The Anukramaṇikā (Contents-Outline) of the Vāmana Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । शृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं वामनाभिधम् । त्रिविक्रमचरित्राढ्यं दशसाहस्रसंख्यकम् ॥ १ ॥

பிரம்மா கூறினார்—குழந்தையே, கேள்; திரிவிக்ரமன் சரிதத்தால் செழித்த ‘வாமன’ எனப்படும் புராணத்தை, பத்தாயிரம் சுலோகங்களுடையதாய் நான் உரைப்பேன்।

Verse 2

कूर्मकल्पसमाख्यानं वर्गत्रयकथानम् । भागद्वयसमायुक्तं वक्तृश्रोतृशुभावहम् ॥ २ ॥

அதில் கூர்ம-கல்பத்தின் வரலாறு உள்ளது; கதை மூன்று பிரிவுகளாக அமைந்தது; அது இரண்டு பகுதிகளுடன் கூடி, உரைப்பவருக்கும் கேட்பவருக்கும் மங்களம் தருவது.

Verse 3

पुराणप्रश्नः प्रथमं ब्रह्मशीर्षच्छिदा ततः । कपालमोचनाख्यानं दक्षयज्ञविहिंसनम् ॥ ३ ॥

முதலில் புராணம் குறித்த வினா; பின்னர் பிரம்மாவின் தலை வெட்டப்பட்ட நிகழ்வு; அதன் பின் கபால-மோசனக் கதையம்; மேலும் தக்ஷ யாகம் சிதைந்த வரலாறு.

Verse 4

हरस्य कालरूपाख्या कामस्य दहनं ततः । प्रह्लादनारायणयोर्युद्धं देवासुराहवः ॥ ४ ॥

அடுத்து காலரூபமாகப் புகழ்பெற்ற ஹரன் (சிவன்) பற்றிய வருணனை, பின்னர் காமன் தகனம்; பிரஹ்லாதன்–நாராயணன் போர், மேலும் தேவர்–அசுரர் மகாயுத்தம்.

Verse 5

सुकेश्यर्कसमाख्यानं ततो भुवनकोशकम् । ततः काम्यव्रताख्यानं श्रीदुर्गाचरितं ततः ॥ ५ ॥

அதன்பின் சுகேசி–அர்க்கக் கதையம், பின்னர் புவனகோசம் (உலக அமைப்பு) பற்றிய விளக்கம்; அதன் பின் காம்ய விரதங்களின் விவரம், இறுதியில் ஸ்ரீதுர்கையின் புனிதச் சரிதம்.

Verse 6

तपतीचरितं पश्चात्कुरुक्षेत्रस्य वर्णनम् । सत्यामाहात्म्यमतुलं पार्वतीजन्मकीर्तनम् ॥ ६ ॥

அதன்பின் தபதீச் சரிதம், பின்னர் குருக்ஷேத்திரத்தின் வர்ணனை; சத்யையின் ஒப்பற்ற மஹாத்மியம் மற்றும் பார்வதியின் பிறப்புக் கீர்த்தனம் உரைக்கப்படும்.

Verse 7

तपस्तस्या विवाहश्च गौर्युपाख्यानकं ततः । ततः कौशिक्युपाख्यानं कुमारचरितं ततः ॥ ७ ॥

பின்னர் அவளது தவமும் திருமணமும்; அதன் பின் கௌரியின் உபாக்யானம்; அடுத்து கௌசிகியின் நிகழ்ச்சி, பின்னர் குமாரன் (கார்த்திகேயன்) சரிதம் உரைக்கப்படும்.

Verse 8

ततोऽन्धकवधाख्यानंसाध्योपाख्यानकंततः । जाबालिचरितं पश्चादरजायाः कथाद्भुता ॥ ८ ॥

அதன்பின் அந்தக வதத்தின் ஆக்யானம்; பின்னர் சாத்யர்களைச் சார்ந்த உபாக்யானம்; அதன் பின் ஜாபாலியின் சரிதம், இறுதியில் அரஜாவின் அதிசயக் கதை உரைக்கப்படும்.

Verse 9

अंधकेशरयोर्युद्धं गणत्वं चांधकस्य च । मरुतां जन्मकथनं बलेश्च चरितं ततः ॥ ९ ॥

பின்னர் அந்தகன் மற்றும் ஈசுவரன் (சிவன்) இடையேயான போர், மேலும் அந்தகன் கணமாக ஆனது; மருதர்களின் பிறப்புக் கதை, அதன் பின் பலனின் சரிதம் உரைக்கப்படும்.

Verse 10

ततस्तु लक्ष्म्याश्चरितं त्रैविक्रममतः परम् । प्रह्लादतीर्थयात्रायां प्रोच्यंतेऽथ कथाः शुभाः ॥ १० ॥

அதன்பின் லக்ஷ்மியின் சரிதம், அதன் பின் த்ரைவிக்ரமன் (வாமன-திரிவிக்ரமன்) பற்றிய நிகழ்ச்சி; பின்னர் பிரஹ்லாத தீர்த்தயாத்திரைப் பகுதியில் மங்களமான கதைகள் உரைக்கப்படும்.

Verse 11

ततश्च धुन्धु चरितं प्रेतोपाख्यानकं ततः । नक्षत्रपुरुषाख्यानं श्रीदामचरितं ततः ॥ ११ ॥

அதன்பின் துந்துவின் சரிதம்; அதன் பின் பிரேத உபாக்யானம். பின்னர் நக்ஷத்திர-புருஷன் கதையும், அதன் பின் ஸ்ரீதாமன் சரிதமும் கூறப்படுகிறது.

