Shloka 192
Drupada’s Alarm and Inquiry Regarding Śikhaṇḍinī (द्रुपदस्य भय-विमर्शः)
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि अम्बोपाख्यानपर्वणि शिखण्डिपुंस्त्वप्राप्तौ द्विनवत्यधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi ambopākhyānaparvaṇi śikhaṇḍi-puṃstva-prāptau dvinavaty-adhika-śatatamo 'dhyāyaḥ |
இவ்வாறு ஸ்ரீமகாபாரதத்தின் உத்யோகப் பர்வத்தில் உள்ள அம்போபாக்யானப் பர்வத்தில், சிகண்டியின் ஆண்மைப் பெறுதல் குறித்து நூற்று தொண்ணூற்று இரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
This closing colophon signals the completion of the Śikhaṇḍī episode, highlighting the Mahābhārata’s ethical logic: unresolved wrongs and vows (especially those tied to honor and justice) mature over time into consequences that shape history, including the conditions that lead to war.
The text is not a spoken verse but a chapter-ending colophon. It states that, within Udyoga Parva’s Amba-related sub-narrative, the chapter dealing with Śikhaṇḍī’s attainment of manhood has concluded.