The Exposition of the Table of Contents of the Brahmavaivarta Purāṇa
பிரம்மா தம் ‘குழந்தை’ கேட்பவரை நோக்கி, இந்த அனுக்ரமணிகா வரிசையில் பத்தாவது புராணமான பிரம்மவைவர்த்த புராணத்தை அறிமுகப்படுத்துகிறார்—இது வேதார்த்தத்திற்கும் வேதமார்க்கத்திற்கும் வழிகாட்டி. இது ரதந்தர-கல்பத்துடன் தொடர்புடையது, சதகோடி புராண மரபில் சுருக்கமாக்கப்பட்டது, மேலும் வியாசர் சூத–முனி உரையாடல் வடிவில் நான்கு காண்டங்களாக—பிரம்மகாண்டம், பிரக்ருதி காண்டம், விக்னேச காண்டம், கிருஷ்ண காண்டம்—மொத்தம் 18,000 ச்லோகங்களாக அமைத்தார் எனக் கூறப்படுகிறது. உள்ளகக் கதையில் படைப்பு, நாரத–பிரம்மா வாதம், சிவலோகப் பெறுதல் மற்றும் சிவசம்பந்த ஞானம், சாவர்ணியின் புனித யாத்திரை, பின்னர் பிரக்ருதியின் அம்ச/கலைகள் மற்றும் கர்மகாண்டப் பொருட்கள் விளக்கம் வருகிறது. விக்னேச காண்டத்தில் கணேசன் பிறப்பு பற்றிய விசாரணை, விரதங்கள், மோதல்கள் (ஜமதக்ன்ய முதலியோர் உட்பட) கூறப்படுகின்றன. கிருஷ்ண காண்டத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் பிறப்பு, கோகுல லீலைகள், ராதை-கோபியருடன் ராசம், மதுரா நிகழ்வுகள், சம்ஸ்காரங்கள், சாந்தீபனியிடம் கல்வி, பகைவரை வதம் செய்து த்வாரகைக்கு மீளுதல் சுருக்கமாக உள்ளது. இறுதியில் பலஸ்ருதி—படித்தல், கேட்டல், எழுதுதல், தானம், அனுக்ரமணிகாவை கேட்பதால்கூட ஸ்ரீகிருஷ்ண அருளால் மோட்சம் கிடைக்கும் என்கிறது।
Shlokas
Verse 1
श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं दशमं तव । ब्रह्मवैवर्तकं नाम वेदमार्गानुदर्शकम् ॥ १ ॥
ஸ்ரீபிரம்மா கூறினார்—குழந்தையே, கேள்; உனக்காக பத்தாவது புராணத்தை நான் உரைப்பேன். அதன் பெயர் ‘பிரம்மவைவர்த்தகம்’; அது வேதமார்க்கத்தை விளக்கிக் காட்டும் ॥ १ ॥
Verse 2
सावर्णिर्यत्र भगवान्साक्षाद्देवर्षये स्थितः । नारदाय पुराणार्थं प्राह सर्वमलौकिकम् ॥ २ ॥
அங்கே சாவர்ணி—சாக்ஷாத் பகவானே—தேவரிஷியின் முன்னிலையில் நின்று, நாரதருக்கு புராணத்தின் முழுப் பொருளையும் அசாதாரணமாக உரைத்தார் ॥ २ ॥
Verse 3
धर्मार्थकाममोक्षाणां सारः प्रीतिर्हरौ हरे । तयोरभेदसिद्ध्यर्थं ब्रह्मवैवर्तमुत्तमम् ॥ ३ ॥
தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம்—இவற்றின் சாரம் ஹரியில் அன்பு-பக்தியே. இவ்விரண்டின் (புருஷார்த்தமும் ஹரிப்ரீதியும்) அபேதத்தை நிறுவ உயர்ந்த பிரம்மவைவர்த்த புராணம் போதிக்கப்படுகிறது ॥ ३ ॥
Verse 4
रथंतरस्य कल्पस्य वृत्तांतं यन्मयोदितम् । शतकोटिपुराणे तत्संक्षिप्य प्राह वेदवित् ॥ ४ ॥
ரதந்தர கல்பத்தின் வரலாற்றை நான் உரைத்தேன்; அதையே வேதத்தை அறிந்த முனிவர் ‘சதகோடி புராணம்’ எனும் தொகுப்பில் சுருக்கமாக எடுத்துரைத்தார் ॥ ४ ॥
Verse 5
व्यासश्चतुर्द्धा संव्यस्य ब्रह्मवैवर्तसंज्ञिते । अष्टादशसहस्रं तत्पुराणं परिकीर्तितम् ॥ ५ ॥
வியாசர் இதனை நான்கு பகுதிகளாக அமைத்து ‘பிரஹ்மவைவர்த்த’ எனும் புராணமாகப் பிரகடனம் செய்தார்; இது பதினெட்டு ஆயிரம் சுலோகங்களைக் கொண்டது என்று கூறப்படுகிறது.
