Shloka 1
Adhyaya 64 — Kalavati (Vibhavari) Offers Herself and the Padmini Vidya to Svarocisha
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे स्वारोचिषे मन्वन्तरे त्रिषष्टितमोऽध्यायः । चतुःषष्टितमोऽध्यायः- ६४ ।
मार्कण्डेय उवाच एवं विमुक्तरोगा तु कन्यका तं मुदान्विता ।
स्वरोचिषमुवाचेदं शृणुष्व वचनं प्रभो ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe svārociṣe manvantare triṣaṣṭitamo ’dhyāyaḥ / catuḥṣaṣṭitamo ’dhyāyaḥ 64 / mārkaṇḍeya uvāca evaṃ vimuktarogā tu kanyakā taṃ mudānvitā / svarociṣam uvāca idaṃ śṛṇuṣva vacanaṃ prabho
இவ்வாறு ஸ்ரீ மார்கண்டேய புராணத்தின் ஸ்வாரோசிஷ மன்வந்தரத்தில் அறுபத்துமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது அறுபத்துநான்காம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. மார்கண்டேயர் கூறினார்—அப்போது அந்த கன்னி நோயிலிருந்து விடுபட்டு மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து ஸ்வாரோசிஷனை நோக்கி கூறினாள்—ஓ பகவனே, என் சொற்களை கேளுங்கள்.
FAQs
Joy after cure becomes the ground for gratitude and reciprocity; the healed person seeks to respond meaningfully to benefaction.
Manvantara: the colophon explicitly situates the narration within the Svārociṣa Manu cycle, a hallmark Purāṇic structuring device.
The shift of chapter indicates a shift of inner state—from affliction to agency—where the once-suffering character now initiates speech and offering.