Shloka 36
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
संरम्भादब्रवीद् राम: क्रोधपर्याकुलेक्षण:
saṃrambhād abravīd rāmaḥ krodha-paryākulekṣaṇaḥ | śatru-damana duryodhana! paraśurāmaḥ jīne krodha-bhare netrābhyāṃ paśyan mahā-roṣāveśam āgamya idaṃ vacaḥ uvāca | tathāpi ahaṃ priya-vacanaiḥ bhṛgu-śreṣṭhaṃ mahātmānaṃ punaḥ punaḥ śānta-bhāvāya prārthayām āsa; sa tu kathaṃcid api śāntaḥ na babhūva ||
கோபத்தால் கலங்கிய கண்களுடன் ராமர் ஆவேசமாகக் கூறினார்—“பகைவரை அடக்கும் துரியோதனனே! பரசுராமர் கோபம் நிறைந்த பார்வையுடன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார். ஆயினும் நான், பிருகுகுலத்தில் சிறந்த அந்த மகாத்மாவை இனிய, விருப்பமான சொற்களால் மீண்டும் மீண்டும் அமைதிப்படுத்த முயன்றேன்; ஆனால் அவர் எவ்விதத்திலும் அமைதியடையவில்லை.”
राम उवाच
Educational Q&A
Even when confronted with intense wrath—especially from a revered ascetic—one should attempt conciliation through gentle speech and repeated appeals to calm. The passage highlights the ethical priority of self-restraint and peacemaking, while also acknowledging that anger can become ungovernable once it overwhelms discernment.
Parashurama (Rama) addresses Duryodhana, describing how Parashurama, eyes inflamed with anger, spoke in a burst of fury. The speaker reports that he repeatedly tried to pacify the Bhargava sage with pleasing words, but Parashurama would not calm down.