Shloka 5
Adhyaya 70 — The King Confronts the Rakshasa and Restores the Brahmin’s Wife
साहं हृता बलाकेन राक्षसेन दुरात्मना । प्रसुप्ता भवनस्यान्ते भ्रातृमातृवियोजिता ॥
sāhaṃ hṛtā balākena rākṣasena durātmanā / prasuptā bhavanasyānte bhrātṛmātṛviyojitā
“நான் வீட்டின் ஓரத்தில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தேன்—அண்ணனும் தாயும் என்னை விட்டு பிரிந்த நிலையில்—அப்போது அந்தத் தீய ராக்ஷசன் பலாகன் என்னை அபகரித்துச் சென்றான்.”
FAQs
The verse highlights vulnerability and the duty of protectors (king/community) to safeguard those at risk; adharma exploits negligence and isolation.
Manvantara narrative illustrating dharma by contrast—showing adharma (rākṣasa violence) and the consequent need for righteous intervention.
Sleep signifies unguarded consciousness; the rākṣasa’s abduction symbolizes how disorder seizes the psyche when vigilance (rakṣā) and supportive bonds (mother/brother) are severed.