The Account of the Third-day Vow Observed through the Twelve Months (Tṛtīyā-vrata)

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि तृतीयाया व्रतानि ते । यानि सम्यग्विधायाशु नारी सौभाग्यमाप्नुयात् ॥ १ ॥

சனாதனன் கூறினான்—நாரதா, கேள்; த்ரிதீயா திதியின் விரதங்களை உனக்குச் சொல்கிறேன். அவற்றை முறையாகச் செய்தால் பெண் விரைவில் சௌபாக்யமும் நலனும் அடைவாள்.

Verse 2

चैत्रशुक्लतृतीयायां गौरीं कृत्वा सभर्तृकाम् । सौवर्णा राजतीं वापि ताम्नीं वा मृण्ययीं द्विज ॥ २ ॥

இருமுறை பிறந்தவனே, சைத்ர மாத சுக்ல பக்ஷ த்ரிதீயாவில், கௌரியின் உருவத்தை அவளுடைய கணவருடன் சேர்த்து செய்ய வேண்டும்—தங்கம், அல்லது வெள்ளி, அல்லது செம்பு, அல்லது மண் ஆகியவற்றில்.

Verse 3

अभ्यर्च्य गन्धपुष्पाद्यैर्वस्त्रैराभरणैः शुभैः । दूर्वाकांडैश्च विधिवत्सोपवासा तु कन्यका ॥ ३ ॥

நறுமணம், மலர்கள் முதலியவற்றாலும், மங்களமான ஆடைகள் மற்றும் ஆபரணங்களாலும், விதிப்படி தூர்வா புல்லின் தண்டுகளாலும் வழிபட்டு, அந்த கன்னி உபவாசம் இருக்க வேண்டும்.

Verse 4

वरार्थिनी च सौभाग्यपुत्रभर्त्रर्थिनी तथा । द्विजभार्या भर्तृमतीः कन्यकां वा सुलक्षणाः ॥ ४ ॥

தகுதியான வரனை நாடும் கன்னி, சௌபாக்கியத்தை வேண்டும்நங்கை, மகன் அல்லது கணவனின் நலனை விரும்புபவள்; அதுபோல கணவருடன் இணைந்த இருபிறப்பன் மனைவி அல்லது சுலக்ஷண கன்னி—இவர்கள் அனைவரும் இங்கு ஏற்றவர்கள்।

Verse 5

सिंदूरांजनवस्त्राद्यैः प्रतोष्य प्रीतमानसा । रात्रौ जागरणं कुर्याद्व्रतसंपूर्तिकाम्यया ॥ ५ ॥

சிந்தூரம், அஞ்சனம், ஆடைகள் முதலியவற்றை அர்ப்பணித்து மகிழ்ந்த மனத்துடன் (தேவியை) திருப்திப்படுத்த வேண்டும்; விரதம் நிறைவேற வேண்டி இரவில் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 6

ततस्तां प्रतिमां विप्र गुरवे प्रतिपादयेत् । धातुजां मृन्मयीं वा तु निक्षिपेच्च जलाशये ॥ ६ ॥

பின்னர், ஓ பிராமணரே, அந்தப் பிரதிமையை குருவுக்கு சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; அது உலோகமாயினும் மண்ணாயினும், பின்னர் நீர்த்தேக்கத்தில் விசர்ஜனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 7

एवं द्वादशवर्षाणि कृत्वा गौरीव्रतं शुभम् । धेनुद्वादशसंकल्पं दद्यादुत्सर्गसिद्धये ॥ ७ ॥

இவ்வாறு பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மங்களமான கௌரீ-விரதத்தை அனுஷ்டித்து, உத்ஸர்கம் நிறைவேற ‘தேனு-த்வாதச-சங்கல்பம்’ எனும் விரததானத்தை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 8

किमत्र बहुनोक्तेन गौरी सौभाग्यदायिनी । स्त्रीणां यथा तथा नान्या विद्यते भुवनत्रये ॥ ८ ॥

