The Description of the Index/Summary of the Garuḍa (Purāṇa)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । मरीचे श्रृणु वक्ष्याभि पुराणं गारुडं शुभम् । गरुडायाब्रवीत्पृष्टो भगवान्गरुडासनः ॥ १ ॥

பிரம்மா கூறினார்—மரீசி, கேள்; நான் மங்களகரமான கருட புராணத்தை உரைப்பேன்—கருடாசனத்தில் அமர்ந்த பகவான் கேட்கப்பட்டபோது கருடனிடம் எவ்வாறு உரைத்தாரோ அது.

Verse 2

एकोनविंशसाहस्रं तार्क्ष्यकल्पकथान्वितम् । पुराणोपक्रमप्रश्नः सर्गः संक्षेपतस्ततः ॥ २ ॥

இது பத்தொன்பதாயிரம் செய்யுள்களைக் கொண்டது; தார்க்ஷ்ய-கல்பத்துடன் தொடர்புடைய கதைகளால் நிறைந்தது. பின்னர் புராணத்தின் தொடக்கத்தைக் குறித்த வினாவும், சுருக்கமாக ஸர்கம் (படைப்பு விளக்கம்) வரும்.

Verse 3

सूर्यादिपूजनविधिर्दीक्षाविधिरतः परम् । श्राद्धपूजा ततः पश्चान्नवव्यूहार्चनं द्विज ॥ ३ ॥

அடுத்து சூரியன் முதலிய தெய்வங்களின் பூஜை முறை; அதன் பின் தீக்ஷா முறை. பின்னர் ஸ்ராத்தத்துடன் தொடர்புடைய பூஜை; அதன் பின், ஓ த்விஜா, நவ-வ்யூஹங்களின் அர்ச்சனை முறை.

Verse 4

पूजाविधानं च तथा वैष्णवं पंजरं ततः । योगाध्यायस्ततो विष्णोर्नामसाहस्रकीर्तनम् ॥ ४ ॥

பின்னர் பூஜை விதானம்; அதன் பின் வைஷ்ணவ ‘பஞ்சர’ எனப்படும் காவல் ஸ்தோத்திரம். அடுத்து யோக அத்தியாயம்; அதன் பின் விஷ்ணுவின் ஆயிரம் நாமங்களின் கீர்த்தனம்.

Verse 5

ध्यानं विष्णोस्ततः सूर्यपूजा मृत्युंजयार्चनम् । मालामंत्रः शिवार्चाथ गणपूजा ततः परम् ॥ ५ ॥

முதலில் விஷ்ணுவின் தியானம்; பின்னர் சூரிய பூஜை; அதன் பின் ம்ருத்யுஞ்ஜயரின் அர்ச்சனை. அடுத்து மாலா-மந்திர சாதனை; பின்னர் சிவார்ச்சனை; அதன் பின் கண (கணேச) பூஜை.

Verse 6

गोपालपूजा त्रैलोक्यमोहनश्रीधरार्चनम् । विष्ण्वर्चा पंचतत्त्वार्चा चक्रार्चा देवपूजनम् ॥ ६ ॥

இங்கே கோபாலப் பூஜை, மூன்று உலகங்களையும் மயக்கும் ஸ்ரீதரரின் அர்ச்சனை, விஷ்ணு-அர்ச்சை, பஞ்சதத்துவ அர்ச்சை, சக்கர அர்ச்சை மற்றும் தேவபூஜை—இவை அனைத்தும் விதியாக கூறப்படுகின்றன.

Verse 7

न्यासादिसंध्योपास्तिश्च दुर्गार्चाथ सुरार्चनम् । पूजा माहेश्वरी चातः पवित्रारोपणार्चनम् ॥ ७ ॥

ந்யாசம் முதலியவற்றுடன் சந்த்யா உபாசனை, துர்கை அர்ச்சனை மற்றும் தேவர்களின் பூஜை; பின்னர் மாஹேஸ்வரீ (சிவ தொடர்பான) பூஜை, அதன் பின் பவித்ரங்களை நிறுவி செய்யும் அர்ச்சனை கூறப்படுகிறது.

