Shloka 26
कुरुक्षेत्रे सेनानिवेशवृत्तान्तः — Dhṛtarāṣṭra Questions Saṃjaya on the Deployed Armies
का दर ++प्रध्य्क >मकाब न कमा थ। तस्माद् युद्धात् समुत्तीर्णानपि व: ससुहृज्जनान् । अरोगानक्षवैर्देहै्द्रष्टासम्मीति मतिर्मम
tasmād yuddhāt samuttīrṇān api vaḥ sa-suhṛj-janān | arogān akṣatair dehair draṣṭāsmīti matir mama ||
ஆகையால் இந்தப் போரைக் கடந்து வந்தபின்பும், உங்கள் அன்பு நண்பர்கள் மற்றும் நலன்விரும்பிகளுடன் கூடிய உங்களை எல்லாரையும் நான் நோயற்றவர்களாகவும் காயமில்லாத உடல்களுடனும் காண்பேன்; இதுவே என் உறுதியான நம்பிக்கை.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid the inevitability of war, the verse foregrounds a dharmic wish and moral resolve: that one’s own people and well-wishers should emerge unharmed and healthy. It frames warfare not as a celebration of violence but as a crisis to be crossed over with minimal harm.
Vaiśampāyana reports a speaker’s confident resolve: after the conflict, he expects to behold the addressed group—along with their friends and supporters—having safely come through the war, healthy and uninjured.