Shloka 22
धृतराष्ट्रस्य बलाबलचिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Strength and Preference for Śama
क्षयोदयो<यं सुमहान् कुरूणां प्रत्युपस्थित: । अस्य चेत् कलहस्यान्त: शमादन्यो न विद्यते
kṣayodayo ’yaṃ sumahān kurūṇāṃ pratyupasthitaḥ | asya cet kalahasyāntaḥ śamād anyo na vidyate ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—குருக்கள்மேல் அழிவும் பெரும் புரட்டலும் தரும் ஒரு மாபெரும் திருப்பம் வந்து சேர்ந்துள்ளது. இந்தக் கலகத்தின் முடிவு சமாதான உடன்படிக்கையால் மட்டுமே சாத்தியமெனில், உடன்படிக்கையே எனக்கு நியாயமாகத் தோன்றுகிறது. குந்தியின் புதல்வர்களுடன் போரைத் தூண்டுவது தகாது; நான் எப்போதும் பாண்டவர்கள் கௌரவர்களைவிட வலிமைமிக்கவர்கள் எனக் கருதியுள்ளேன்।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When a conflict threatens collective ruin, dharma favors śama—restraint, pacification, and settlement—over escalation into war, especially when war is both morally improper and strategically disastrous.
The narrator frames the Kuru situation as a decisive crisis: destruction is imminent unless the quarrel is ended through peace-making. The statement also underscores the perceived superiority of the Pāṇḍavas, warning against initiating war with them.