Shloka 17
गौएँ, काँसीके दुग्धपात्र, वस्त्राभूषणोंसे विभूषित और सम्पूर्ण मनोवाञ्छित गुणोंसे युक्त कन्याएँ, नाना प्रकारके यान, विचित्र भवन, भूमि, वस्त्र, सुवर्ण, वाहन, घोड़े, मतवाले हाथी, शय्या, शिबिकाएँ, सजे-सजाये रथ तथा घरमें जो कोई भी श्रेष्ठ वस्तु और महान् धन हो, वह सब ब्राह्मणोंको देने चाहिये। स्त्री-पुत्रोंसहित अपने शरीरको भी उनकी सेवामें लगा देना चाहिये ।। श्रद्धया परया युक्त क्रमशस्तस्य पारग: । शक्तित: सुमना हृष्ट: शुश्रुषुरविकल्पक:
śraddhayā parayā yuktaḥ kramaśas tasya pāragaḥ | śaktitaḥ sumanā hṛṣṭaḥ śuśrūṣur avikalpakaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—பசுக்கள், காசியின் பால் பாத்திரங்கள், ஆடைகளும் அணிகலன்களும் அணிவிக்கப்பட்டவை, மேலும் எல்லா விரும்பத்தக்க நற்குணங்களும் நிறைந்த கன்னியர்; பலவகை வாகனங்கள், வண்ணமயமான மாளிகைகள், நிலம், ஆடைகள், பொன், வாகனங்கள், குதிரைகள், மதம் கொண்ட யானைகள், படுக்கைகள், பல்லக்குகள், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட தேர்கள்—இவையெல்லாம், மேலும் வீட்டில் உள்ள எந்தச் சிறந்த பொருளும் பெருஞ்செல்வமும்—அனைத்தையும் பிராமணர்களுக்கு அளிக்க வேண்டும். மனைவி, மகன்களுடன் தன் உடலையும் அவர்களின் சேவையில் ஈடுபடுத்த வேண்டும். உன்னதமான श्रद्धையுடன் அவன் படிப்படியாகத் தன் முயற்சியின் அப்பாற்கரையை அடைவான்; தன் ஆற்றலுக்கேற்ப, மகிழ்ந்த மனத்துடன், உள்ளம் களிப்புடன், சேவையில் உறுதியாய், ஐயமின்றி இருப்பான்।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
To practice dāna and service with supreme faith and unwavering resolve—progressing steadily, giving according to one’s capacity, and remaining cheerful and devoted rather than hesitant or calculating.
Vaiśaṃpāyana describes an ideal of meritorious giving: a comprehensive offering of valuable possessions (and even personal service with one’s family) to brāhmaṇas, framed as a disciplined, step-by-step pursuit carried out with faith and steadfastness.