Shloka 18
Dyumatsena’s Restoration and Sāvitrī’s Disclosure of Yama’s Boons (आरण्यकपर्व, अध्याय २८२)
अशिवेनातिवामोरूरजस््र॑ नेत्रवारिणा । स्तनावपतितौ बाला संहतावभिवर्षती
aśivenātivāmorū rajasra netravāriṇā | stanāv apatitau bālā saṃhatāv abhivarṣatī ||
அவளின் கண்களிலிருந்து அசுபமான, இரத்தநிறத் துளிர் கலந்த கண்ணீர் தாரையாக வழிந்தது. மிக வெண்மையான தொடைகளையுடைய அந்த இளம்பெண் இடைவிடாது அழுதாள்; அழுதழுத துக்கத்தின் பாரத்தால் அவளின் மார்புகள் தாழ்ந்து ஒன்றோடொன்று சேர்ந்தன.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how intense sorrow manifests outwardly and can be portrayed as an ominous sign; it invites ethical reflection on compassion toward the afflicted and attentiveness to the consequences of suffering in human life.
Mārkaṇḍeya describes a young girl overwhelmed by grief, shedding profuse, blood-tinged tears; her body language—drooping, pressed breasts—serves as a vivid poetic marker of distress and foreboding.