இங்கே அதிகம் சொல்ல வேண்டுமா? கௌரீ சௌபாக்கியத்தை அருள்பவள்; பெண்களுக்கு மூவுலகிலும் அவளுக்கு ஒப்பானவர் வேறு இல்லை।

Verse 9

धनं पुत्रान्पतिं विद्यामाज्ञासिद्धिं यशः सुखम् । लभते सर्वमेवेष्टं गौरीमभ्यर्च्य भक्तितः ॥ ९ ॥

பக்தியுடன் கௌரியை வழிபட்டால் செல்வம், பிள்ளைகள், நல்ல கணவர், கல்வி, ஆணை நிறைவேற்றும் சித்தி, புகழ், இன்பம்—எல்லா விருப்பங்களும் கிடைக்கும்।

Verse 10

राधशुक्लतृतीया या साक्षया परिकीर्तिता । तिथिस्त्रोतायुगाद्या सा कृतस्याक्षयकारिणी ॥ १० ॥

‘ராதா’ எனப் புகழப்படும் சுக்ல திதியான த்ருதியை ‘அக்ஷயா’ என்று கூறுவர். அது புனிதத் திதிகளின் இரட்டையில் முதன்மை; அன்றுச் செய்யும் செயல் புண்ணியமாகவும் பலனாகவும் அழியாததாகும்।

Verse 11

द्वे शुक्ले द्वे तथा कृष्णे युगादी कवयो विदुः । शुक्ले पूर्वाह्णिके ग्राह्ये कृष्णे चैव तपस्यथ ॥ ११ ॥

யுகாதிகள் நான்கு வகை என்று ஞானிகள் கூறுவர்—இரண்டு சுக்லப் பக்ஷத்தில், இரண்டு கிருஷ்ணப் பக்ஷத்தில். சுக்லத்தில் வந்தால் முற்பகலில் அனுஷ்டிக்க வேண்டும்; கிருஷ்ணத்தில் வந்தால் அதற்கேற்ற தபம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 12

द्वापरं हि कलिर्भाद्रे प्रवृत्तानि युगानि वै । तत्र राधतृतीयायां श्रीसमेतं जगद्गुरुम् ॥ १२ ॥

த்வாபரமும் கலியும் பாஹ்த்ரபத மாதத்தில் தொடங்குகின்றன. அப்போது ‘ராதா-த்ருதியை’ நாளில் ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) உடன் உலககுருவான பகவானை வழிபட வேண்டும்।

Verse 13

नारायणं समभ्यर्चेत्पुष्पधूपविलेपनैः । यद्वा गंगांभसि स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३ ॥

மலர்கள், தூபம், சந்தனாதி அனுலேபனங்களால் நாராயணனை முறையாக வழிபட வேண்டும்; அல்லது கங்கையின் நீரில் நீராடினால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்।

Verse 14

अक्षतैः पूजयेद्विष्णुं स्नायादप्यक्षतैर्नरः । सक्तून्संभोजयेद्विप्रान्स्वयमभ्यवहरेच्च तान् ॥ १४ ॥

மனிதன் அக்ஷதை (முறியாத அரிசி) கொண்டு திருமால் (விஷ்ணு) வழிபட வேண்டும்; அக்ஷதையாலேயே நீராடவும் வேண்டும். பிராமணர்களுக்கு சத்து (யவ மாவு) உணவளித்து, தானும் அதையே பிரசாதமாக உண்ண வேண்டும்.

Verse 15

एवं कृतविधिर्विप्र नरो विष्णुपरायणः । विष्णुलोकमवाप्नोति सर्वदेवनमस्कृतः ॥ १५ ॥

ஓ பிராமணரே! இவ்வாறு விதியை முறையாக நிறைவேற்றி விஷ்ணு-பராயணனாக இருப்பவன் விஷ்ணுலோகத்தை அடைகிறான்; எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படுகிறான்.

