Jatāyu’s Resistance, Sītā’s Traces, Kabandha’s Release, and the Path to Sugrīva (Āraṇyaka-parva 263)
विकृतिं नैति न क्रोधं तदा तुष्टो5भवन्मुनि: । आह चैन दुराधर्षो वरदो5स्मीति भारत,भारत! ऐसा उन्होंने कई बार किया, तो भी जब राजा दुर्योधनके मनमें विकार या क्रोध नहीं उत्पन्न हुआ, तब वे दुर्धर्ष मुनि उसपर बहुत प्रसन्न हुए और इस प्रकार बोले---मैं तुम्हें वर देना चाहता हूँ!
அவனுக்கு மனவிகாரமும் இல்லை; கோபமும் இல்லை. அப்போது முனிவர் திருப்தியடைந்தார். பாரதனே! அந்தத் துராதர்ஷ முனிவர் அவனிடம், “நான் வரம் அளிப்பவன்” என்று கூறினார்.
वैशम्पायन उवाच