Shloka 24
Adhyaya 10 — Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey
हतं मया हतश्चान्यैर्हतं मे घातितं तथा ।
दत्तं ममाऽन्यैरन्येभ्यो मया दत्तमनेकशः ॥
hataṃ mayā hataś cānyair hataṃ me ghātitaṃ tathā /
dattaṃ mamānyair anyebhyo mayā dattam anekaśaḥ
நான் கொன்றும் இருக்கிறேன்; பிறரால் கொல்லப்பட்டும் இருக்கிறேன்; மேலும் பிறரை கொல்லச் செய்தும் இருக்கிறேன். எனது என இருந்தது பிறரால் பிறருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; நானும் பலமுறை தானம் செய்துள்ளேன்।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Acts of violence rebound through the cycle of births, and possessions do not remain ‘mine’; the verse encourages ahiṃsā, generosity, and relinquishment of possessiveness.
Didactic karma-teaching embedded in narrative discourse; loosely part of dharma exposition rather than cosmological categories.
Killer/killed/causer triad mirrors the bondage of doership (kartṛtva); release comes by transcending the sense of agency through knowledge.