Verse 6
ब्रह्मप्रकृतिविघ्नेशकृष्णखंडसमन्वितम् । तत्र सूतर्षिसंवादे पुराणोपक्रमस्ततः ॥ ६ ॥
இது பிரஹ்மா, பிரக்ருதி, விக்நேசர் (கணேசர்), மற்றும் கிருஷ்ண-கண்டம் ஆகிய பகுதிகளால் நிறைந்தது; அங்கே சூதர்–முனிவர் உரையாடலின் நடுவே புராணத்தின் தொடக்கம் முறையாக நிகழ்கிறது.
Verse 7
सृष्टिप्रकरणं त्वाद्यं ततो नारदवेधसोः । विवादः सुमहान्यत्र द्वयोरासीत्पराभवः ॥ ७ ॥
முதலில் ஸிருஷ்டி-பிரகரணம் வருகிறது; அதன் பின் இந்நூலில் நாரதரும் வேதஸ் (பிரஹ்மா) அவர்களும் இடையே மிகப் பெரிய விவாதம் நிகழ்கிறது; அதில் இருவரில் ஒருவர் தோல்வியுறுகிறார்.
Verse 8
शिवलोकगतिः पश्चाज्ज्ञानलाभः शिवात्मने । शिववाक्येन तत्पश्चान्मरीचेर्नारदस्य तु ॥ ८ ॥
அதன்பின் சிவலோகப் பிராப்தி; பின்னர் சிவனை உள்ளத்தால் பற்றியவருக்கு ஞானப் பெறுதல் உண்டாகிறது. அதன் பின் சிவவாக்கினால் மரீசியின் புதல்வன் நாரதரின் வரலாறு தொடர்கிறது.
Verse 9
गमनं चैव सावर्णेर्ज्ञानार्थँ सिद्धसेविते । आश्रमे सुमहापुण्ये त्रैलोक्याश्चर्यकारिणी ॥ ९ ॥
மேலும் ஞானத்திற்காக சாவர்ணி மேற்கொண்ட பயணம் கூறப்படுகிறது—சித்தர்கள் சேவிக்கும், மிகப் புண்ணியமிக்க ஆசிரமத்திற்குச் செல்லுதல்; அது மூன்று உலகங்களிலும் வியப்பை உண்டாக்குவது என்று புகழ்பெற்றது.
Verse 10
एतद्धि ब्रह्मखंडं हि श्रुतं पापविनाशनम् । ततः सावर्णिसंवादो नारदस्य समीरितः ॥ १० ॥
இந்த பிரம்மகண்டம் கேட்கப்பட்டதாகும்; இது பாபங்களை அழிப்பது. அதன் பின் நாரதர் உரைத்த சாவர்ணி-சம்வாதம் விளக்கப்படுகிறது.
