Shloka 16
भीष्मद्रोणयोर्दुर्योधनं प्रति शमोपदेशः | Bhīṣma and Droṇa’s Counsel of Conciliation to Duryodhana
यच्च व: प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनाम् । पाज्चाली परुषाप्युक्ता को नु तत् क्षन्तुमहति
yacca vaḥ prekṣamāṇānāṃ sarvadharmopacāyinām | pāñcālī paruṣāpyuktā ko nu tat kṣantum arhati ||
மேலும், நீங்கள்—அனைத்து தர்மங்களின் வளர்ச்சியையும் பேணுபவர்கள்—நீங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே பாஞ்சாலி மீது கடுமையான சொற்கள் கூறப்பட்டன; அதை யார் தான் மன்னிக்க முடியும்?
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse frames Draupadī’s public insult as a moral outrage witnessed by dharma-upholding heroes, implying that tolerating or forgiving such adharma would itself be ethically untenable; it highlights the tension between forbearance and the duty to uphold justice and honor.
A son (putra) addresses the Pāṇḍavas, recalling that while they were present, Draupadī (Pāñcālī) was subjected to harsh speech; he uses this remembered humiliation to argue that such an offense cannot simply be forgiven, strengthening the case for decisive action.