Verse 8

मूर्तिध्यांनवास्तुमानं प्रासादानां च लक्षणम् । प्रतिष्ठा सर्वदेवानां पृथक्पूजा विधानतः ॥ ८ ॥

இதில் மூர்த்தி தியானம், வாஸ்து அளவுகளின்படி தல அளவீடு, பிராசாதங்களின் இலக்கணங்கள்; மேலும் எல்லா தேவதைகளின் பிரதிஷ்டை மற்றும் விதிப்படி தனித்தனி பூஜை முறைகள் விளக்கப்படுகின்றன.

Verse 9

योगोऽषटांगो दानधर्माः प्रयश्चित्तविधिक्रिया । द्वीपेशनरकाख्यानं सूर्यव्यूहश्च ज्योतिषम् ॥ ९ ॥

இதில் ஷடங்க யோகம், தான தர்மங்கள், பிராயச்சித்த விதி-கிரியைகள்; தீவுகள் மற்றும் அவற்றின் அதிபதிகள் பற்றிய வர்ணனை, நரகக் கதைகள்; மேலும் சூர்யவ்யூகம் மற்றும் ஜோதிட சாஸ்திரமும் கூறப்படுகிறது.

Verse 10

सामुद्रिकं स्वरज्ञानं नवरत्नपरीक्षणम् । माहात्म्यमथ तीर्थानां गयामाहात्म्यमुत्तमम् ॥ १० ॥

இதில் சாமுத்ரிக சாஸ்திரம், ஸ்வர ஞானம், நவரத்தின பரீட்சை; பின்னர் தீர்த்தங்களின் மஹாத்மியம் மற்றும் உத்தமமான கயா மஹாத்மியம் கூறப்படுகிறது.

Verse 11

ततो मन्वंतराख्यानं पृथक्पृथग्विभागशः । पित्राख्यानं वर्णधर्मा द्रव्यशुद्धिः समर्पणम् ॥ ११ ॥

அதன்பின் மன்வந்தரங்களின் வரலாறு தனித்தனி பிரிவுகளாக விளக்கப்படுகிறது. பின்னர் பித்ருக்களின் வரலாறு, வர்ணதர்மங்கள், திரவியச் சுத்தி மற்றும் சமர்ப்பண விதி கூறப்படுகிறது॥ ११ ॥

Verse 12

श्राद्धं विनायकस्यार्चा ग्रहयज्ञस्तथआ श्रमाः । जननाख्यं प्रेतशौचं नीतिशास्त्रं व्रतोक्तयः ॥ १२ ॥

இங்கே ஸ்ராத்த விதி, விநாயகன் (கணேசன்) அர்ச்சனை, கிரஹ யாகம், நியமிக்கப்பட்ட உழைப்பு-தவம், ‘ஜனன’ எனப்படும் சடங்கு, பிரேத-சௌச விதிகள், நீதி-சாஸ்திரம் மற்றும் விரத விதிகள் கூறப்பட்டுள்ளன॥ १२ ॥

Verse 13

सूर्यवंशः सोमवंशोऽवतारकथनं हरेः । रामायणं हरेर्वंशो भारताख्यानकं ततः ॥ १३ ॥

சூரியவம்சம், சோமவம்சம் ஆகியவற்றின் விளக்கம் மற்றும் ஹரியின் அவதாரக் கதைகள் கூறப்படுகின்றன. பின்னர் ராமாயணம், ஹரியின் வம்சம், அதன் பின் பாரத (மகாபாரத) வரலாறு வருகிறது॥ १३ ॥

Verse 14

आयुर्वेदनिदानं प्राक् चिकिकत्सा द्रव्यजा गुणाः । रोगघ्नं कवचं विष्णोर्गारुडं त्रैपुरो मनुः ॥ १४ ॥

