Matsya-purāṇa Anukramaṇikā (Synopsis / Table of Contents)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ मात्स्यं पुराणं ते प्रवक्ष्ये द्विजसत्तम । यत्रोक्तं सप्तकल्पानां वृत्तं संक्षिप्य भूतले ॥ १ ॥

பிரம்மா கூறினார்— ஓ த்விஜசிரேஷ்டா! இப்போது நான் உனக்கு மத்ஸ்யபுராணத்தை உரைப்பேன்; அதில் ஏழு கல்பங்களின் வரலாறு பூமியில் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது।

Verse 2

व्यासेन वेदविदुषा नारसिंहोपवर्णने । उपक्रम्य तदुद्दिष्टं चतुर्द्दशसहस्रकम् ॥ २ ॥

வேதங்களை அறிந்த வ்யாசர் நரசிம்ஹ உபவர்ணனத்தைத் தொடங்கி, அங்கே குறிப்பிட்டபடி பதினான்கு ஆயிரம் ச்லோகங்களைக் கொண்ட பகுதியை விளக்கியார்।

Verse 3

मनुमत्स्यसुसंवादो ब्रह्मांडकथनं ततः । ब्रह्मदेवासुरोत्पत्तिर्मारुतोत्पत्तिरेव च ॥ ३ ॥

இங்கே மனு–மத்ஸ்யரின் சிறந்த உரையாடல், அதன் பின் பிரம்மாண்டத்தின் விளக்கம்; பிரம்மா, தேவர்கள், அசுரர்கள் தோற்றமும், மருதர்களின் தோற்றமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 4

मदनद्वादशी तद्वल्लोकपालाभिपूजनम् । मन्वन्तरसमुद्देशो वैश्यराज्याभिवर्णनम् ॥ ४ ॥

மதன-த்வாதசி விரதமும், அதுபோல லோகபாலர்களின் வழிபாடும்; மன்வந்தரங்களின் சுருக்கக் குறிப்பு மற்றும் வைசிய அரசர்களின் ஆட்சிவிளக்கமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 5

सूर्यवैवस्वतोत्पत्तिर्बुधसंगमनं तथा । पितृवंशानुकथनं श्रद्धाकालस्तथैव च ॥ ५ ॥

சூரியன்—விவஸ்வானின் புதல்வன்—தோற்றம், மேலும் புதனுடன் சந்திப்பு; பித்ரு வம்சக் கூறலும், சிராத்தம் செய்யத் தகுந்த காலமும் விளக்கப்படுகிறது।

Verse 6

पितृतीर्थप्रचारश्च सोमोत्पत्तिस्तथैव च । कीर्तनं सोमवंशस्य ययातिचरितं तथा ॥ ६ ॥

பித்ரு தீர்த்தங்களின் பரவல், மேலும் சோமன் (சந்திரன்) தோற்றம்; சோமவம்சத்தின் கீர்த்தனமும், யயாதி அரசனின் வரலாறும் கூறப்படுகிறது।

Verse 7

पितृवंशानुकथनं सृष्टवंशानुकीर्तनम् । भृगुशापस्तथा विष्णोर्दशधा जन्मने क्षितौ ॥ ७ ॥

பித்ரு வம்சக் கூறலும், படைப்பிலிருந்து எழுந்த வம்சங்களின் கீர்த்தனமும்; மேலும் ப்ருகுவின் சாபமும், விஷ்ணுவின் பூமியில் பத்துவித அவதாரங்களும் கூறப்படுகின்றன।

Verse 8

कीर्त्तनं पूरुवंशस्य वंशो हौताशनः परम् । क्रियायोगस्ततः पश्चात्पुराणपरिकीर्तनम् ॥ ८ ॥

