Shloka 6
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
लोकपाला भुजेष्वासन्नग्निरास्यादजायत । आदित्याश्रैव साध्याक्ष वसवो<थाश्विनावपि
lokapālā bhujēṣv āsann agnir āsyād ajāyata | ādityāś caiva sādhyāś ca vasavo 'thāśvināv api |
வைசம்பாயனன் கூறினான்—லோகபாலர்கள் அவருடைய கரங்களில் நிலை கொண்டனர்; அவருடைய வாயிலிருந்து அக்கினி வெளிப்பட்டது. ஆதித்யர்கள், சாத்யர்கள், வசுக்கள், இரு அச்வினிக் குமாரர்கள்; இந்திரனுடன் மருத்கணங்கள், விச்வேதேவர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள், ராக்ஷசர்கள்—இவர்கள் அனைவரும் அவருடைய பல்வேறு அங்கங்களில் வெளிப்பட்டனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames the unfolding events within a cosmic moral order: when divine classes and world-guardians are shown as present in a single form, it implies that dharma—not personal power—stands as the ultimate measure, and that the impending war is under universal scrutiny.
A vision of overwhelming, divine presence is described: the Lokapālas are said to be on the arms, fire issues from the mouth, and major celestial groups (Ādityas, Sādhyas, Vasus, Aśvins) appear—depicting a superhuman form in which many gods are revealed as constituents or attendants.