Drupada’s Alarm and Inquiry Regarding Śikhaṇḍinī (द्रुपदस्य भय-विमर्शः)
ततः स राजा द्रुपदस्य श्रुत्वा विमर्षयुक्तो युवतीर्वरिष्ठा: । सम्प्रेषयामास सुचारुरूपा: शिखण्डिनं स्त्री पुमान् वेति वेत्तुम्
tataḥ sa rājā drupadasya śrutvā vimarṣa-yukto yuvatīr variṣṭhāḥ | sampreṣayāmāsa sucāru-rūpāḥ śikhaṇḍinaṃ strī pumān veti vettum ||
அப்போது அந்த அரசன் துருபதனின் சொற்களை கேட்டுத் தக்கவாறு சிந்தித்து, மிக அழகிய வடிவமுடைய சிறந்த இளம்பெண்களை அனுப்பினான்—சிகண்டி உண்மையில் பெண்ணா ஆணா என்பதை அறிய.
भीष्म उवाच
The verse highlights prudent governance: before taking consequential action, a ruler should deliberate (vimarṣa) and verify facts through appropriate means. It also reflects the ethical and social weight placed on identity and legitimacy in royal alliances.
After hearing Drupada’s statement, the king (Hiraṇyavarman) thinks carefully and sends selected young women to determine whether Śikhaṇḍin is biologically a woman or a man, since this affects royal decisions and alliances.