Shloka 11
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
अदृश्यन्तोद्यतान्येव सर्वप्रहरणानि च । नानाबाहुषु कृष्णस्य दीप्यमानानि सर्वश:,शंख, चक्र, गदा, शक्ति, शार्ड््धनुष, हल तथा नन्दक नामक खड्ग--ये ऊपर उठे हुए ही समस्त आयुध श्रीकृष्णकी अनेक भुजाओंमें देदीप्यमान दिखायी देते थे
adṛśyantodyatāny eva sarvapraharaṇāni ca | nānābāhuṣu kṛṣṇasya dīpyamānāni sarvaśaḥ || śaṅkhaṃ cakraṃ gadāṃ śaktiṃ śārṅgadhanur halaṃ tathā | nandaka-nāmakaṃ khaḍgaṃ—ete ūrdhvam udyatāḥ sarvāyudhāni śrīkṛṣṇasya bahuṣu bāhuṣu dīpyamānāni dṛśyante sma ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—கிருஷ்ணனின் பல கரங்களில் எல்லாத் திசைகளிலும் உயர்த்தப்பட்ட ஆயுதங்கள் ஒளிவீசி விளங்கின—சங்கு, சக்கரம், கதா, சக்தி, சார்ங்க வில், கலப்பை, நந்தகன் எனப்படும் வாள். அது வெறும் போர்வலிமையின் காட்சி அல்ல; தர்மத்தைப் பாதுகாக்கும் தெய்வீக எச்சரிக்கையும் காவலும் எனும் பேரொளியின் அறிவிப்பாகவும் இருந்தது.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames divine power as aligned with dharma: the display of irresistible weaponry is not glorification of aggression but an ethical warning—dharma is protected, and adharma is checked by a higher order.
Vaiśampāyana describes a vision of Kṛṣṇa with many arms, each bearing radiant weapons (conch, discus, mace, spear, Śārṅga bow, plough, and Nandaka sword), emphasizing a theophanic display meant to inspire awe and restraint in the unfolding conflict.