Shloka 1
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
ऑपन--माजल बछ। जि: अष्टस प्तत्याधिकशततमो< ध्याय: अम्बा और परशुरामजीका संवाद
bhīṣma uvāca |
evam uktas tadā rāmo jahi bhīṣmam iti prabho |
uvāca rudatīṁ kanyāṁ codayantīṁ punaḥ punaḥ ||
பீஷ்மன் கூறினான்—அரசே! ‘ஆண்டவரே, பீஷ்மனை வதையுங்கள்’ என்று சொல்லி, அழுதபடியே மீண்டும் மீண்டும் தூண்டிய அந்த கன்னியிடம் பரசுராமன் இவ்வாறு கூறினான்—“அழகிய காசிராஜகுமாரியே! என் பிரதிஞ்ஞைப்படி, வேதம் அறிந்த பிராமணருக்குத் தேவையான காரியம் ஏற்பட்டால் மட்டுமே நான் ஆயுதம் எடுப்பேன்; அத்தகைய காரணமின்றி விருப்பம்போல் ஆயுதம் எடுப்பதில்லை. ஆகவே, பிரதிஞ்ஞையை காத்துக்கொண்டு, உனக்காக நான் வேறு என்ன செய்ய முடியும்?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse sets up a dharmic dilemma: righteous anger and the demand for retribution confront the discipline of a vow. It highlights that ethical action in the Mahabharata often depends not only on the grievance but also on one’s svadharma (role-duty) and prior commitments.
Amba, weeping, repeatedly urges Parashurama—addressing him as ‘Lord’—to slay Bhishma. Bhishma reports that Parashurama then responds to her, initiating the exchange that will lead toward the famed confrontation between Parashurama and Bhishma.