுக்களை தானமாக அளிக்க வேண்டும்; மேலும் ஆசாரியரை ஆடை, ஆபரணம், அலங்காரங்களால் முறையாகப் பூஜித்து மதிக்க வேண்டும்।

Verse 46

अनुज्ञया गुरोः पश्चान्मूर्तीर्विप्रेषु चार्पयेत् । भोजयित्वा तु तान्भक्त्या प्रणिपत्य विसर्जयेत् ॥ ४६ ॥

குருவின் அனுமதி பெற்ற பின், பிராமணர்களிடம் மூர்த்திகளை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அவர்களை பக்தியுடன் போஜனம் செய்ய வைத்து, வணங்கி மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும்।

Verse 47

ततश्चेष्टैः सहासीनः स्वयं ब्राह्मणशेषितम् । भुंक्त्वा वै षड्रसोपेतं प्रमुद्यात्सह बंधुभिः ॥ ४७ ॥

பின்னர் தன் உடனிருப்பவர்களுடன் அமர்ந்து, பிராமணர்கள் உண்ட பின் மீதமுள்ள ஆறு சுவைகளும் நிறைந்த பிரசாதத்தைத் தானே உண்டு, உறவினர்களுடன் மகிழ வேண்டும்।

Verse 48

एतत्कृत्वा व्रतं गांगं भोगान्भुक्त्वाथ वाञ्छितान् । सप्तर्षीणां प्रसादेन विमानवरगो भवेत् ॥ ४८ ॥

இந்த கங்கை-விரதத்தைச் செய்து, விரும்பிய போகங்களை அனுபவித்த பின், சப்தரிஷிகளின் அருளால் சிறந்த திவ்ய விமானத்தில் பயணிப்பவன் ஆகிறான்।

Verse 49

आश्विने शुक्लपञ्चम्यामुपांगललिताव्रतम् ॥ ४९ ॥

ஆஸ்வின மாதம் சுக்லபட்சத்தின் பஞ்சமி நாளில் ‘உபாங்க-லலிதா விரதம்’ விதிப்படி அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 50

तस्याः स्वर्णमयीं मूर्तिं शक्त्या निर्माय नारद । उपचारैः षोडशभिः पूजयेत्तां विधानतः ॥ ५० ॥

நாரதா! இயன்ற அளவில் அவளின் பொன்மயமான மூர்த்தியை அமைத்து, ஷோடசோபசாரங்களால் விதிப்படி அவளைப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 51

पक्वान्नं फलसंयुक्तं सघृतं दक्षिणान्वितम् । द्विजवर्याय दातव्यं व्रतसंपूर्तिहेतवे ॥ ५१ ॥

விரத நிறைவு பெற, பழங்களுடன் கூடிய சமைத்த அன்னம், நெய்யுடன், தக்ஷிணையுடன் சேர்த்து சிறந்த த்விஜன் (பிராமணன்) ஒருவருக்கு தானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 52

सवाहना शक्तियुता वरदा पूजिता मया । मातर्मामनुगृह्याथ गम्यतां निजमंदिरम् ॥ ५२ ॥

அம்மையே! வாகனத்துடன், சக்தியுடன், வரம் அளிப்பவளாகிய நீ எனால் பூஜிக்கப்பட்டாய்; என்மேல் அருள் செய்து, பின்னர் உன் சொந்த ஆலயத்திற்குச் செல்லுக।

Verse 53

कार्तिके शुक्लपंचम्यां जयाव्रतमनुत्तमम् । कर्तव्यं पापनाशाय श्रद्धया द्विजसत्तम ॥ ५३ ॥

கார்த்திக மாத சுக்ல பஞ்சமியில் ‘ஜயா-விரதம்’ எனும் இவ்வுயர்ந்த விரதத்தைப் பாவநாசத்திற்காக பக்தியுடனும் श्रद्धையுடனும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும், ஓ த்விஜச்ரேஷ்டா।