Verse 16

अथ ज्येष्ठतृतीया तु शुक्ला रंभेति नामतः । तस्यां सभार्यं विधिवत्पूजयेद्वाह्मणोत्तमम् ॥ १६ ॥

இப்போது ஜ்யேஷ்ட மாதத்தின் சுக்லபட்சத் திருதியை ‘ரம்பா’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்நாளில் விதிப்படி, அவரது மனைவியுடன் கூடிய சிறந்த பிராமணரை வழிபட வேண்டும்.

Verse 17

गन्धपुष्पांशुकाद्यैस्तु नारी सौभाग्यकाम्यया । रंभाव्रतमिदं विप्र विधिवत्समुपाश्रितम् ॥ १७ ॥

ஓ விப்ரரே! திருமண வாழ்வில் சௌபாக்யம் வேண்டி, பெண் மணம், மலர், ஆடை முதலியவற்றுடன் இந்த ‘ரம்பா-விரதத்தை’ விதிப்படி மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 18

ददाति वित्तं पुत्रांश्च मतिं धर्मे शुभावहाम् । अथाषाढतृतीयायां शुक्लायां शुक्लवाससा ॥ १८ ॥

இது செல்வமும் புதல்வர்களும் அளித்து, தர்மத்தில் மங்களகரமான மனப்பாங்கையும் தருகிறது. பின்னர் ஆஷாட மாதத்தின் சுக்லபட்சத் திருதியை அன்று வெண்மையான ஆடைகளை அணிய வேண்டும்.

Verse 19

केशवं तु सलक्ष्मीकं सस्त्रीके तु द्विजेऽर्चयेत् । भोजनैः सुरभीदानैर्वस्त्रैश्चापि विभूषणैः ॥ १९ ॥

லட்சுமியுடன் கூடிய கேசவனை வழிபடுவதற்காக, மனைவியுடன் உள்ள பிராமணரைப் பூஜித்து; அன்னம், பால் தரும் பசு தானம், ஆடைகள் மற்றும் ஆபரணங்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 20

प्रियेर्वाक्यैर्भृशं प्रीता नारी सौभाग्यवांछया । समुपास्य व्रतं चैतद्धनधान्यसमन्विता ॥ २० ॥

அன்பரின் வார்த்தைகளால் மிக மகிழ்ந்த, நல்வாழ்வு விரும்பும் பெண் இந்த விரதத்தை முறையாக அனுஷ்டித்தால், செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தவளாகிறாள்।

Verse 21

देवदेवप्रसादेन विष्णुलोकमवाप्नुयात् । नभः शुक्लतृतीयायां स्वर्णगौरीव्रतं चरेत् ॥ २१ ॥

தேவர்களின் தேவனின் அருளால் விஷ்ணுலோகம் அடையலாம்; ஆகவே நபஸ் (பாத்ரபத) மாத சுக்லபட்ச த்ருதியையில் ‘ஸ்வர்ண-கௌரீ விரதம்’ அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 22

उपचारैः षोडशभिर्भवानीमभिपूजयेत् । पुत्रान्देहि धनं देहि सौभाग्यं देहि सुव्रते ॥ २२ ॥

பதினாறு உபசாரங்களால் பவானியைப் பூஜித்து இவ்வாறு வேண்ட வேண்டும்—“ஹே சுவிரதையே தேவியே, புதல்வரைத் தாரும்; செல்வம் தாரும்; நல்வாழ்வு தாரும்।”

Verse 23

अन्यांस्च सर्वकामान्मे देहि देहि नमोऽस्तु ते । एवं संप्रार्थ्य देवेशीं भवानीं भवसंयुताम् ॥ २३ ॥

“எனது மற்ற எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்று, நிறைவேற்று; உமக்கு நமஸ்காரம்.” இவ்வாறு பவ (சிவன்) உடன் இணைந்த தேவேசி பவானியை உருக்கமுடன் வேண்ட வேண்டும்।

Verse 24

व्रतसंपूर्तिकामा तु वायनं दापयेत्तथा । एवं षोडशवर्षाणि कृत्वा नारी व्रतं शुभम् ॥ २४ ॥

விரதம் நிறைவேற வேண்டும் என விரும்பும் பெண் விதிப்படி ‘வாயனம்’ (நியமிக்கப்பட்ட தானம்) அளிக்கச் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு பதினாறு ஆண்டுகள் இந்த மங்கள விரதத்தை அனுஷ்டித்தால் அது முறையாக நிறைவேறும்.