Verse 12

त्रिविक्रमचरित्रांते ब्रह्मप्रोक्तः स्तवोत्तमः । प्रह्लादबलिसंवादे सुतले हरिशंसनम् ॥ १२ ॥

திரிவிக்ரம சரிதத்தின் முடிவில் பிரம்மா உரைத்த உத்தம ஸ்தோத்திரம் உள்ளது; மேலும் பிரஹ்லாத-பலியின் உரையாடலில், சுதலத்தில், ஹரியின் மகிமை போற்றப்படுகிறது.

Verse 13

इत्येष पूर्वभागोऽस्य पुराणस्य तवोदितः । शृण्णतोऽस्योत्तरं भागं बृहद्वामनसंज्ञकम् ॥ १३ ॥

இவ்வாறு இந்தப் புராணத்தின் முன்ன்பகுதி உனக்குக் கூறப்பட்டது. இப்போது ‘ப்ருஹத்-வாமன’ என அழைக்கப்படும் பின்ன்பகுதியை கேள்.

Verse 14

माहेश्वरी भागवती सौरी गाणेश्वरी तथा । चतस्रः संहिताश्चात्र पृथक् साहस्रसंख्यया ॥ १४ ॥

இங்கே நான்கு ஸம்ஹிதைகள் உள்ளன—மாஹேஸ்வரீ, பாகவதீ, ஸௌரீ, காநேஷ்வரீ; ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக ஆயிரம் எண்ணிக்கையுடையது.

Verse 15

माहेश्वर्यां तु कृष्णस्य तद्भक्तानां च कीर्तनम् । भागवत्यां जगन्मातुखतारकथाद्भुता ॥ १५ ॥

மாஹேஸ்வரீயில் ஸ்ரீகிருஷ்ணனும் அவரது பக்தர்களும் போற்றப்படுகின்றனர்; பாகவதீயில் உலகமாதா ‘தாரகி’யாய் இருந்து காடாவை மீட்ட அற்புதக் கதை உள்ளது.

Verse 16

सौर्यां सूर्यस्य महिमा गदितः पापनाशनः । गाणेश्वर्यां गणेशस्य चरितं च महेशितुः ॥ १६ ॥

சௌர்யப் பகுதியில் பாபநாசகனான சூரியதேவனின் மகிமை கூறப்படுகிறது; கானேஸ்வரீப் பகுதியில் மகேஸ்வர-ஸ்வரூபனான கணேசனின் சரிதம் உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 17

इत्येतद्वामनं नाम पुराणं सुविचित्रकम् । पुलस्त्येन समाख्यातं नारदाय महात्मने ॥ १७ ॥

இவ்வாறு ‘வாமன’ எனப்படும் மிகச் சிறப்பும் பல்வண்ணமும் கொண்ட புராணத்தை மகாத்மா புலஸ்த்யர் மகாத்மா நாரதருக்கு உரைத்தார்।

Verse 18

ततो नारदतः प्राप्तं व्यासेन सुमहात्मना । व्यासात्तु लब्धवांश्चैतत् तच्छिष्यो रोमहर्षणः ॥ १८ ॥

பின்னர் சுமகாத்மா வியாசர் இதை நாரதரிடமிருந்து பெற்றார்; வியாசரிடமிருந்து அவருடைய சீடர் ரோமஹர்ஷணர் இதே புராணத்தை அடைந்தார்।

Verse 19

स चाख्यास्यति विप्रेभ्यो नैमिषीयेभ्य एव च । एवं परंपराप्राप्तं पुराणं वामनं शुभम् ॥ १९ ॥

அவர் இதை பிராமண முனிவர்களுக்கு—குறிப்பாக நைமிஷாரண்யத்தில் கூடியோருக்கு—விளக்கி உரைப்பார். இவ்வாறு பரம்பரையாகப் பெற்ற இந்தச் சுபமான வாமன புராணம்.

Verse 20

ये पठंति च शृण्वंति तेऽपि यांति परां गतिम् । लिखित्वैतत्पुराणं तु यः शरद्विषुवेऽर्पयेत् ॥ २० ॥

இதைப் பாராயணம் செய்பவர்களும், கேட்பவர்களும்—இருவரும் பரமகதியை அடைவர். மேலும் இந்தப் புராணத்தை எழுதச் செய்து சரத்-விஷுவ நாளில் தானமாக அர்ப்பணிப்பவனும் அதே பரம நன்மையைப் பெறுவான்।

Verse 21

विप्राय वेदविदुषे घृतधेनुसमन्वितम् । स समुद्धृत्य नरकान्नयेत्स्वर्गं पितॄन्स्वकान् ॥ २१ ॥

வேதம் அறிந்த பிராமணருக்கு நெய்தேனு (கோ-தானம்) உடன் தானம் செய்பவன், தன் பித்ருக்களை நரகத்திலிருந்து மீட்டு ஸ்வர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறான்।

Verse 22

देहांते भुक्तभोगोऽसौ याति विष्णोः परं पदम् ॥ २१ ॥

உடல் முடிவில், அனுபவங்களின் பலனை அனுபவித்து முடித்த பின், அவன் விஷ்ணுவின் பரம பதத்தை அடைகிறான்।

Verse 23

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे वामनपुराणानुक्रमणीवर्णनं नाम पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः ॥ १०५ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் நான்காம் பாதத்தில், “வாமன புராணத்தின் அனுக்ரமணிகா (உள்ளடக்கச் சுருக்கம்) விளக்கம்” எனும் நூற்று ஐந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।