Shloka 106
अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
श्लाघस्व मां कुशलिन सम तेभ्यो हानामयं तात पृच्छेर्जघन्यम् । तात! जो अअभ्रोत्रिय (शूद्र) वृद्ध पुरुष मनस्वी तथा शील और बलसे सम्पन्न हैं एवं हस्तिनापुरमें निवास करते हैं
ślāghasva māṁ kuśalina sama tebhyo hānāmayaṁ tāta pṛccher jaghanyam | tāta! ye ’śrotriyāḥ (śūdrāḥ) vṛddhāḥ puruṣā manasvinaḥ tathā śīla-bala-sampannāḥ hastināpure nivasanty, ye yathāśakti kiñcid dharmam ācarantaḥ asmāsu śubha-kāmanāṁ kurvanti punaḥ punaś ca asmān smaranti, tebhyaḥ sarvebhyo ’smākaṁ kuśala-vārttāṁ nivedaya | tataḥ paścāt teṣāṁ svāsthya-vārttāṁ pṛccha ||
யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—“நல்வாழ்வுடையவனே! அவர்களெல்லாருக்கும் என் வணக்கத்தைச் சொல்லி, அன்பனே, அவர்களின் நலன் மற்றும் நோயற்ற நிலை பற்றி விசாரி. குறிப்பாக ஹஸ்தினாபுரத்தில் வாழும் அந்த முதியவர்கள்—அவர்கள் சூத்ரர்; வேதப் பண்டிதர் அல்லர்; ஆயினும் உறுதியான மனம், நல்லொழுக்கம், வலிமை உடையோர்; இயன்ற அளவு தர்மம் கடைப்பிடித்து, நமக்கு நன்மை விரும்பி, மீண்டும் மீண்டும் நம்மை நினைப்போர்—அவர்களெல்லாருக்கும் நமது நலச் செய்தியை அறிவி. அதன் பின் கவனமாக அவர்களின் உடல்நலத்தை விசாரி।”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even amid political crisis, a leader’s dharma includes remembering and honoring ordinary well-wishers—especially elders—regardless of scholarly status or social rank, and actively inquiring into their welfare and health.
Yudhiṣṭhira instructs a messenger to convey the Pāṇḍavas’ well-being to supportive residents of Hastināpura—particularly elderly, high-minded śūdra men who practice dharma as they can—and then to ask after their health.