Verse 25

उद्यापनं चरेद्भक्त्या वित्तशाठ्यविवर्जिता । मंडपे मण्डले शुद्धे गणेशादिसुरार्चनम् ॥ २५ ॥

அவள் பக்தியுடன், செல்வம் குறித்து ஏமாற்றமின்றி, உத்யாபனத்தைச் செய்ய வேண்டும். தூய மண்டபத்திலும் பரிசுத்த மண்டலத்திலும் கணேசன் முதலிய தேவர்களை வழிபட வேண்டும்.

Verse 26

कृत्वा ताम्रमयं पात्रं कलशोपरिविन्यसेत् । सौवर्णीं प्रतिमां तत्र भवान्याः प्रतिपूजयेत् ॥ २६ ॥

செம்புப் பாத்திரத்தை அமைத்து அதன் மேல் கலசத்தை நிறுவ வேண்டும். அங்கே பவானி தேவியின் பொன் விக்ரகத்தை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 27

गंधपुष्पादिभिः सम्यक् ततो होमं समाचरेत् । वेणुपात्रैः षोडशभिः पक्वान्नपरिपूरितैः ॥ २७ ॥

பின்னர் சந்தனம், மலர்கள் முதலியவற்றால் முறையாக அர்ச்சித்து ஹோமம் செய்ய வேண்டும். சமைத்த அன்னத்தால் முழுமையாக நிரப்பப்பட்ட பதினாறு மூங்கில் பாத்திரங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 28

समर्प्य देव्यै नैवेद्यं द्विजेष्वेतन्निवेदयेत् । वायनं च ततः पश्चाद्दद्यात्संबन्धिबन्धुषु ॥ २८ ॥

தேவிக்கு நைவேத்யம் சமர்ப்பித்து, அதையே த்விஜர்களுக்கு (பிராமணர்களுக்கு) வழங்க வேண்டும். பின்னர் வாயனத்தை உறவினர்கள் மற்றும் குலத்தாரிடையே பகிர வேண்டும்.

Verse 29

प्रतिमां गुरवे दत्त्वा द्विजेभ्यो दक्षिणां तथा । पूर्णं लभेत्फलं नारी व्रताचरणतत्परा ॥ २९ ॥

குருவிற்கு பிரதிமையை அர்ப்பணித்து, இருமுறை பிறந்தவர்களான த்விஜர்களுக்கு விதிப்படி தக்ஷிணை அளித்தால், விரத அனுஷ்டானத்தில் உறுதியான பெண் அந்த விரதத்தின் முழுப் பலனை அடைவாள்।

Verse 30

भाद्रशुक्लतृतीयायां व्रतं वै हारितालकम् । कुर्याद्भक्त्या विधानेन पाद्यार्ध्यार्चन पूर्वकम् ॥ ३० ॥

பாத்ரபத மாதம் சுக்ல பக்ஷத்தின் திருதியை நாளில் ஹாரிதாலக விரதத்தை நிச்சயமாக அனுஷ்டிக்க வேண்டும்; பக்தியுடன் விதிப்படி முதலில் பாத்யம், அர்க்யம் அர்ப்பணித்து பின்னர் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்।

Verse 31

ततस्तु कांचने पात्रे राजते चापि ताम्रके । वैणवे मृन्मये वापि विन्यस्यान्नं सदक्षिणम् ॥ ३१ ॥

