Shloka 126
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
सुखं नैवेह नामुत्र लभन्ते पुरुषाधमा: । बेटा! जो इस प्रकार विनयशून्य एवं अशिक्षित पौत्रसे हर्षको प्राप्त होता है तथा उद्योगरहित
sukhaṃ naiveha nāmutra labhante puruṣādhamāḥ |
அதமர்கள் இவ்வுலகிலும் இன்பம் பெறார்; மறுவுலகிலும் இல்லை. பணிவில்லாத, கல்வியற்ற, முயற்சியற்ற, ஒழுக்கமற்ற, மடையன் போன்ற மகன்-பேரன் மீது பெருமிதம் கொள்பவன்—அவர்கள் செயல் செய்யாமலும், செய்தாலும் பழிக்கத்தக்க செயல்களையே செய்வதாலும்—அவனுக்குச் சந்ததி என்பது நலமல்ல; அழிவின் காரணமே; ஆகவே இம்மையிலும் மறுமையிலும் அவனுக்கு நன்மை இல்லை.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
Happiness depends on dharmic conduct and disciplined effort; those who are base in character—idle, untrained, and inclined to blameworthy actions—gain neither worldly welfare nor posthumous good.
A son speaks a moral judgment about the fate of ‘base men,’ emphasizing that taking satisfaction in uneducated, undisciplined descendants is self-defeating because such heirs do not perform worthy deeds and thus bring no benefit in this world or the next.