Verse 54

पूजयित्वा जयां विप्र यथाविधि समाहितः । उपचारैः षोडशभिस्ततः शुचिरलंकृतः ॥ ५४ ॥

ஓ விப்ரா, ஒருமனத்துடன் விதிப்படி ஜயாவை வழிபட்டு, பின்னர் தூய்மையுடன் அலங்கரித்து, ஷோடசோபசாரங்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 55

विप्रैकं भोजयेच्चापि तस्मै दत्त्वा च दक्षिणाम् । विसर्जयेत्ततः पश्चात्स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ ५५ ॥

ஒரு பிராமணருக்கு உணவளித்து, அவருக்கு தக்ஷிணை அளித்து, பின்னர் மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும். அதன் பின் வாக்கு-கட்டுப்பாட்டுடன் தானும் உண்பான்।

Verse 56

यस्तु वै भक्तिसंयुक्तः स्नानं कुर्य्याज्जयादिने । नश्यन्ति तस्य पापानि सिंहाक्रांता मृगा यथा ॥ ५६ ॥

பக்தியுடன் ஜயா நாளில் நீராடுவோரின் பாவங்கள், சிங்கம் பாய்ந்தால் மான்கள் மறைவதுபோல் அழிந்துவிடும்।

Verse 57

यदश्वमेधावभृथे फलं स्नानेन कीर्तितम् । तत्फलं प्राप्यते विप्रस्नानेनापि जयादिने ॥ ५७ ॥

அச்வமேத யாகத்தின் அவப்ருத ஸ்நானத்தால் கூறப்படும் புண்ணியப் பலன் எதுவோ, ஓ விப்ரா, ஜயா நாளில் நீராடினாலும் அதே பலன் கிடைக்கும்।

Verse 58

अपुत्रो लभते पुत्रं वंध्या गभ च विंदति । रोगी रोगात्प्रमुच्येत बद्धो मुच्येत बंधनात् ॥ ५८ ॥

மகன் இல்லாதவன் மகனைப் பெறுவான்; பிள்ளையில்லாத பெண்ணும் கருவுறுவாள். நோயாளி நோயிலிருந்து விடுபடுவான்; கட்டப்பட்டவன் கட்டிலிருந்து விடுதலை பெறுவான்.

Verse 59

मार्गशुक्ले च पञ्चम्यां नागानिष्ट्वा विधानतः । नागेभ्यो ह्यभयं लब्ध्वा मोदते सह बांधवैः ॥ ५९ ॥

மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ பஞ்சமியில் விதிப்படி நாகதேவர்களை வழிபட்டால், நாகர்களிடமிருந்து அபயம் பெற்று உறவினருடன் மகிழ்வான்.

Verse 60

पौषेऽपि शुक्लपञ्चम्यां सम्पूज्य मधुसूदनम् । लभते बाञ्छितान्कामान्नात्र कार्या विचारणा ॥ ६० ॥

பௌஷ மாதத்திலும் சுக்ல பஞ்சமியில் மதுசூதனன் (விஷ்ணு) அவரை முறையாக வழிபட்டால் விரும்பிய பயன்கள் கிடைக்கும்; இதில் ஐயம் வேண்டாம்.

Verse 61

पंचम्यां प्रतिमासे तु शुक्ले कृष्णे च नारद । पितॄणां पूजनं शस्तं नागानां चापि सर्वथा ॥ ६१ ॥

நாரதா! ஒவ்வொரு மாதமும் பஞ்சமியில்—சுக்லமும் கிருஷ்ணமும் ஆகிய இரு பக்ஷங்களிலும்—பித்ருக்களின் வழிபாடு நன்மை தருவது; நாகர்களின் வழிபாடும் எல்லாவிதத்திலும் உத்தமம்.

Verse 62

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थपञ्चमीव्रतनिरूपणं नाम चतुर्दशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११४ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹத் உபாக்யானத்தின் நான்காம் பாதத்தில், ‘பன்னிரண்டு மாதங்களில் பஞ்சமி விரத விளக்கம்’ எனும் நூற்று பதினான்காம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.