Shloka 116
Yudhiṣṭhira’s Lament on Kāla and Daiva after Draupadī’s Recovery (आरण्यक पर्व, अध्याय २५७)
मनो5भिलपियतं राज्ञस्तं क्रतु द्रष्टमर्हथ । “राजन! महामना दुःशासनने मुझे आपके पास भेजा है। जननायक महाराज दुर्योधन आपलोगोंको उस यज्ञमें बुला रहे हैं। आपलोग चलकर राजाके मनोवांछित उस यज्ञका दर्शन कीजिये'
mano 'bhilapyataṁ rājñas taṁ kratuṁ draṣṭum arhatha |
வைசம்பாயனர் கூறினார்—“அரசன் நீண்ட நாட்களாக மனமார விரும்பிய அந்த யாகத்தை நீங்கள் சென்று காண வேண்டும். அரசே! மகாமனன் துஃசாசனன் என்னை உங்களிடம் அனுப்பினான். ஜனநாயகன் மகாராஜா துரியோதனன் உங்களையெல்லாம் அந்த யாகத்திற்குக் கூப்பிடுகிறான். வாருங்கள்; அரசன் மனோவாஞ்சிதமான அந்த யாகத்தைத் தரிசியுங்கள்।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outwardly dharmic acts like yajñas can be intertwined with worldly motives—status, influence, and political maneuvering—so discernment is needed when responding to invitations framed as ‘righteous’ occasions.
A message is delivered urging the recipients to come and witness a king’s desired sacrifice; in context, it is presented as Duryodhana’s invitation, conveyed through Duḥśāsana, to draw others to the royal ritual gathering.