Shloka 20
द्रौपद्याः शोकवचनम्
Draupadī’s Lament and Indictment of Misfortune
“तुम्हें सुख हो या दुःख, बुरा हुआ हो या भला, सब बातें ठीक-ठीक कह जाओ। वह सब सुनकर मैं उसके निवारणके लिये उचित उपाय सोचूँगा ।।
tubhyaṃ sukhaṃ vā duḥkhaṃ vā bādhakaṃ vā śubhaṃ tathā | sarvaṃ yathāvad ācakṣva tac chrutvāhaṃ nivāraṇe yuktam upāyaṃ cintayiṣyāmi || aham eva hi te kṛṣṇe viśvāsyaḥ sarvakarmasu | aham āpatsu cāpi tvāṃ mokṣayāmi punaḥ punaḥ ||
உனக்கு இன்பமோ துன்பமோ, தீமையோ நன்மையோ—நடந்ததனைத் துல்லியமாக அனைத்தும் கூறு. அனைத்தையும் கேட்டபின் அதற்கான நிவாரணத்திற்கு உரிய வழியை நான் சிந்திப்பேன். ஓ கிருஷ்ணே! எல்லா காரியங்களிலும் நான் ஒருவனே உன் நம்பிக்கைக்குரிய துணை; ஆபத்துகளிலும் மீண்டும் மீண்டும் உன்னை மீட்டு துயரிலிருந்து விடுவிப்பேன்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes truthful, complete disclosure in counsel and the ethical duty of a trusted ally to seek appropriate remedies and provide repeated protection in times of crisis.
A speaker reassures Kṛṣṇā (Draupadī) to report events exactly—whether pleasant or painful—promising to devise a suitable solution and affirming steadfast reliability and rescue whenever danger arises.