Shloka 58
Adhyaya 61 — The Second Manvantara Begins: The Brahmin’s Swift Journey and Varuthini’s Temptation on Himavat
मनॊभिलषिता शय्या सुगन्धमनुलेपनम् ।
इहासतो महाभाग गृहे किं ते निजे 'धिकम् ॥
manobhilaṣitā śayyā sugandham anulepanam | ihāsato mahābhāga gṛhe kiṃ te nije 'dhikam ||
இங்கே உன் மனத்திற்கேற்ற படுக்கைகள் உள்ளன; உடலில் பூசுவதற்கான நறுமண அனுலேபனங்களும் உள்ளன. ஓ ஆரியரே, இங்கே தங்கியிருக்கையில் உன் சொந்த இல்லத்தில் இதைவிட மேலானது என்ன?
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "shringara", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse frames sensual comfort as a persuasive argument; the ethical tension is whether pleasure can substitute for one’s rightful duties and place (svadharma and sva-gṛha).
Primarily ākhyāna (narrative instruction) rather than sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa/vaṃśānucarita; it functions as dharma-upadeśa embedded in story.
‘Desired bed’ and ‘fragrant anointing’ symbolize the mind’s self-justifying pleasures; the test is whether consciousness remains anchored in truth rather than sensory persuasion.