The Exposition of the Pratipadā Vrata for the Twelve Months

Verse 1

नारद उवाच । पुराणसूत्रमखिलं श्रुतं तव मुखाद्विभो । मरीचये यथा प्रोक्तं ब्रह्मणा परमेष्ठिना ॥ १ ॥

நாரதர் கூறினார்—ஓ விபோ! பரமேஷ்டி பிரம்மா மரீசியிடம் உரைத்ததுபோல, உங்கள் திருவாயிலிருந்து நான் முழு புராணசூத்திரத்தையும் கேட்டேன்।

Verse 2

अधुना तु महाभाग तिथीनां वै कथानकम् । क्रमतो मह्यमाख्याहि यथा स्याद्वतनिश्चयः ॥ २ ॥

இப்போது, ஓ மஹாபாக! திதிகளின் விவரத்தை எனக்கு வரிசையாக உரையுங்கள்; அதனால் விரதங்களின் தீர்மானம் தெளிவாகும்।

Verse 3

यस्मिन्मासे तु या पुण्या तिथिर्येन उपासिता । यद्विधानं च पूजादेस्तत्सर्वं वद सांप्रतम् ॥ ३ ॥

எந்த எந்த மாதத்தில் எந்த புண்ணியத் திதி வழிபடத்தக்கதோ, எந்த விதிமுறையால் அதை பக்தியுடன் அனுஷ்டிக்க வேண்டுமோ—பூஜை முதலான கருமங்களின் முறையனைத்தையும் இப்போது எனக்கு முழுமையாகச் சொல்லுங்கள்।

Verse 4

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि तिथीनां ते व्रतं पृथक् । तिथीशानुक्रमादेव सर्वसिद्धिविधायकम् ॥ ४ ॥

சனாதனன் கூறினான்—நாரதா, கேள்; திதிகளின் விரதங்களை நான் தனித்தனியாக விளக்குகிறேன். திதிகளின் அதிபதிகளின் சரியான வரிசையைப் பின்பற்றுதலே எல்லாச் சித்திகளையும் அளிப்பதாகும்।

Verse 5

चैत्रे मासि जगद्ब्रह्मा ससज प्रथमेऽहनि । शुक्लपक्षे समग्रं वै तदा सूर्योदये सति ॥ ५ ॥

சைத்ர மாதத்தில், சுக்லபட்சத்தின் முதல் நாளில், சூரியோதய நேரத்தில், ஜகத்-பிரம்மா முழு உலகையும் படைத்தான்।

Verse 6

वत्सरादौ वसंतादौ बलिराज्ये तथैव च । पूर्वविद्धैव कर्तव्या प्रतिपत्सर्वदा बुधैः ॥ ६ ॥

வருடத் தொடக்கத்திலும், வசந்தத் தொடக்கத்திலும், அதுபோல பலிராஜ்யம் தொடர்பான காலத்திலும்—பிரதிபத் திதியை எப்போதும் ‘பூர்வவித்தா’ விதிப்படி அறிவுடையோர் அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 7

तत्र कार्या महाशांतिः सर्वकल्मषनाशिनी । सर्वोत्पातप्रशमनी कलिदुष्कृतहारिणी ॥ ७ ॥

அங்கே மகாசாந்தி கருமத்தைச் செய்ய வேண்டும்—அது எல்லாக் கல்மஷங்களையும் அழிப்பது, அனைத்து அபசகுனங்களையும் பேரிடர்களையும் தணிப்பது, கலியுகத் துஷ்கிருதங்களின் விளைவுகளை அகற்றுவது ஆகும்।

Verse 8

आयुः प्रदापुष्टिकरी धनसौभाग्यवर्द्धिनी । मंगल्या च पवित्रा च लोकद्वयमुखावहा ॥ ८ ॥

இது ஆயுளை அருளி, புஷ்டியை அளித்து, செல்வமும் சௌபாக்கியமும் வளர்க்கிறது. இது மங்களகரமும் பரிசுத்தமும் ஆகி, இவ்வுலகமும் மறுவுலகமும்—இரண்டின் நலத்திற்கும் வழி நடத்துகிறது।