முதலில் ஆயுர்வேதத்தின் நோய்நிதானம், பின்னர் மருத்துவச் சிகிச்சை மற்றும் மருந்துத் திரவியங்களால் உண்டாகும் குணங்கள் கூறப்படுகின்றன. அதன் பின் நோய்நாசக விஷ்ணு கவசம், காருட வித்யை, மற்றும் த்ரைபுர மனு (மந்திர/விதி) விளக்கப்படுகிறது॥ १४ ॥

Verse 15

प्रश्नचूडामणिश्चांतो हयायुर्वेदकीर्तनम् । ओषघीनाम कथनं ततो व्याकरणोहनम् ॥ १५ ॥

இறுதியில் ‘பிரஷ்ன-சூடாமணி’யால் நிறைவு பெறுகிறது; பின்னர் ஹய-ஆயுர்வேதத்தின் விளக்கம், மூலிகைகளின் விவரம், அதன் பின் இலக்கணத்தின் (வ்யாகரணம்) விரிவான உரை வருகிறது॥ १५ ॥

Verse 16

छंदः शास्त्रं सदाचारस्ततः स्नानविधिः स्मृतः । तर्पणं वैश्वदेवं च संध्या पार्वणकर्म च ॥ १६ ॥

அடுத்து சந்தஸ்-சாஸ்திரம், சதாசாரம், பின்னர் ஸ்நான விதி நினைவுறுத்தப்படுகிறது; மேலும் தர்ப்பணம், வைஶ்வதேவம், ஸந்த்யா உபாசனை, பர்வண நாட்களின் கர்மங்களும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 17

नित्यश्राद्धं सर्पिडाख्यं धर्मसारोऽघनिष्कृतिः । प्रतिसंक्रम उक्ताः स्म युगधर्माः कृतेः फलम् ॥ १७ ॥

நித்ய ஸ்ராத்தம், ‘ஸர்பிடா’ எனப்படும் விதி, தர்மத்தின் சாரம் மற்றும் பாப நிஷ்க்ருதி; மேலும் ஒவ்வொரு ஸங்க்ராந்தியிலும் செய்ய வேண்டிய அனுஷ்டானங்கள்—இவை யுகதர்மங்களாகவும் க்ருதயுகப் பலன்களாகவும் கூறப்பட்டன.

Verse 18

योगशास्त्रं विष्णुभक्तिर्नमस्कृतिफलं हरेः । माहात्म्यं वैष्णवं चाथ नारसिंहस्तवोत्तमम् ॥ १८ ॥

இதில் யோக சாஸ்திரம், விஷ்ணு பக்தி, ஹரிக்கு நமஸ்கரிப்பதன் பலன் கூறப்படுகிறது; மேலும் வைஷ்ணவ மஹாத்மியம் விளக்கப்படுகிறது, சிறந்த நரசிம்ஹ ஸ்தவமும் அடங்கியுள்ளது.

Verse 19

ज्ञानामृतं गुहुष्टकं स्तोत्रं विष्ण्वर्चनाह्वयम् । वेदांतसांख्यसिद्धांतो ब्रह्मज्ञानं तथात्मकम् ॥ १९ ॥

இங்கே ‘ஞானாம்ருதம்’, ‘குஹுஷ்டகம்’, ‘விஷ்ண்வர்ச்சனம்’ எனப்படும் ஸ்தோத்திரம்; மேலும் வேதாந்த-சாங்க்ய सिद्धாந்தங்கள், அதே இயல்புடைய பிரஹ்ம ஞானமும் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 20

गीतासारः फलोत्कीर्तिः पूर्वखंडोऽयमीरितः । अथास्यैवोत्तरे खंडे प्रेतकल्पः पुरोदितः ॥ २० ॥

இந்த பூர்வகாண்டம் கீதாசாரம் மற்றும் பலன்-உத்கீர்த்தியுடன் கூறப்பட்டது; மேலும் இதே நூலின் உத்தரகாண்டத்தில் பிரேதகல்பம் (பிரேத விதி) முன்பே விளக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 21

यत्र तार्क्ष्येण संपृष्टो भगवानाह वाडवाः । धर्मप्रकटनं पूर्वं योगिनां गतिकारणम् ॥ २१ ॥

அங்கே தார்க்ஷ்யன் (கருடன்) கேட்டபோது, பகவான் வாடவர்களிடம் கூறினார்—முதலில் தர்மத்தின் வெளிப்பாடு; அதுவே யோகிகளின் பரமகதிக்குக் காரணம்.

