Shloka 663
Dhaumya’s Enumeration of Eastern Tīrthas
Prācī-diś Tīrtha-kathana
विधूतपाप्मा भवति वाजपेयं च विन्दति । महाबाहो! उस तीर्थमें स्नान करके मनुष्य सब पापोंसे मुक्त हो जाता है। ब्रह्मचर्यपालनपूर्वक एकाग्र हो गंगाजीमें स्नान करके मनुष्य पापरहित होता तथा वाजपेययज्ञका फल पाता है
vidhūtapāpmā bhavati vājapeyaṃ ca vindati | mahābāho! us tīrtha meṃ snāna karke manuṣya sab pāpoṃ se mukta ho jātā hai | brahmacaryapālanapūrvaka ekāgra ho gaṅgājī meṃ snāna karke manuṣya pāparahita hotā tathā vājapeyayajñakā phala pātā hai |
புலஸ்தியர் கூறினார்—அந்த தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் பாவம் நீங்கி, வாஜபேய யாகத்தின் பலனை அடைகிறான். ஓ மகாபாஹோ! முதலில் பிரம்மச்சரியத்தைப் பேணி, ஒருமனத்துடன் அந்தத் தீர்த்தத்தில் கங்கையில் நீராடினால், அவன் குற்றமின்றி வாஜபேயப் பலனைப் பெறுவான்.
पुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage teaches that ethical self-restraint (brahmacarya) and mental focus, when joined to sacred practice (bathing at a tīrtha in the Gaṅgā), lead to purification from sin and confer great religious merit—comparable to performing a major royal sacrifice like the Vājapeya.
Pulastya is describing the greatness (māhātmya) of a particular pilgrimage spot: he tells the listener addressed as 'mahābāho' that bathing there—especially with prior observance of brahmacarya and concentration—removes sins and grants the fruit of the Vājapeya sacrifice.