Verse 9

तस्यामादौ तु संपूज्यो ब्रह्मा वह्निवपुर्धरः । पाद्यार्ध्यपुष्पधूपैश्च वस्त्रालंकारभोजनैः ॥ ९ ॥

அந்த விதியில் முதலில் அக்னிச்வரூப உடலுடைய பிரம்மதேவரை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்—பாத்யம், அர்க்யம், மலர்கள், தூபம், மேலும் ஆடை, ஆபரணம், உணவு ஆகியவற்றால்।

Verse 10

होमैर्बल्युपहारैश्च तथा ब्राह्मणतर्पणैः । ततः क्रमेण देवेभ्यः पूजा कार्या पृथक्पृथक् ॥ १० ॥

ஹோமங்கள், பலி-உபஹாரங்கள், மேலும் பிராமண தர்ப்பணம் ஆகியவற்றைச் செய்து; அதன் பின் வரிசையாகத் தெய்வங்களுக்கு ஒவ்வொன்றாகத் தனித்தனியாகப் பூஜை செய்ய வேண்டும்।

Verse 11

कृत्वोंकार नमस्कारं कुशोदकतिलाक्षतैः । सवस्त्रं सहिरण्यं च ततो दद्याद्दिजातये ॥ ११ ॥

ஓங்காரத்துடன் வணக்கம் செய்து, குசா கலந்த நீர், எள், அக்ஷதை ஆகியவற்றால்; பின்னர் த்விஜருக்கு ஆடையுடன் பொன்னையும் தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 12

दक्षिणां वेदविदुषे व्रतसंपूर्तिहेतवे । एवं पूजाविशेषेण व्रतं स्यात्सौरिसंज्ञकम् ॥ १२ ॥

விரதம் நிறைவேறுவதற்காக வேதத்தில் நிபுணரானவருக்கு தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும். இவ்விசேஷ பூஜை முறையால் இந்த அனுஷ்டானம் ‘சௌரி-விரதம்’ என அழைக்கப்படுகிறது।

Verse 13

आरोग्यदं नृणां विप्र तस्मिन्नेव दिने मुने । विद्याव्रतमपि प्रोक्तमस्यामेव तिथौ मुने ॥ १३ ॥

ஏ விப்ரரே, ஏ முனிவரே! இவ்விரதம் அதே நாளிலேயே மனிதர்க்கு ஆரோக்கியம் அளிக்கும். ஏ முனிவரே! இதே திதியிலே கல்வி-பேறு தரும் ‘வித்யா-விரதம்’ என்றும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 14

तिलकं नाम च प्रोक्तं कृष्णेनाजातशत्रवे । अथ ज्येष्ठे सिते पक्षे पक्षत्यां दिवसोदये ॥ १४ ॥

‘திலக’ எனப்படும் வழிபாட்டு விதியை ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அஜாதசத்ருவுக்கு உபதேசித்தார். அது ஜ்யேஷ்ட மாத சுக்லபட்ச அஷ்டமி திதியில், சூரியோதய வேளையில், முதலில் கூறப்பட்டது.

Verse 15

देवोद्यानभवं हृद्यं करवीरं समर्चयेत् । रक्ततन्तुरीधानं गंधधूपविलेपनैः ॥ १५ ॥

தேவர்களின் தோட்டங்களில் விளைந்த இனிய கரவீர மலரால் பக்தியுடன் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்; மேலும் சிவப்பு நூலால் கட்டிய சமித்து, நறுமண லேபனமும் தூபமும் கொண்டு வழிபட வேண்டும்.

Verse 16

प्ररूढसप्तधान्यैश्च नारगैर्बीजपूरकैः । अभ्युक्ष्याक्षततोयेन मंत्रेणेत्थं क्षमापयेत् ॥ १६ ॥

முளைத்த ஏழு தானியங்களும், மாதுளை மற்றும் பீஜபூரக (எலுமிச்சை) கனிகளும் கொண்டு; அக்ஷதம் கலந்த நீரைத் தெளித்து/அபிஷேகம் செய்து, இவ்விதம் மந்திரத்தால் மன்னிப்பு வேண்டி சமாதானப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 17

करवीर वृषावास नमस्ते भानुवल्लभ । दंभोलिमृडदुर्गादिदेवानां सततं प्रिय ॥ १७ ॥

ஏ கரவீரா, ஏ வृषாவாசா! ஏ சூரியனுக்குப் பிரியமானவனே, உனக்கு நமஸ்காரம். வஜ்ரதாரி இந்திரன், சிவன், துர்கை முதலிய தேவர்களுக்கு நீ எப்போதும் பிரியமானவன்.

