Shloka 1
Adhyaya 81 — Suratha and Samadhi Seek Sage Medhas; Introduction to Mahamaya and the Madhukaitabha Origin Account
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽशीतितमोऽध्यायः एकाशीतितमोऽध्यायः- ८१/
मार्कण्डेय उवाच
सावर्णिः सूर्यतनयो यो मनुः कथ्यतेऽष्टमः ।
निशामय तदुत्पत्तिं विस्ताराद्गदतो मम ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe ’śītitamo ’dhyāyaḥ ekāśītitamo ’dhyāyaḥ- 81/ mārkaṇḍeya uvāca sāvarṇiḥ sūryatanayo yo manuḥ kathyate ’ṣṭamaḥ / niśāmaya tadutpattiṃ vistarād gadato mama
இவ்வாறு ஸ்ரீ மார்கண்டேய புராணத்தின் எண்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. எண்பத்தொன்றாம் அத்தியாயம்—மார்கண்டேயர் கூறினார்: சூரியன் புதல்வனும் எட்டாம் மனுவென அழைக்கப்படும் சாவர்ணியின் தோற்றத்தை நான் விரிவாக உரைக்கிறேன்; கேள்.
FAQs
Purāṇic teaching is staged: first the offices and outcomes (manvantara roles), then the causes (utpatti). This mirrors dharmic inquiry—understanding not only ‘what happens’ but ‘how it comes to be’.
Manvantara (and its narrative expansion): the chapter shift signals a deeper account of the Manu who presides over a manvantara.
Calling Sāvarṇi ‘son of the Sun’ hints at solar symbolism: governance, clarity, and time-measure (Sūrya as kāla-pramāṇa) underpin the manvantara framework.