Shloka 12
Adhyaya 48 — The Emanation of Beings from Brahma: Night, Day, Twilight, and the Orders of Creation
सृष्ट्वा मनुष्याञ् स विभुरुत्ससर्ज तनुं ततः ।
ज्योत्स्ना समभवत् सा च नक्तान्तेऽहर्मुखे च या ॥
sṛṣṭvā manuṣyān sa vibhur utsasarja tanuṃ tataḥ / jyotsnā samabhavat sā ca naktānte 'harmukhe ca yā
மனிதர்களை படைத்த பின் அந்த அனைத்திலும் பரவி நிற்கும் பரமன் பின்னர் ஒரு உடலைத் துறந்தான். அந்த உடலிலிருந்து ஜ்யோத்ஸ்னா (சந்திரஒளி) தோன்றியது; அது இரவின் முடிவிலும் பகலின் தொடக்கத்திலும் வெளிப்படுகிறது.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Temporal order (night’s end, day’s beginning) is presented as a structured emanation from the Creator—suggesting that time, rhythm, and auspicious transitions (like dawn) are not accidental but woven into dharmic cosmology.
Primarily Sarga (primary creation): the generation of cosmic principles/phenomena such as jyotsnā and the ordering of day-night transitions.
Jyotsnā symbolically mediates between opposites (night/day), hinting at a sattvic ‘bridge’ state—an image for liminality where clarity arises as tamas recedes.