Shloka 10
Adhyaya 45 — Jaimini’s Cosmological Questions and the Opening of Markandeya’s Account of Primary Creation
कथञ्च वंशाः देवर्षि-पितृभूतादिसम्भवाः ।
मन्वन्तराणि च कथं वंशानुचरितञ्च यत् ॥
kathaṃ ca vaṃśā devarṣi-pitṛ-bhūtādi-sambhavāḥ | manvantarāṇi ca kathaṃ vaṃśānucaritaṃ ca yat ||
தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், பூதாதிகள் முதலியோரிடமிருந்து தோன்றிய வம்சவரிசைகள் எவ்வாறு உண்டாயின? மன்வந்தரங்கள் எவ்வாறு விவரிக்கப்பட வேண்டும், மேலும் அந்த வம்சங்களைத் தொடர்ந்து வரும் வரலாற்றுக் கதைகள் யாவை?
FAQs
Human life is situated within vast networks of ancestry and cosmic administration; remembering lineage and epoch encourages responsibility (dharma) and continuity rather than isolated self-concern.
Explicitly calls for manvantara, vaṃśa, and vaṃśānucarita—three of the five lakṣaṇas—alongside earlier questions on sarga/pralaya.
Lineages can be read as streams of guṇa and saṃskāra; ‘Manu-epochs’ mirror phases of inner governance where different ‘laws’ (manu-dharma) dominate one’s psyche.