பின்னர் பொன் பாத்திரம், வெள்ளிப் பாத்திரம் அல்லது செம்புப் பாத்திரத்தில்—அல்லது மூங்கில்/மண் பாத்திரத்திலும்—தக்ஷிணையுடன் அன்னத்தை வைத்து முறையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 32

सफलं च सवस्त्रं च द्विजाय प्रतिपादयेत् । तदंते पारणं कुर्यादिष्टबन्धुजनैः सह ॥ ३२ ॥

த்விஜருக்கு பழங்களும் ஆடையும் சேர்த்து அளிக்க வேண்டும். அதன் முடிவில், அன்புடைய நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களுடன் பாரணம் (விரத நிறைவு) செய்ய வேண்டும்।

Verse 33

एवं कृतव्रता नारी भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । व्रतस्यास्य प्रभावेण गौरीसहचरीभवेत् ॥ ३३ ॥

இவ்வாறு விரதத்தை முறையாக அனுஷ்டித்த பெண் மனம் கவரும் இன்பங்களை அனுபவித்து, இந்த விரதத்தின் பிரபாவத்தால் கௌரி (பார்வதி)யின் துணைவியாக ஆகிறாள்।

Verse 34

सौभाग्यद्रव्यवस्त्राणि वंशपात्राणि षोडश । दातव्यानि प्रयत्नेन ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ३४ ॥

சௌபாக்கியத்தை வளர்க்கும் பொருட்கள், ஆடைகள், மேலும் வம்சப் பாத்திரங்கள் எனும் பதினாறு தானங்களை விதிப்படி பிராமணர்களுக்கு முயற்சியுடன் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 35

अन्येभ्यो विप्रवर्येभ्यो दक्षिणां च प्रयत्नतः । भूयसीं च ततो दद्याद्विप्रेभ्यो देवितुष्टये ॥ ३५ ॥

மற்ற சிறந்த பிராமணர்களுக்கும் கவனத்துடன் தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் தேவன் திருப்திக்காக பிராமணர்களுக்கு இன்னும் அதிகமாகத் தானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 36

एवं या कुरुते नारी व्रतं सौभाग्यवर्द्धनम् । सा तु देवीप्रसादेन सौभाग्यं लभते ध्रुवम् ॥ ३६ ॥

இவ்வாறு சௌபாக்கியத்தை வளர்க்கும் விரதத்தைச் செய்கிற பெண், தேவியின் அருளால் நிச்சயமாகச் சௌபாக்கியத்தை அடைகிறாள்।

Verse 37

यदा तृतीया भाद्रे तु हस्तर्क्षसहिता भवेत् । हस्तगौरीव्रतं नाम तदुद्दिष्टं हि शौरिणा ॥ ३७ ॥

பாத்ரபத மாதத்தில் திருதியை திதி ஹஸ்த நக்ஷத்திரத்துடன் சேர்ந்தால், அது ‘ஹஸ்த-கௌரீ விரதம்’ எனப்படும்; இதை ஷௌரி (ஸ்ரீ விஷ்ணு) விதித்தார்।

Verse 38

तथा कोटीश्वरी नाम व्रतं प्रोक्तं पिनाकिना । लक्षेश्वरी चैव तथा तद्विधानमुदीर्यते ॥ ३८ ॥

அதேபோல் ‘கோடீஸ்வரீ’ எனும் விரதம் பினாகி (சிவன்) கூறினார்; மேலும் ‘லக்ஷேஸ்வரீ’ எனும் விரதமும் அதன் விதிமுறையுடன் விளக்கப்படுகிறது।

Verse 39

अस्यां व्रतं तु संग्राह्यं यावद्वर्षचतुष्टयम् । उपवासेन कर्तव्यं वर्षे वर्षे तु नारद ॥ ३९ ॥

இந்த முறையில் இந்த விரதத்தை நான்கு ஆண்டுகள் வரை ஏற்க வேண்டும். ஓ நாரதா, ஆண்டுதோறும் நோன்புடன் இதைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 40

अखंडानां तंडुलानां तिलानां वा मुनीश्वर । लक्षमेकं विशोध्याथ क्षिपेत्पयसि संसृते ॥ ४० ॥

முனிவரே, உடையாத அரிசித் தானியங்கள் அல்லது எள்ளு—இவற்றில் ஒரு இலட்சத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி, முறையாகச் சமைத்த பாலில் பின்னர் இட வேண்டும்.