Verse 11
कृष्णमाहात्म्यसंयुक्तो नानाख्यानकथोत्तरम् । प्रकृतेरंशभूतानां कलानां चापि वर्णितम् ॥ ११ ॥
இது கிருஷ்ண மஹாத்மியத்துடன் இணைந்தது; பல ஆக்யானக் கதைகளின் முடிவுரையுடன் நிறைவடைகிறது; மேலும் பிரகிருதியின் அம்சங்களும் அவளுடைய கலைகளும் வர்ணிக்கப்படுகின்றன.
Verse 12
माहात्म्यं पूजनाद्यं च विस्तरेण यथास्थितम् । एतत्प्रकृतिखंडं हि श्रुतं भूतिविधायकम् ॥ १२ ॥
மஹாத்மியமும் பூஜை முதலான விதிகளும் இருப்பதுபோல விரிவாக உரைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த ‘பிரகிருதி-கண்டம்’ கேட்கப்பட்டதாகும்; இது செல்வமும் நலனும் அளிப்பது.
Verse 13
गणेशजन्मसंप्रश्नः सपुण्यकमहाव्रतम् । पार्वत्याः कार्तिकेयेन सह विघ्नेशसंभवम् ॥ १३ ॥
இதில் கணேசரின் பிறப்பு குறித்த வினா, மிகப் புண்ணியமான மகாவிரதத்துடன்; மேலும் பார்வதிக்காக கார்த்திகேயனுடன் வி்னேசரின் தோற்றம் கூறப்படுகிறது.
Verse 14
चरितं कार्तवीर्यस्य जामदग्र्यस्य चाद्भुतम् । विवादः सुमहानासीज्जामदग्र्यगणेशयोः ॥ १४ ॥
கார்த்தவீர்யரின் சரிதமும் ஜாமதக்ன்யரின் அதிசயக் கதையும் உள்ளது; ஜாமதக்ன்யர் மற்றும் கணேசர் இடையே மிகப் பெரிய மோதல் ஏற்பட்டது.
Verse 15
एतद्विघ्नेशखंडं हि सर्वविघ्नविनाशनम् । श्रीकृष्णजन्मसंप्रश्नो जन्माख्यानं ततोऽद्भुतम् ॥ १५ ॥
இந்த வி்னேச-காண்டம் உண்மையிலே எல்லா தடைகளையும் அழிப்பதாகும். அதன் பின் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பிறப்பு குறித்து வினா எழுகிறது; பின்னர் அவரது பிறப்பின் அதிசய வரலாறு உரைக்கப்படுகிறது।
Verse 16
गोकुले गमनं गश्चात्पूतनादिवदाद्भूताः । बाल्यकौमारजा लीला विविधास्तत्र वर्णिताः ॥ १६ ॥
அங்கே கோகுலம் செல்லுதல் கூறப்படுகிறது; அதன் பின் பூதனா முதலிய அதிசய நிகழ்வுகள்; மேலும் பால்யமும் கௌமாரமும் சார்ந்த பலவகை தெய்வீக லீலைகளும் விவரிக்கப்படுகின்றன।
Verse 17
रासक्रीडा च गोपीभिः शारदी समुदाहृता । रहस्ये राधया क्रीडा वर्णिता बहुविस्तरा ॥ १७ ॥
கோபியருடன் நிகழ்ந்த சரத்கால ராசக்ரீடையும் அறிவிக்கப்படுகிறது. மேலும் ரகசியப் பகுதியில் ராதையுடன் நிகழ்ந்த விளையாட்டு மிக விரிவாக விவரிக்கப்படுகிறது।
Verse 18
सहाक्रूरेण तत्पश्चान्मथुरागमनं हरेः । कंसादीनां वधे वृत्ते कृष्णस्य द्विजसंस्कृतिः ॥ १८ ॥
அதன்பின் அக்ரூரருடன் ஹரி மதுரைக்கு சென்றார். கம்சன் முதலியோர் வதம் நிகழ்ந்த பின், கிருஷ்ணருக்கு த்விஜ-ஸம்ஸ்காரம் (உபநயனம் முதலியவை) நடைபெற்றது।
Verse 19
काश्यसांदीपनेः पश्चाद्विद्योपादानमद्भुतम् । यवनस्य वधः पश्चाद्द्वारकागमनं हरेः ॥ १९ ॥
பின்னர் காஷ்ய-சாந்தீபனி நிகழ்வுக்குப் பின் கல்வி பெறுதலின் அதிசய வர்ணனை வருகிறது. அதன் பின் யவனன் வதம்; அதன் பின்னர் ஹரியின் த்வாரகா வருகை கூறப்படுகிறது।
