सोपधानकविश्रामां सास्तरावरणां शुभाम् प्रदीपोपानहच्छत्त्रपादुकासनसंयुताम् //
sopadhānakaviśrāmāṃ sāstarāvaraṇāṃ śubhām pradīpopānahacchattrapādukāsanasaṃyutām //
தலையணைகளுடன் ஓய்வுக்கான படுக்கை, நல்ல விரிப்பும் மூடிகளும் உடையது; விளக்கு, காலணி, குடை, பாதுக்கை, ஆசனம் ஆகியவற்றுடன் கூடிய அந்தச் சிறந்த படுக்கையைப் புண்ணியத்திற்காகத் தானம் செய்ய வேண்டும்।
This verse does not describe pralaya; it focuses on dharmic charity (dāna), listing auspicious household items whose donation is said to generate merit.
It reflects the householder/royal duty of supporting others through well-appointed gifts—practical items for comfort and daily life—thereby accruing puṇya and upholding social welfare.
The significance is ritual-charitable rather than structural: it emphasizes complete, functional furnishing (resting place with coverings, light, and accessories), aligning with Vāstu-informed ideals of wholesome domestic life and auspicious provisioning.