Shloka 39
अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
दास्य: स्युर्या ये च दासा: कुरूणां तदाश्रया बहव: कुब्जखजञ्जा: | आखूयाय मां कुशलिन सम तेभ्यो- 5प्यनामयं परिपृच्छेर्जघन्यम्
dāsyāḥ syur yā ye ca dāsāḥ kurūṇāṃ tadāśrayā bahavaḥ kubja-khañjāḥ | ākhyūyāya māṃ kuśalinaṃ samaṃ tebhyo 'py anāmayaṃ paripṛccher jaghanyam ||
யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—கௌரவர்களின் பணியாளர்கள், பணிப்பெண்கள், மேலும் அவர்களது பாதுகாப்பில் வாழும் பல கூனர்கள், நொண்டிகள்—அவர்களெல்லோரிடமும் நான் நலமாக இருப்பதைச் சொல்லி; இறுதியில் என் சார்பாக அவர்களுடைய நலனையும் நோயற்ற நிலையையும் விசாரி।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic leadership and compassion: a righteous person extends concern beyond elites to servants and vulnerable dependents, inquiring after their welfare without discrimination.
In the Udyoga Parva’s diplomatic context, Yudhiṣṭhira instructs that his well-being be conveyed and that greetings and welfare-inquiries be extended even to the Kuru household’s servants and physically disabled dependents, emphasizing inclusive regard.