Verse 18

आकृष्णेनेति वेदोक्तमंत्रेणेत्थं क्षमापयेत् । एवं भक्त्या समभ्यर्च्य दत्त्वा विप्राय दक्षिणाम् ॥ १८ ॥

‘ஆக்ருஷ்ணேனேதி’ எனத் தொடங்கும் வேதோக்த மந்திரத்தை ஜபித்து இவ்வாறு மன்னிப்பை வேண்ட வேண்டும். பின்னர் பக்தியுடன் முறையாக ஆராதித்து, பண்டித பிராமணருக்கு தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 19

प्रदक्षिणं ततः कुर्यात्पश्चात्स्वभवनं व्रजेत् । नभः शुक्ले प्रतिपदि लक्ष्मीबुद्धिप्रदायकम् ॥ १९ ॥

பின்னர் பிரதக்ஷிணை செய்து, அதன் பின் தன் இல்லத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். நபஸ் (பாத்ரபத) மாத சுக்லப் பக்ஷ பிரதிபதியில் செய்யப்படும் இவ்விரதம் லக்ஷ்மியும் புத்தியும் அளிக்கும்.

Verse 20

धर्मार्थकाममोक्षाणां निदानं परमं व्रतम् । सोमवारं समारभ्य सार्धमासत्रयं द्विज ॥ २० ॥

ஓ த்விஜனே! இப் பரம விரதம் தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றின் மூலமாகும். திங்கட்கிழமையிலிருந்து தொடங்கி மூன்றரை மாதங்கள் அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 21

कार्तिकासितभूतायामुपोष्यं व्रततत्परः । पूर्णायां शिवमभ्यर्च्य सुवण वंशसंयुतम् ॥ २१ ॥

கார்த்திக அமாவாசை இரவில் விரதநிஷ்டையுடன் உபவாசம் செய்ய வேண்டும். பௌர்ணமியில் சிவனை வழிபட்டு, பொன்-வம்சம் (பொன் மூங்கில்/தண்டு) உடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 22

वायनं सुमहत्पुण्यं देवताप्रीतिवर्धकम् । दद्याद्विप्राय संकल्प्य धनवृद्ध्यै मुनीश्वर ॥ २२ ॥

ஓ முனீஸ்வரா! ‘வாயன’ எனப்படும் தானம் மிகப் பெரிய புண்ணியத்தை அளித்து, தேவதைகளின் திருப்தியை வளர்க்கும். செல்வவிருத்திக்கான சங்கல்பத்துடன் அதை பிராமணருக்கு அளிக்க வேண்டும்.

Verse 23

भाद्रशुक्लप्रतिपदि व्रतं नाम्ना महत्तमम् । व्रतं मौनाह्वयं केचित्प्राहुरत्र शिवोऽर्च्यते ॥ २३ ॥

பாத்ரபத மாதத்தின் சுக்லபட்ச பிரதிபதையில் மிகச் சிறந்த ஒரு விரதம் உள்ளது. சிலர் இதை ‘மௌன விரதம்’ என்பர்; இவ்விரதத்தில் சிவன் வழிபடப்படுகிறார்.

Verse 24

नैवेद्यं तु पचेन्मौनी षोडशत्रिगुणानि च । फलानि पिष्टपक्वानि दद्याद्विप्राय षोडश ॥ २४ ॥

மௌனம் கடைப்பிடிப்பவன் நைவேத்யத்தை பதினாறின் மூன்றுமடங்கு அளவில் சமைக்க வேண்டும். மேலும் ஒரு பிராமணருக்கு பதினாறு பழங்களும், பதினாறு மாவால் செய்யப்பட்ட சமைத்த உணவுகளும் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 25

देवाय षोडशान्यानि भुज्यंते षोडशात्मना । सौवर्णं शिवमभ्यर्च्य कुम्भोपरि विधानवित् ॥ २५ ॥

விதானம் அறிந்தவர் அபிஷேகிக்கப்பட்ட கும்பத்தின் மேல் நிறுவப்பட்ட பொன்னால் செய்யப்பட்ட சிவனை முறையாக வழிபட வேண்டும். பின்னர் பதினாறுமுறைத் தன்மையுடன் தேவனுக்கு பதினாறு உபசாரங்களை அர்ப்பணித்து, பிரசாதமாகத் தானும் உண்ண வேண்டும்.