Verse 41

तत्पक्वेन तु निर्माय देव्या मूर्तिं सुशोमनाम् । प्रकरे गंधपुष्पाणां पुष्पमालाविभूषिताम् ॥ ४१ ॥

பின்னர் நன்கு சமைந்த அந்தப் பொருளால் தேவியின் மிக அழகிய திருவுருவை உருவாக்கி, மலர்மாலைகளால் அலங்கரித்து, மணமிகு மலர்களால் சூழச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 42

संस्थाप्य पार्वतीं तत्र पूजयेद्भक्तिभावितः । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैर्दीपैर्नैवेद्यविस्तरैः ॥ ४२ ॥

அங்கே பார்வதியை நிறுவி, பக்தியால் நிறைந்த மனத்துடன் வழிபட வேண்டும்—சந்தனம் போன்ற மணப்பொருட்கள், மலர்கள், தூபம், தீபம், மற்றும் விரிவான நைவேத்யங்களுடன்.

Verse 43

विविधैश्च फलैर्विप्र नमस्कृत्य क्षमापयेत् । ततो विसर्जयद्देवीं जलमध्येऽथ दक्षिणाम् ॥ ४३ ॥

விப்ரரே, பலவகை பழங்களை அர்ப்பணித்து வணங்கி, தேவியிடம் மன்னிப்பை வேண்ட வேண்டும். பின்னர் நீரின் நடுவில் தேவியை விசர்ஜனம் செய்து, அதன் பின் தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 44

दत्त्वा विधिज्ञविप्रेभ्यो भुञ्जीयाच्च परे दिने । इति ते कथितं विप्र कोटिलक्षेश्वरीव्रतम् ॥ ४४ ॥

விதி அறிந்த பிராமணர்களுக்கு விதிப்படி தானம் அளித்து, அடுத்த நாளில் உணவு கொள்ள வேண்டும். ஓ விப்ரரே, இவ்வாறு கோடிலக்ஷேஸ்வரீ விரதம் உமக்கு உரைக்கப்பட்டது.

Verse 45

गौरीलोकं प्रयात्यंते व्रतस्यास्य प्रभावतः । इषशुक्लतृतीयायां बृहद्गौरीव्रतं चरेत् ॥ ४५ ॥

இந்த விரதத்தின் மகிமையால் இறுதியில் கௌரீலோகம் அடைவர். ஆகவே ஈஷ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ த்ருதியையில் ‘பிருஹத் கௌரீ’ விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 46

पंचवर्षं विधानेन पूर्वोक्तेनैव नारद । आचार्यं पूजयेदंते विप्रानन्यान्धनादिभिः ॥ ४६ ॥

ஓ நாரதா, முன் கூறிய விதிமுறையின்படியே ஐந்து ஆண்டுகள் (இவ்விரதத்தை) அனுஷ்டிக்க வேண்டும். முடிவில் ஆசாரியரைப் பூஜித்து, பிற பிராமணர்களையும் செல்வம் முதலிய தானங்களால் கௌரவிக்க வேண்டும்.

