Shloka 1
Adhyaya 20 — Ritadhvaja’s Companionship with the Naga Princes and the Origin of the Horse Kuvalaya
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे दत्तात्रेयीये ऊनविंशोऽध्यायः ।
विंशोऽध्यायः ।
जड उवाच प्राग्बभूव महावीर्यः शत्रुजिन्नाम पार्थिवः ।
तुतोष यस्य यज्ञेषु सोमावाप्त्या पुरन्दरः ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe dattātreyīye ūnaviṃśo 'dhyāyaḥ | viṃśo 'dhyāyaḥ | jaḍa uvāca prāg babhūva mahāvīryaḥ śatrujinnāma pārthivaḥ | tutoṣa yasya yajñeṣu somāvāptyā purandaraḥ ||
இவ்வாறு ஸ்ரீமார்கண்டேய புராணத்தின் தத்தாத்ரேயப் பிரகரணத்தில் பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது இருபதாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. ஜடன் கூறினான்—முன்னொரு காலத்தில் சத்ருஜித் என்னும் மகாபலமிக்க அரசன் இருந்தான்; அவன் யாகங்களில் சோமம் பெறப்பட்டதால் புரந்தரன் (இந்திரன்) மகிழ்ந்தான்.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The Purāṇa continues to teach through royal exemplars: proper sacrifice aligns the human realm with the deva order (Indra pleased), indicating a dharmic economy of offering and reciprocity.
Begins a vaṃśānucarita-like account (royal figure Śatrujit) within the narrative framework; it is historiographical/legendary material rather than sarga/pratisarga.
‘Soma attainment’ can signify access to the nectar of refined consciousness; Indra’s pleasure symbolizes the strengthening of the inner ‘sovereign’ faculty when offerings (disciplines) are correctly performed.