Verse 26

तत्सर्वं धेनुसहितमाचार्य्याय प्रदापयेत् । इदं कृत्वा व्रतं विप्र देव देवस्य शूलिनः ॥ २६ ॥

அவை அனைத்தையும்—பசுவுடன் சேர்த்து—ஆசாரியருக்கு அளிக்க வேண்டும். ஓ விப்ரரே! இவ்வாறு இந்த விரதத்தைச் செய்தால் தேவர்களின் தேவனான சூலின் (சிவன்) அருள் கிடைக்கும்.

Verse 27

चतुर्दशाब्दं देहांतं भुक्तभोगः शिवं व्रजेत् । आश्विने सितपक्षत्यां कृत्वाशोकव्रतं नरः ॥ २७ ॥

ஆச்வின மாத சுக்லபட்சத்தின் (நியத) திதியில் அசோக விரதம் செய்பவன் பதினான்கு ஆண்டுகள் உலக இன்பங்களை அனுபவிப்பான்; உடல் முடிவில் சிவனை அடைவான்.

Verse 28

अशोको जायते विप्रधनधान्यसमन्वितः । अशोकपूजनं तत्र कार्यं नियमतत्परैः ॥ २८ ॥

அங்கே பிராமணர், செல்வம், தானிய வளம் ஆகியவற்றுடன் கூடிய அசோக மரம் தோன்றுகிறது. அந்த இடத்தில் நியமநிஷ்டையுடையோர் அசோக மரத்தைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 29

व्रतांते द्वादशे वर्षे मूर्तिं चाशोकशाखिनः । समर्प्य गुरवे भक्त्या शिवलोके महीयते ॥ २९ ॥

விரதத்தின் முடிவில் பன்னிரண்டாம் ஆண்டில், அசோக மரத்துடன் தொடர்புடைய மூர்த்தியை பக்தியுடன் குருவிற்கு அர்ப்பணித்தால், சிவலோகத்தில் அவர் பெருமைப்படுத்தப்படுவார்.

Verse 30

अस्यामेव प्रतिपदि नवरात्रं समारभेत् । पूर्वाह्णे पूजयेद्देवीं घटस्थापनपूर्वकम् ॥ ३० ॥

இந்தப் பிரதிபதத் திதியிலேயே நவராத்திர விரதத்தைத் தொடங்க வேண்டும். முற்பகலில் கலசஸ்தாபனம் செய்து தேவியைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 31

अंकुरारोपणं कृत्वा यवैर्गोधूममिश्रितैः । ततः प्रतिदिनं कुर्यादेकभुक्तमयाचितम् ॥ ३१ ॥

யவத்துடன் கோதுமை கலந்து முளைநட்டு செய்த பின், தினமும் ஒருமுறை மட்டும் உணவு கொள்ள வேண்டும்; அது யாசிக்காமல் கிடைத்த (அயாசித) உணவாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 32

उपवासं यथाशक्ति पूजापाठजपादिकम् । मार्कंण्डेय पुराणोक्तं चरितत्रितयं द्विज ॥ ३२ ॥

இயன்ற அளவு உபவாசம் இருந்து, பூஜை, பாராயணம், ஜபம் முதலியவற்றைச் செய்ய வேண்டும். ஓ த்விஜனே, மார்கண்டேய புராணத்தில் கூறப்பட்ட மூன்று சரிதங்களையும் அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 33

पठनीयं नवदिनं भुक्तिमुक्ती अभीप्सता । कुमारीपूजनं तत्र प्रशस्तं भोजनादिभिः ॥ ३३ ॥

போகமும் மோட்சமும் விரும்புவோர் ஒன்பது நாட்கள் இதை பாராயணம் செய்ய வேண்டும். அந்த விரதத்தில் உணவளிப்பு முதலிய உபசாரங்களுடன் குமாரி பூஜை மிகச் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.