Verse 47

सुवासिनीः पंच पूज्या वस्त्रालंकारचन्दनैः । कंचुकैश्चैव ताटंकैः कंठसूत्रैर्हरिप्रियाः ॥ ४७ ॥

ஹரிக்கு பிரியமான ஐந்து சுவாசினிகளை ஆடைகள், அணிகலன்கள், சந்தனம் ஆகியவற்றால் பூஜிக்க வேண்டும்; மேலும் கஞ்சுகம், காதணிகள் (தாடங்கம்), கழுத்து நூல் ஆகியவற்றையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 48

वंशपात्राणि पंचैव सूत्रैः संवेष्टितानि च । सिंदूरं जीरकं चैव सौभाग्यद्रव्यसंयुतम् ॥ ४८ ॥

நூல்களால் சுற்றப்பட்ட ஐந்து மூங்கில் பாத்திரங்களைத் தயாரிக்க வேண்டும்; மேலும் சிந்தூரம், சீரகம், மற்றும் சௌபாக்யம் அளிக்கும் மங்களப் பொருட்களையும் சேர்த்திருக்க வேண்டும்.

Verse 49

गोधीमपिष्टजातं च नवापूपं फलादिकम् । वायनानि च पंचैव ताभ्यो दद्याच्च भोजयेत् ॥ ४९ ॥

கோதுமை மாவால் செய்த படையல்கள், புதிதாகச் செய்த அபூபம், பழங்கள் முதலியவற்றையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பின்னர் ஐந்து வாயனங்களைத் தயாரித்து அவர்களுக்கு அளித்து, அவர்களை உணவும் உண்ணச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 50

अर्घं दत्त्वा वायनानि पश्चाद्भुंजीत वाग्यता । तत्फलं धारयेत्कंठे सर्वकामसमृद्धये ॥ ५० ॥

அர்க்யம் அர்ப்பணித்து, பின்னர் விதிப்படி வாயனங்களை அளித்த பின், வாக்கு கட்டுப்பாட்டுடன் அதன் பின் உணவு உண்ண வேண்டும். எல்லா விருப்பங்களின் செழிப்பிற்காக அந்தப் பழத்தை கழுத்தில் அணிய வேண்டும்.

Verse 51

ततः प्रातः समुत्थाय सालंकारा सखीजनैः । गीतवाद्ययुता नद्यां गौरीं तां तु विसर्जयेत् ॥ ५१ ॥

பின்னர் காலையில் எழுந்து, அலங்காரங்களால் அலங்கரித்து, தோழியருடன்—பாடலும் வாத்தியங்களும் உடன்—அந்த கௌரியை நதியில் விசர்ஜனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 52

आहूतासि मयाभद्रे पूजिता च यथा विधि । मम सौभाग्यदानाय यथेष्टं गम्यतां त्वया ॥ ५२ ॥

அம்மை பத்திரே! உன்னை நான் ஆவாஹனம் செய்து, விதிப்படி பூஜித்தேன். எனக்கு சௌபாக்கியம் அருளுவதற்காக, இப்போது நீ விரும்பியபடி புறப்படுவாயாக.

Verse 53

एवं कृत्वा व्रतं भक्त्या द्विज देवीप्रसादतः । भुक्त्वा भोगांस्तु देहांते गौरीलोकमवाप्नुयात् ॥ ५३ ॥

ஓ த்விஜரே! இவ்வாறு பக்தியுடன் விரதம் செய்தால், தேவியின் அருளால் விரும்பிய போகங்கள் கிடைக்கும்; உடல் முடிவில் கௌரீலோகத்தை அடைவான்.

Verse 54

ऊर्जशुक्लतृतीयायां विष्णुगौरीव्रतं चरेत् । पूजयित्वा जगद्वन्द्यामुपचारैः पृथग्विधैः ॥ ५४ ॥

ஊர்ஜ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷத் திருதியையில் விஷ்ணு-கௌரீ விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். உலகம் வணங்கும் தேவியை பலவகைத் தனித்தனியான உபசாரங்களால் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 55

सुवासिनीं भोजयित्वा मङ्गलद्रव्यपूजिताम् । विसर्जयेत्प्रणम्यैनां विष्णुगौरीप्रतुष्टये ॥ ५५ ॥

சௌபாக்யவதியான (சுவாசினி) பெண்ணுக்கு உணவளித்து, மங்களப் பொருட்களால் மரியாதை செய்ய வேண்டும். பின்னர் அவளுக்கு வணங்கி விடைபெற வேண்டும்—விஷ்ணு-கௌரீ திருப்திக்காக.