அதன்பின் பூரு வம்சத்தின் கீர்த்தனம், அடுத்ததாக ஹௌதாஶனன் (அக்னி) எனும் பரம சிறந்த வம்ச வரலாறு; பின்னர் கிரியாயோக விதி, இறுதியில் புராணத்தின் ஒழுங்கான பரிகீர்த்தனம் கூறப்படுகிறது।

Verse 9

व्रतं नक्षत्रपुरुषं मार्तण्डशयनं तथा । कृष्णाष्टमीव्रतं तद्वद्रोहिणीचन्द्रसंज्ञितम् ॥ ९ ॥

நக்ஷத்திர-புருஷம் எனும் விரதம், அதுபோல மார்தண்ட-சயனம் என்ற அனுஷ்டானம்; கிருஷ்ணாஷ்டமி விரதம், மேலும் ரோஹிணீ-சந்திரம் எனப் பெயர்பெற்ற விரதமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 10

तडागविधि माहात्म्यं पादपोत्सर्ग एव च । सौभाग्यशयनं तद्वदगस्त्यव्रतमेव च ॥ १० ॥

தடாகம் (குளம்) அமைக்கும் விதியும் அதன் மஹாத்மியமும், மேலும் பாதபோத்ஸர்கம் (புனிதத் தலத்தில் பாதச்சின்னம் அர்ப்பணம்); சௌபாக்ய-சயன விரதம், அதுபோல அகஸ்த்ய விரதமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 11

तथानन्ततृतीयाया रसकल्याणिनीव्रतम् । तथैवानं दकर्याश्च व्रतं सारस्वतं पुनः ॥ ११ ॥

அதேபோல் அனந்த-திருதியா விரதம், ரச-கல்யாணினீ விரதம்; அதுபோல தகர்யா விரதம், மீண்டும் சாரஸ்வத விரதமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 12

उपरागाभिषेकश्च सप्तमीशनं तथा । भीमाख्या द्वादशी तद्वदनंगशयनं तथा ॥ १२ ॥

கிரகண காலத்தில் செய்யப்படும் அபிஷேகம், மேலும் சப்தமி விரதம்; பீமா எனப்படும் த்வாதசி, அதுபோல அனங்க-சயன விரதமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 13

अशून्यशयनं तद्वत्तथैवांगारकव्रतम् । सप्तमीसप्तकं तद्वद्विशोकद्वादशीव्रतम् ॥ १३ ॥

அதேபோல அசூன்ய-சயன விரதமும், அதுபோல அங்காரக விரதமும்; அதேவிதமாக ‘சப்தமீ-சப்தக’ விரதமும், துயர் நீக்கும் ‘விசோக-த்வாதசி’ விரதமும் (உள்ளன)।

Verse 14

मेरुप्रदानं दशधा ग्रहशांतिस्तथैव च । ग्रहस्वरूपकथनं तथा शिवचतुर्दशी ॥ १४ ॥

மேலும் ‘மேரு-ப்ரதானம்’ எனும் தானம், கிரஹ-சாந்தியின் பத்துவித முறைகள், கிரஹங்களின் உண்மைச் சொரூபக் கூறல், மற்றும் சிவ-சதுர்தசி விரதம் (விளக்கப்படுகிறது)।

Verse 15

तथा सर्वफलत्यागः सूर्यवारव्रतं तथा । संक्रांतिस्नपनं तद्वद्विभूतिद्वादशीव्रतम् ॥ १५ ॥

அதேபோல் எல்லாப் பலன்களையும் (கர்மபலன்) துறக்கும் விரதமும், ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதமும்; அதேபோல் சங்கிராந்தி ஸ்நானமும், மேலும் விபூதி-த்வாதசி விரதமும் (உள்ளன)।

Verse 16

षष्टीव्रतानां माहात्म्यं तथा स्नानविधिकमः । प्रयागस्य तु माहात्म्यं द्वीपलोकानुवर्णनम् ॥ १६ ॥

