Markandeya Purana — Adhyaya 25, Shloka 15
Adhyaya 25 — Madālāsā’s Return, Royal Succession, and the First Teaching to Vikrānta
तातेति किञ्चित्तनयेति किञ्चिदम्बेति किञ्चिद्दयितेति किञ्चित् ।
ममेति किञ्चिन्न ममेति किञ्चित्त्वं भूतसङ्घं बहुमानयेथाः ॥
tāteti kiñcit tanayeti kiñcid ambeti kiñcid dayiteti kiñcit / mameti kiñcin na mameti kiñcit tvaṃ bhūtasaṅghaṃ bahumānayethāḥ
சிலர் ‘தந்தை’, சிலர் ‘மகன்’, சிலர் ‘தாய்’, சிலர் ‘அன்புக்குரியவர்’ என அழைக்கின்றனர்; சிலர் ‘என்னுடையது’, சிலர் ‘என்னுடையது அல்ல’ என்கிறார்கள். இவ்வாறான பெயர்ச்சொற்களால் உயிர்களின் இந்தக் கூட்டத்தைப் போற்றி மயங்காதே.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Kinship terms and possessive notions are social conventions that easily become bondage; one should act with dharma yet remain inwardly unattached.
Didactic ethics/adhyātma within narrative; not directly sarga/manvantara/vaṃśa material.
The verse deconstructs nāma-rūpa (name-form) projections: ‘mine/not mine’ are mental superimpositions on the same impermanent aggregate of beings.