Shloka 986
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
स्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवै: । उत्तर कुरुके निवासी अब उस मार्गसे सुखपूर्वक आते-जाते हैं। देवताओं और दानवोंने देखा, कुमार कार्तिकेय बार-बार शत्रुओंपर शक्तिका प्रहार करते हैं और वह सहस्रों योद्धाओंको मारकर पुनः उनके हाथमें लौट आती है
skandahastam anuprāptā dṛśyate devadānavaiḥ | uttarakuruke nivāsinaḥ ab us mārga se sukhapūrvakam āte-jāte haiṃ | devatāoṃ aura dānavoṃ ne dekhā, kumāra kārtikeya bār-bār śatruoṃ par śaktikā prahāra karate haiṃ aura vaha sahasroṃ yoddhāoṃ ko mārakara punaḥ unake hātha meṃ lauṭa ātī hai |
ஸ்கந்தனின் கைக்குத் திரும்பி வரும் அந்த சக்தியை தேவர்களும் தானவர்களும் கண்டனர். குமார கார்த்திகேயன் மீண்டும் மீண்டும் பகைவர்மேல் சக்தியை எறிந்தான்; அது ஆயிரக்கணக்கான வீரர்களை வீழ்த்தி மீண்டும் அவன் கைக்கே வந்து சேர்ந்தது. இதனால் உத்தரகுருவின் குடிகள் அந்த வழியில் நிம்மதியாகச் சென்று வரலாயினர்.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Divine power, when aligned with dharma, is portrayed as self-regulating and protective: it strikes down destructive forces and returns under rightful control, symbolizing that true authority is accountable to cosmic order rather than mere violence.
Mārkaṇḍeya describes a scene witnessed by both gods and Dānavas: Kārtikeya repeatedly hurls his śakti at enemies, slays vast numbers, and the weapon returns to his hand; alongside this, the route to Uttara-Kuru is depicted as safe and easy for its inhabitants.