Verse 22

दानादिकं फलं चापि प्रोक्तमन्त्रोर्द्धदैहिकम् । यमलोकस्थमार्गस्य वर्णन च ततः परम् ॥ २२ ॥

தானம் முதலிய புண்ணியச் செயல்களின் பலன்களும் கூறப்பட்டன; உடல் நீங்கிய பின் நிலைக்குரிய மந்திர-கிரியைகளும். அதன் பின் யமலோகத்திற்குச் செல்லும் பாதையின் வருணனையும் வழங்கப்பட்டது.

Verse 23

षोडशश्राद्धफलको वृत्तांतश्चात्र वर्णितः । निष्कृतिर्यममार्गस्य धर्मराजस्य वैभवम् ॥ २३ ॥

இங்கே பதினாறு ஸ்ராத்தங்களின் பலன்-விவரமும் கூறப்பட்டுள்ளது; யமமார்க்கத்திற்கான பரிகாரமும், தர்மராஜாவின் வைபவமும் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 24

प्रेतपीडांविनिर्द्देशः प्रेतचिह्ननिरूपणम् । प्रेतानां चरिताख्यानं कारणं प्रेततां प्रति ॥ २४ ॥

இதில் பிரேதனுக்கு ஏற்படும் துன்பங்களின் விளக்கம், பிரேத இலக்கணங்களின் நிரூபணம், பிரேதர்களின் நடத்தை-அனுபவக் கதனம், மேலும் பிரேதத்துவம் அடையும் காரணங்களும் கூறப்பட்டுள்ளன.

Verse 25

प्रेतकृत्यविचारश्च सर्पिडीकरणोक्तयः । प्रेतत्वमोक्षणाख्यानं दानानि च विमुक्तये ॥ २५ ॥

இதில் பிரேதகிருத்தியங்களின் விசாரம், பிண்டீகரண விதிகள், பிரேதத்துவத்திலிருந்து விடுதலை பற்றிய கதனம், மேலும் விமோசனத்திற்கான தானங்களும் கூறப்பட்டுள்ளன.

Verse 26

आवश्यकोत्तमं दानं प्रेतसौख्यकरोहनम् । शारीरकविनिर्देशो यमलोकस्य वर्णनम् ॥ २६ ॥

இதில் பிரேதனுக்கு இன்பம் அளிக்கும் மிக அவசியமான, சிறந்த தானங்கள் கூறப்படுகின்றன; மேலும் உடலுடன் வாழும் ஆத்மாவின் தத்துவமும் யமலோகத்தின் வருணனையும் விளக்கப்படுகின்றன।

Verse 27

प्रेतत्वोद्धारकथनं कर्मकृर्त्तृविनिर्णयः । मृत्योः पूर्वक्रियाख्यानं पश्चात्कर्मनिरूपणम् ॥ २७ ॥

இதில் பிரேதத்திலிருந்து விடுவிக்கும் வழிகள் கூறப்படுகின்றன; கிரியைகளைச் செய்யத் தகுதியானவர் யார் என்பதும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது; மரணத்திற்கு முன் செய்யவேண்டிய செயல்களும் பின் செய்யவேண்டிய கர்மங்களும் விளக்கப்படுகின்றன।

Verse 28

मध्यषोडशकश्राद्धं स्वर्गप्राप्तिक्रियोहनम् । सूतकस्याथ संख्यांनं नारायणबलिक्रिया ॥ २८ ॥