ஷஷ்டி விரதங்களின் மகிமையும், ஸ்நான விதியின் ஒழுங்குமுறையும்; மேலும் பிரயாகத்தின் மகிமையும், தீவுகளும் லோகங்களும் பற்றிய வருணனையும் (கூறப்படுகிறது)।

Verse 17

तथांतरिक्षचारश्च ध्रुवमाहात्म्यमेव च । भवनानि सुरेंद्राणां त्रिपुरोद्योतनं तथा ॥ १७ ॥

மேலும் ஆகாயமண்டலச் சஞ்சாரத்தின் வருணனையும், துருவனின் மகிமையும்; தேவேந்திரர்களின் மாளிகைகளும், திரிபுரத்தின் ஒளிமிகு பிரகாச வருணனையும் (கூறப்படுகிறது)।

Verse 18

पितृप्रवरमाहात्म्यं मन्वंतरविनिर्णयः । चतुर्युगस्य संभूतिर्युगधर्मनिरूपणम् ॥ १८ ॥

இதில் பித்ரு-ப்ரவரங்களின் மகிமை, மன்வந்தரப் பிரிவின் தீர்மானம், நான்கு யுகங்களின் தோற்றம், ஒவ்வொரு யுகத்திற்குரிய தர்ம விளக்கம் கூறப்படுகிறது.

Verse 19

वज्रांगस्य तु संभूति स्तारकोत्पत्तिरेव च । तारकासुरमाहात्म्यं ब्रह्मदेवानुकीर्तनम् ॥ १९ ॥

இதில் வஜ்ராங்கனின் தோற்றம், ஸ்தாரகனின் பிறப்பு, தாரகாசுரனின் மகிமைச் செயல்கள், மேலும் பிரம்மா மற்றும் தேவர்களின் கீர்த்தனக் கதையும் கூறப்படுகிறது.

Verse 20

पार्वतीसंभवस्तद्वत्तथा शिवतपोवनम् । अनंगदेहदाहश्च रतिशोकस्तथैव च ॥ २० ॥

அதேபோல் பார்வதியின் வெளிப்பாடு, சிவன் தவம் செய்த புனித வனம், அனங்கன் (காமன்) உடல் எரித்தல், மேலும் ரதியின் துயரும் கூறப்படுகிறது.

Verse 21

गौरीतपोवनं तद्वच्छिवेनाथ प्रसादनम् । पार्वतीऋषिसंवादस्तथैरोद्वाहमंगलम् ॥ २१ ॥

கௌரியின் தவவனம், சிவநாதன் அருள்புரிந்த விதம்; பார்வதி-ரிஷி உரையாடல் மற்றும் அவளது திருமண மங்களக் கதைவும் இதில் கூறப்படுகிறது.

Verse 22

कुमारसंभवस्तद्वत्कुमारविजयस्तथा । तारकस्य वधो घोरो नरसिंहोपवर्णनम् ॥ २२ ॥

இதில் குமாரன் (ஸ்கந்தன்) பிறப்பு, குமாரனின் வெற்றி, தாரகனின் பயங்கர வதை, மேலும் ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் நரசிம்ஹ அவதார விளக்கமும் உள்ளது.

Verse 23

पद्मोद्भवविसर्गस्तु तथैवांधकघातनम् । वाराणस्यास्तु माहात्म्यं नर्मदायास्तथैव च ॥ २३ ॥

தாமரையில் பிறந்த பிரம்மாவுடன் தொடர்புடைய சிருஷ்டி-விஸர்கத்தின் வர்ணனையும், அத்துடன் அந்தகன் வதமும்; மேலும் வாராணசி (காசி)யின் பரம மஹாத்மியமும் நர்மதா நதியின் மகிமையும் கூறப்படுகின்றன।

Verse 24

प्रवरानुक्रमस्तद्वत्पितृगाथानुकीर्तनम् । तथोभयमुखीदानं दानं कृष्णाजिनस्य च ॥ २४ ॥