Verse 56

मार्गशुक्लतृतीयायां हरगौरीव्रतं शुभम् । कृत्वा पूर्वविधानेन पूजयेज्जगदंबिकाम् ॥ ५६ ॥

மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷத் திருதியையில் புனிதமான ஹர-கௌரீ விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். முன் கூறிய முறையின்படி ஜகதம்பிகையைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 57

एतद्व्रतप्रभावेण भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । देवीलोकं समासाद्य मोदते च तया सह ॥ ५७ ॥

இந்த விரதத்தின் மகிமையால் மனம் கவரும் இன்பங்களை அனுபவித்து, தேவியின் லோகத்தை அடைந்து அங்கே அவளுடன் சேர்ந்து மகிழ்கிறான்.

Verse 58

पौषशुक्लतृतीयायां ब्रह्मगौरीव्रतं चरेत् । पूर्वोक्तेन विधानेन पूजितापि द्विजोत्तम ॥ ५८ ॥

பௌஷ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷத் திருதியையில் பிரஹ்ம-கௌரீ விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். ஓ இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவரே! முன் கூறிய முறையின்படியே அவளைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 59

ब्रह्मगौरीप्रसादेन मोदते तत्र संगता । माघशुक्लतृतीयायां पूज्या सौभाग्यसुंदरी ॥ ५९ ॥

பிரம்ம-கௌரியின் அருளால் அவள் அங்கே கூட்டத்துடன் மகிழ்கிறாள். மாக மாத சுக்ல த்ருதியையில் ‘சௌபாக்ய-சுந்தரி’ தேவியை வழிபட வேண்டும்.

Verse 60

पूर्वोक्तेन विधानेन नालिकेरार्घ्यदानतः । प्रसन्ना दिशति स्वीयं लोकं तु व्रततोषिता ॥ ६० ॥

முன்னர் கூறிய விதிப்படி தேங்காயுடன் அர்க்யம் அளித்தால், விரதத்தால் திருப்தியடைந்த தேவி மகிழ்ந்து தன் திவ்ய லோகத்தை அருள்கிறாள்.

Verse 61

फाल्गुनस्य सिते पक्षे तृतीया कुलसौख्यदा । पूजिता गन्धपुष्पाद्यैः सर्वमङ्गलदा भवेत् ॥ ६१ ॥

பால்குன மாத சுக்ல த்ருதியை குடும்ப சுகத்தை அளிக்கும். நறுமணம், மலர் முதலியவற்றால் வழிபட்டால் அது எல்லா மங்களங்களையும் அருளும்.

Verse 62

सर्वासु च तृतीयासु विधिः साधारणो मुने । देवीपूजा विप्रपूजा दानं होमो विसर्जनम् ॥ ६२ ॥

முனிவரே! எல்லா த்ருதியைகளிலும் விதி பொதுவானதே—தேவி பூஜை, பிராமண பூஜை, தானம், ஹோமம், விசர்ஜனம்.

Verse 63

इत्येवं कथितानीह तृतीयाया व्रतानि ते । भक्त्या कृतानि चेष्टांस्तु कामान्दर्द्युमनोगतान् ॥ ६३ ॥

இவ்வாறு இங்கே த்ருதியை விரதங்கள் உனக்கு கூறப்பட்டன. பக்தியுடன் செய்தால் மனத்தில் உள்ள விருப்பக் காமனைகள் நிறைவேறும்.

Verse 64

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासतृतीयाव्रतकथनं नाम द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११२ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பாதத்தில், ‘பன்னிரண்டு மாதங்களில் த்ரிதீயா விரதக் கதனம்’ எனப்படும் நூற்றுப் பன்னிரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।