Shloka 8
Adhyaya 25 — Madālāsā’s Return, Royal Succession, and the First Teaching to Vikrānta
अभ्यषिञ्चन्त राजानमुदाराचारचेष्टितम् ।
सम्यक् पालयतस्तस्य प्रजाः पुत्रानिवौरसान् ॥
abhyaṣiñcanta rājānam udārācāraceṣṭitam | samyak pālayatas tasya prajāḥ putrān ivaurasān ||
நல்ல ஒழுக்கமும் நடத்தையும் உடைய அவனை அவர்கள் அரசனாக அபிஷேகம் செய்தனர். அவன் அவர்களை முறையாகக் காத்து, குடிகளைத் தன் பிறந்த மகன்களைப் போல அன்புடன் கருதினான்।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The king is ethically framed as a guardian-parent: governance is legitimate when grounded in noble conduct and protective care, not mere power.
Vaṃśānucarita with rājadharma instruction embedded in narrative.
The ‘subjects as sons’ trope points to dharmic sovereignty: authority is stewardship (pālana), mirroring a cosmic caretaking order rather than domination.