அதேபோல் பிரவரர்களின் (சிறந்த பித்ரு வம்சத்தின்) வரிசை-பாடமும் பித்ரு கீதைகளின் கீர்த்தனமும்; மேலும் ‘உபயமுகி’ தானமும், கிருஷ்ணாஜினம் (கருப்பு மான் தோல்) தானமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 25

ततः सावित्र्युपाख्यानं राजधर्मास्तथैव च । विविधोत्पातकथनं ग्रहणांतस्तथैव च ॥ २५ ॥

அதன்பின் சாவித்ரீ உபாக்யானமும், அரச தர்மங்களின் விளக்கமும்; பின்னர் பலவகை உற்பாதங்களின் விவரமும், கிரகண முடிவைச் சார்ந்த நிறைவு-ஆலோசனையும் கூறப்படுகிறது।

Verse 26

यात्रानिमित्तकथनं स्वप्नमंगलकीर्तने । वामनस्य तु माहात्म्यं वाराहस्य ततः परम् ॥ २६ ॥

பயணங்களுடன் தொடர்புடைய சுப நிமித்தங்களின் விளக்கமும், கனவுகள் மற்றும் மங்கள லக்ஷணங்களின் கீர்த்தனமும்; பின்னர் வாமனனின் மஹாத்மியமும், அதன் பின் வராஹனின் மஹாத்மியமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 27

समुद्रमथनं तद्वत्कालकूटाभिशांतनम् । देवासुरविमर्दश्च वास्तुविद्या तथैव च ॥ २७ ॥

சமுத்திர மந்தனத்தின் வர்ணனையும், காலகூட விஷத்தின் சாந்திப்படுத்தலும்; தேவர்கள்-அசுரர்கள் மோதலும், வாஸ்து வித்யையும் கூறப்படுகிறது।

Verse 28

प्रतिमालक्षणं तद्वद्देवतायतनं तथा । प्रासादलक्षणं तद्वन्मंडपान च लक्षणम् ॥ २८ ॥

அதேபோல் இங்கே திருவுருவங்களின் இலக்கணமும், தேவதைகளின் ஆலயங்களின் இலக்கணமும்; மேலும் பிராசாதம் மற்றும் மண்டபங்களின் இலக்கணங்களும் கூறப்படுகின்றன।

Verse 29

भविष्यराज्ञामुद्देशो महादानानुकीर्तनम् । कल्पानुकीर्तनं तद्वत्पुराणेऽस्मिन्प्रकीर्तितम् ॥ २९ ॥

இந்தப் புராணத்தில் வருங்கால அரசர்களின் விவரம், மகாதானங்களின் கீர்த்தனம், மேலும் கல்பங்களின் (யுகச் சுழற்சிகளின்) விளக்கமும் கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 30

पवित्रमेतत्कल्याणमायुः कीर्तिविवर्द्धनम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि स याति भवनं हरेः ॥ ३० ॥

இது தூய்மையளிப்பதும் மங்களகரமுமானதும்; ஆயுளையும் புகழையும் வளர்க்கும். இதை ஓதினாலும் கேட்டாலும், அவர் ஹரியின் தாமத்தை அடைவார்।

Verse 31

लिखित्वैतत्तु यो दद्याद्धेममत्स्यगवान्वितम् । विप्रायाभ्यर्च्य विषुवे स याति परमं पदम् ॥ ३१ ॥

யார் இந்தப் புனித நூலை எழுதி, பொன் மீனும் பசுவும் உடன், விஷுவ நாளில் பிராமணருக்கு தானமாக அளித்து அவரை வழிபடுகிறாரோ—அவர் பரம பதத்தை அடைவார்।

Verse 32

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे मत्स्यपुराणानुक्रमणीकथनं नाम सप्तोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०७ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பாதத்தில், ‘மத்ஸ்ய புராணத்தின் அனுக்ரமணிகா (உள்ளடக்க அட்டவணை) கூறல்’ எனும் நூற்றேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।