Verse 34

इत्थं कृत्वा व्रतं विप्र सर्वसिद्ध्यालयो नरः । जायते भुवि दुर्गायाः प्रसादान्नात्र संशयः ॥ ३४ ॥

ஓ விப்ரரே! இவ்விதமாக விரதத்தைச் செய்தால் மனிதன் எல்லாச் சித்திகளுக்கும் இருப்பிடமாகிறான். துர்கையின் அருளால் பூமியில் அப்படியே ஆகும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 35

अथोर्जसितपक्षत्यां नवरात्रोदितं चरेत् । विशेषादन्नकूटाख्यं विष्णुप्रीतिविवर्धनम् ॥ ३५ ॥

பின் ஊர்ஜ (ஆச்வின) மாதத்தின் சுக்லபட்சத்தில் நவராத்திரியில் கூறப்பட்ட விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். குறிப்பாக ‘அன்னகூட’ எனும் நைவேத்யத்தைச் செய்ய வேண்டும்; அது ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் திருப்தியை மிகுதியாக்கும்.

Verse 36

सर्वपाकैः सर्ददोहैः सर्वैः सर्वार्थसिद्धये । कर्तव्यमन्नकूटं तु गोवर्द्धनसमर्चने ॥ ३६ ॥

எல்லா நோக்கங்களும் நிறைவேற, கோவர்த்தன வழிபாட்டில் அன்னகூடத்தைச் செய்ய வேண்டும்—அனைத்து வகை சமைத்த உணவுகளும், பால் சார்ந்த எல்லா தயாரிப்புகளும் உடன்.

Verse 37

सायं गोभिः सह श्रीमद्गोवर्द्धनधराधरम् । समर्च्य दक्षिणीकृत्य भुक्तिमुक्ती समाप्नुयात् ॥ ३७ ॥

மாலையில் பசுக்களுடன் சேர்ந்து, பூமியைத் தாங்கும் கோவர்த்தனதாரி ஸ்ரீமான் பிரபுவை முறையாக வழிபட வேண்டும். பின்னர் தக்ஷிணை அர்ப்பணித்தால் போகமும் மோட்சமும் பெறலாம்.

Verse 38

अथ मार्गसिताद्यायां धनव्रतमनुत्तमम् । नक्तं विष्ण्वर्चनं होमैः सौवर्णीं हुतभुक्तनुम् ॥ ३८ ॥

இப்போது மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷத் திதியில் ஒப்பற்ற தனவிரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். இரவில் விஷ்ணுவை ஹோமங்களுடன் அர்ச்சித்து, பொன்னாலான உருவம்/ஹவியை அக்னியில் ஆஹுதி செய்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 39

रक्तवस्त्रयुगाच्छन्नां द्विजाय प्रतिपादयेत् । एवं कृत्वा धनैर्धान्यैः समृद्धो जायते भुवि ॥ ३९ ॥

சிவப்பு ஆடைகளின் ஒரு ஜோடியை (மூடியாக) இருபிறப்பாளரான பிராமணருக்கு அளிக்க வேண்டும். இவ்வாறு செய்தால் இவ்வுலகில் செல்வமும் தானியமும் நிறைந்து வளமடைவான்।

Verse 40

वह्निना दग्धपापस्तु विष्णुलोके महीयते । पौषशुक्लप्रतिपदि भानुमभ्यर्च्य भक्तितः ॥ ४० ॥

அக்னியால் பாவங்கள் எரிந்து நீங்கியவன் விஷ்ணுலோகத்தில் பெருமைப்படுத்தப்படுவான். பௌஷ மாதத்தின் சுக்ல பிரதிபதையில் பக்தியுடன் பானு (சூரியன்) வழிபட்டால் அத்தகைய புண்ணியம் கிடைக்கும்।

Verse 41

एकभक्तव्रतो मर्त्यो भानुलोकमवाप्नुयात् । माघशुक्लाद्यदिवसे वह्निं साक्षान्महेश्वरम् ॥ ४१ ॥

