रामस्य पम्पातीरगमनम्, सुग्रीवसख्यं, वालिवधः, सीतारक्षणवृत्तान्तश्च
Rāma at Pampā; alliance with Sugrīva; Vālin’s fall; Sītā’s guarded captivity
वैशम्पायन उवाच श्रुत्वेरितं केशवस्य बभूवु: स्वस्थमानसा: । द्रौपद्या सहिता: पार्थास्तमूचुविंगतज्वरा:,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! भगवान् श्रीकृष्फा यह कथन सुनकर द्रौोपदीसहित पाण्डवोंका चित्त स्वस्थ हुआ। उनकी सारी चिन्ता दूर हो गयी और वे भगवान्से इस प्रकार बोले--'विभो! गोविन्द! तुम्हें अपना सहायक और संरक्षक पाकर हम बड़ी-बड़ी दुस्तर विपत्तियोंसे उसी प्रकार पार हुए हैं, जैसे महासागरमें डूबते हुए मनुष्य जहाजका सहारा पाकर पार हो जाते हैं
vaiśampāyana uvāca: śrutvā īritaṁ keśavasya babhūvuḥ svastha-mānasāḥ | draupadyā sahitāḥ pārthās tam ūcuḥ vigata-jvarāḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—ஜனமேஜயா! கேசவன் கூறியதை கேட்டதும், த்ரௌபதியுடன் இருந்த பாண்டவர்கள் மனம் அமைதியடைந்தது. கவலையின் காய்ச்சல் தணிந்து, அவர்கள் இறைவனை நோக்கி இவ்வாறு உரைத்தனர்—“விபோ! கோவிந்தா! உம்மை உதவியாளனாகவும் காவலனாகவும் பெற்றதால், கடக்க அரிய பேராபத்துகளையும் நாங்கள் கடந்து வந்தோம்—பெருங்கடலில் மூழ்கும் மனிதன் கப்பலின் ஆதரவைப் பெற்று கரை சேர்வதுபோல்.”
वैशम्पायन उवाच
Reliance on righteous divine guidance brings inner steadiness: when the Pāṇḍavas hear Keśava’s assurance, their mental turmoil (jvara) dissolves, illustrating that true refuge transforms fear into composure and enables one to endure adversity.
In the frame narration, Vaiśampāyana reports to Janamejaya that after hearing Kṛṣṇa (Keśava), the Pāṇḍavas and Draupadī regain peace of mind and then speak to him, acknowledging him as their helper and protector, likening his support to a ship saving those drowning in the sea.