இதில் ‘மத்திய ஷோடசக’ ஸ்ராத்தங்கள், ஸ்வர்கப் பிராப்திக்குக் காரணமான கிரியைகள், சூதக நாட்களின் கணக்கீடு, மேலும் நாராயண-பலி கிரியையும் உபதேசிக்கப்படுகிறது।

Verse 29

वृषोत्सर्गस्य माहात्म्यं निषिद्धपरिवर्जनम् । अपमृत्युक्रियोक्तिश्च विपाकः कर्मणां नृणाम् ॥ २९ ॥

இதில் வ்ருஷோத்ஸர்கத்தின் மஹிமை, தடைசெய்யப்பட்ட செயல்களைத் தவிர்த்தல், அபம்ருத்யுவைத் தடுக்கும் கிரியைகள், மேலும் மனிதர்களின் கர்மவிபாகம் (பலன்) கூறப்படுகிறது।

Verse 30

कृत्याकृत्यविचारश्च विष्णुध्यानविमुक्तये । स्वर्गतौ विहिताख्यानं स्वर्गसौख्यनिरूपणम् ॥ ३० ॥

இதில் விஷ்ணு தியானத்தின் மூலம் விடுதலை பெறுவதற்காக செய்யவேண்டியது–செய்யக்கூடாதது என்ற விவேகம் கூறப்படுகிறது; மேலும் ஸ்வர்கப் பாதைக்கு விதிக்கப்பட்டவற்றின் விளக்கமும் ஸ்வர்க இன்பத்தின் இயல்பும் நிரூபிக்கப்படுகிறது।

Verse 31

भूर्लोकवर्णनं चैव सप्ताधोलोकवर्णनम् । पंचोर्द्ध्वलोककथनं ब्रह्मांडस्थितिकीर्तनम् ॥ ३१ ॥

இதில் பூலோகத்தின் வருணனை, ஏழு அதோலோகங்களின் விவரம், ஐந்து ஊர்த்வலோகங்களின் கதனம், மேலும் பிரம்மாண்டத்தின் நிலை-ஒழுங்கின் கீர்த்தனம் உள்ளது.

Verse 32

ब्रह्मांडानेकचरितं ब्रह्मजीवनिरूपणम् । आत्यंतिकं लयाख्यानं फलस्तुति निरूपणम् ॥ ३२ ॥

இது பிரம்மாண்டத்தின் பல நிகழ்வுகளை வருணிக்கிறது; பிரம்மாவின் வாழ்க்கைச் சரிதத்தை விளக்குகிறது; ஆத்தியந்திகப் பிரளயத்தின் ஆக்யானத்தைச் சொல்கிறது; மேலும் பலஸ்துதியை நிரூபிக்கிறது.

Verse 33

इत्येतद्गारुडं नाम पुराणं भुक्तिमुक्तिदम् । कीर्तितं पापशमनं पठतां श्रृण्वतां नृणाम् ॥ ३३ ॥

இவ்வாறு ‘காருட’ எனப்படும் இந்தப் புராணம் போகமும் முக்தியும் அளிப்பதாகக் கீர்த்திக்கப்பட்டது; இதை வாசிப்போரும் கேட்போரும் பாவங்களைச் சமப்படுத்துவதாகப் பிரகடனமானது.

Verse 34

लिखित्वैतत्पुराणं तु विषुवे यः प्रयच्छति । सौवर्णहंसयुग्माढ्यं विप्राय स दिवं व्रजेत् ॥ ३४ ॥

விஷுவ நாளில் இந்தப் புராணத்தை எழுதி, பொன்னான அன்னப் பறவைகளின் ஜோடியால் அலங்கரித்து, ஒரு விப்ரருக்கு தானம் அளிப்பவன்—திவ்யமான ஸ்வர்கலோகத்தை அடைவான்.

Verse 35

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे गारुडानुक्रमणीवर्णनं नामाष्टोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०८ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பாதத்தில் ‘காருடானுக்ரமணீ-வருணனம்’ எனப்படும் நூற்றெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.