ஏகபக்த விரதம் மேற்கொள்ளும் மனிதன் பானுலோகம் (சூரியலோகம்) அடைவான். மாக மாத சுக்லபக்ஷத்தின் முதல் நாளில், நேரே மகேஸ்வர ரூபமான அக்னியை வழிபட வேண்டும்।

Verse 42

समभ्यर्च्य विधानेन समृद्धो जायते भुवि । अथ फाल्गुनशुक्लादौ देवदेवं दिगंबरम् ॥ ४२ ॥

விதிப்படி முறையாக வழிபட்டால் மனிதன் இவ்வுலகில் செழிப்படைவான். பின்னர் பால்குன மாத சுக்லபக்ஷத்தின் தொடக்கத்தில் தேவர்களின் தேவனாகிய திகம்பரப் பெருமானை வழிபட வேண்டும்।

Verse 43

धूलिधूसरसर्वांगं जलैरुक्षेत्समंततः । कर्मणा लौकिकेनापि संतुष्टो हि महेश्वरः ॥ ४३ ॥

தூசியால் முழு உடலும் மூடப்பட்டவரை எல்லாத் திசைகளிலும் நீர் தெளித்து சுத்தப்படுத்த வேண்டும். இத்தகைய சாதாரண உலகியலான சேவைச் செயலாலும் மகேஸ்வரர் (சிவன்) மகிழ்வார்.

Verse 44

स्वसायुज्यं प्रदिशति भक्त्या सम्यक्समर्चितः । वैशाखे तु सिताद्यायां विष्णुं विश्वविहारिणम् ॥ ४४ ॥

பக்தியுடன் முறையாக உலகமெங்கும் வலம் வரும் திருமால் (விஷ்ணு) வழிபடப்பட்டால்—சிறப்பாக வைசாக மாத சுக்லப் பக்கத் தொடக்க நாள்களில்—அவர் தம் சாயுஜ்யத்தை அருள்வார்.

Verse 45

समभ्यर्च्य विधानेन विप्रान्संभोजयेद्वती । एवं शुचिसिताद्यायां ब्रह्माणं जगतां गुरुम् ॥ ४५ ॥

விதிப்படி வழிபாடு செய்து பக்தியுள்ள பெண் பிராமணர்களுக்கு அன்னம் அளிக்க வேண்டும். இவ்வாறு தூய சுக்லப் பக்கத் தொடக்கத் திதியில் அவள் உலககுரு பிரம்மாவை வணங்குகிறாள்.

Verse 46

विष्णुना सहितो ब्रह्मा सर्वलोकेश्वरेश्वरः । स्वसायुज्यं प्रदिशति सर्वसिद्धिमवाप्नुयात् ॥ ४६ ॥

விஷ்ணுவுடன் கூடிய பிரம்மா—அனைத்து உலகங்களின் ஆளுநர்களுக்கும் மேலான பரமேசன்—பக்தருக்கு தம் சாயுஜ்யத்தை அருள்வார். அதைப் பெற்றால் முழுமையான ஆன்மிகச் சித்தி கிடைக்கும்.

Verse 47

आसु द्वादशमासानां प्रतिपत्सु द्विजोत्तम । व्रतानि तुभ्यं प्रोक्तानि भुक्तिमुक्तिप्रदानि च ॥ ४७ ॥

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே! பன்னிரண்டு மாதங்களின் பிரதிபத் திதிகளில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விரதங்களை உமக்கு இவ்வாறு கூறினேன்; அவை இன்பமும் முக்தியும் இரண்டையும் அளிப்பவை.

Verse 48

व्रतेष्वेतेषु सर्वेषु ब्रह्मचर्यं विधीयते । भोजने तु हविष्यान्नं सामान्यत उदाहृतम् ॥ ४८ ॥

இவ்வெல்லா விரதங்களிலும் பிரம்மச்சரியக் கடைப்பிடிப்பு விதியாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும் உணவிற்கான பொதுநியமமாக ஹவிஷ்யான்னம்—எளிய யாக உணவு—பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

Verse 49

इति श्रीबृहन्ननारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासप्रतिपद्व्रतनिरूपणं नाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ ११० ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தில், நான்காம் பாதத்தில் ‘பன்னிரண்டு மாதங்களின் பிரதிபதா விரத நிரூபணம்’ எனும் நூற்றுப் பத்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.