कर्कोटक-उपदेशः
Karkoṭaka’s Counsel and Nala’s Concealment
एवं तु विलपन्ती सा राज्ञो भार्या महात्मन: । अन्वेषमाणा भार्तरं बने श्वापदसेविते,इस प्रकार विलाप करती तथा हिंख्र जन्तुओंसे भरे हुए वनमें अपने पतिको ढूँढ़ती हुई महामना राजा नलकी पत्नी भीमकुमारी दमयन्ती उन्मत्त हुई रोती-बिलखती और “हा राजन! हा महाराज” ऐसा बार-बार कहती हुई इधर-उधर दौड़ने लगी
evaṃ tu vilapantī sā rājño bhāryā mahātmanaḥ | anveṣamāṇā bhartāraṃ vane śvāpadasevite ||
இவ்வாறு புலம்பியபடி, மகாத்ம அரசனின் மனைவி, வனவிலங்குகள் உலவும் காட்டில் தன் கணவனைத் தேடி அலைந்தாள். மனம் கலங்கி உன்மத்தையென அழுது புலம்பி, “ஹா அரசே! ஹா மகாராஜா!” என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறி இங்கும் அங்கும் ஓடினாள்.
ब॒हृदश्चव उवाच
The verse highlights dharmic steadfastness under distress: Damayantī’s unwavering commitment to her husband and her endurance in danger illustrate moral resilience and fidelity even when circumstances become terrifying and uncertain.
Damayantī, separated from King Nala, is shown wandering in a wild-beast-haunted forest, crying and searching for him, repeatedly calling out to him as she runs about in grief.