Shloka 24
Adhyaya 11 — The Son’s Discourse on Embryogenesis, Birth, and the Wheel of Saṃsāra
कदाचिदल्पैश्च ततो जायते 'त्र शुभाशुभैः ।
स्वर्लोके नरके चैव भुक्तप्रायो द्विजोत्तम ॥
kadācid alpaiś ca tato jāyate 'tra śubhāśubhaiḥ | svarloke narake caiva bhuktaprāyo dvijottama ||
மேலும் சிலவேளை அதன் பின், ஓ இருமுறைப் பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே, சொர்க்கத்திலும் நரகத்திலும் பெரும்பாலும் பலன்களை அனுபவித்த பின், புண்ணிய–பாபத்தின் சிறு பகுதிகளால் மட்டும் இங்கே பிறக்கிறான்।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Even after major karmic results are ‘spent’ in other realms, residual merit/demerit still compels human birth; hence ethical vigilance is required, and liberation must be sought beyond karmic bookkeeping.
Dharma/karmaphala instruction—supplementary Purāṇic teaching rather than one of the five headline characteristics.
The notion of ‘mostly consumed’ hints at layered karmic causation; subtle residues shape embodiment (birth circumstances), aligning with the idea that saṃskāras persist beyond gross experiences.