Shloka 19
शुचि: शीलान्विताचार: शुक्लवासा जितेन्द्रिय: । संस्कृत: सर्वशास्त्रज्ञ: श्रद्दधानोइनसूयक:
śuciḥ śīlānvita-ācāraḥ śukla-vāsā jitendriyaḥ | saṃskṛtaḥ sarva-śāstra-jñaḥ śraddadhāno 'n-asūyakaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்— வெளிப்புறமும் உள்ளுறமும் தூய்மையுடையவன், நற்குணமும் நன்னடத்தையும் உடையவன்; தூய வெண்வஸ்திரம் தரித்தவன்; இந்திரியங்களை அடக்கி, நற்பண்புகளால் செம்மையுற்றவன்; எல்லா சாஸ்திரங்களின் சாரத்தை அறிந்தவன்; பக்தியுடனும் குற்றம் தேடும் மனமின்றியும் இருப்பவன்— இத்தகைய பண்டிதனை தானமும் மரியாதையும் அளித்து அனுக்ரஹித்து வாசகனாக நியமிக்க வேண்டும்; அப்பொழுது தர்மத்தின் நிலை உறுதியாகும்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the transmitter of sacred tradition should be ethically qualified: pure, disciplined, learned, faithful, and free from envy or fault-finding; such a person should be honored and supported so the teaching is preserved and conveyed rightly.
In the Svargārohaṇa context, Vaiśaṃpāyana describes the standards for selecting a competent and morally fit vācaka (reciter) of the epic—emphasizing character and self-mastery alongside scholarship.