Verse 20
नरकादिवधस्तत्र कृष्णेन विहितोऽद्भुतः । कृष्णखंडमिदं विप्र नृणां संसारखंडनम् ॥ २० ॥
அங்கே நரகன் முதலியோரின் அதிசய வதத்தை ஸ்ரீகிருஷ்ணன் நிகழ்த்தினான். ஓ விப்ரரே, இது கிருஷ்ண-கண்டம்; மனிதரின் சம்சாரப் பந்தத்தை அறுப்பது॥
Verse 21
पठितं च श्रुतं ध्यातं पूजितं चाभिवंदितम् । इत्येतद्ब्रह्मवैवर्तपुराणं चात्यलौकिकम् ॥ २१ ॥
ஆகவே இந்த பிரம்மவைவர்த்த புராணம் வாசிக்கவும், கேட்கவும், தியானிக்கவும், பூஜித்து வணங்கவும் உரியது; இது மிக உயர்ந்த அதிலோகப் புராணம்॥
Verse 22
व्यासोक्तं चादि संभूतं पठञ्छृण्वन्विमुच्यते । विज्ञानाज्ञानशमनाद्धोरात्संसारसागरात् ॥ २२ ॥
வ்யாசர் உரைத்த, ஆதியிலிருந்து தோன்றிய இந்த உபதேசத்தைப் பாராயணம் செய்து கேட்பவன் விடுதலை பெறுவான்; இது ஞானமும் அஞ்ஞானமும் தணித்து, கொடிய சம்சாரக் கடலிலிருந்து கரை சேர்க்கும்॥
Verse 23
लिखित्वेदं च यो दद्यान्माध्यां धेनुसमन्वितम् । ब्रह्मलोकमवाप्नोति स मुक्तोऽज्ञानबंधनात् ॥ २३ ॥
இந்த நூலை எழுதச் செய்து, பால் தரும் பசுவுடன் தானம் செய்பவன் பிரம்மலோகத்தை அடைவான்; அவன் அஞ்ஞானப் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான்॥
Verse 24
यश्चानुक्रमणीं चापि पठेद्वा श्रृणुयादपि । सोऽपि कृष्णप्रसादेन लभते वांछितं फलम् ॥ २४ ॥
இந்த அனுக்ரமணிகையைப் பாராயணம் செய்பவனோ, அல்லது கேட்பவனோ—அவனும் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் அருளால் விரும்பிய பலனை அடைவான்॥
Verse 25
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने ब्रह्मवैवर्तपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोत्तरशततमोऽध्यायाः ॥ १०१ ॥
இவ்வாறு ஸ்ரீப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில் உள்ள ப்ருஹதுபாக்யானத்தில் “ப்ரஹ்மவைவர்த்த புராணத்தின் அனுக்ரமணீ (உள்ளடக்க) நிரூபணம்” எனும் நூற்று ஒன்றாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது ॥१०१॥
Frequently Asked Questions
Because it prioritizes catalog metadata—kalpa affiliation, verse-count, internal division, and episode sequence—along with a phalaśruti, functioning as an index/abstract for the Brahmavaivarta rather than unfolding its full stories.
Brahmā-khaṇḍa, Prakṛti-khaṇḍa, Vighneśa (Gaṇeśa)-khaṇḍa, and Kṛṣṇa-khaṇḍa.
It asserts that reciting, hearing, or even listening to the anukramaṇikā grants the desired result by Kṛṣṇa’s grace, and that engagement with the Brahmavaivarta teaching can liberate one from saṃsāra by pacifying both knowledge and ignorance.